راه های تشخیص برنج ایرانی از سایر برنج ها

به نظرتان بهترین برنج دنیا را کجا می شود پیدا کرد؟ آیا این برنج در ایران تولید می شود یا محصول کشورهای خارجی است؟ برای اینکه بهترین برنج دنیا را بشناسیم، بهتر است اول انواع برنج را با هم مرور کنیم. یکی از انواع برنج های خوب ایرانی، برنج هاشمی است. برنج هاشمی یکی از برنج های خوش پخت ایرانی است که در شمال کشور و در خطه گیلان کاشت می‌شود این برنج به واسطه خوش پخت بودن و معطر بودن جزو یکی از پرفروش ترین انواع برنج ایرانی است.

اصولا از آنجایی که برنج یک ماده غذایی محبوب در بین مردم ایران و جهان محسوب می شود، بنابراین عرضه کننده های زیادی دارد. اما سوال اینجاست که کدام یک از کشور و یا تولید کننده ها بهترین برنج را عرضه می کنند. به طور کلی، طبق آماری که سازمان خوار و بار و کشاورزی سازمان ملل متحد منتشر کرده است، 10 کشور تولید کننده های برتر برنج هستند.

ایران، برزیل، فیلیپین، تایلند، میانمار، ویتنام، بنگلادش، اندونزی، هند و چین، 10 کشور تولید کننده بهترین برنج دنیا هستند. البته هر کدام از این برنج ها طعم و بوی مخصوص به خودشان را دارند که معمولاً برنج ایرانی با ذائقه ما هماهنگ تر است. بنابراین اگر بخواهیم نوع ذائقه مردم ایران را در نظر بگیریم، بی شک برنج ایرانی بهترین برنج دنیا محسوب می شود. با این حال، برخی از خانوارها به دلیل قیمت کم برنج های خارجی، اقدام به خرید برنج های هندی و پاکستانی می کنند. این نوع برنج ها طعم و بوی خوبی ندارند و نمی توانند رضایت کامل ایرانی ها را جلب کنند.

خرید کتاب

البته بسیاری از تولید کنندگان ایرانی نیز با انجام تحقیق و بررسی های بسیار این موضوع را ثابت کرده اند. آنها معیاری را برای تشخیص کیفیت برنج مطرح کرده اند. اولین نکته ای که در ارزیابی کیفیت برنج در نظر گرفته می شود، ظاهر برنج است. برنج با کیفیت، ظاهر تمیز و سفیدی دارد و رنگش شیری یا کرم است. به علاوه باید به تازگی برنج نیز دقت کنید.  اگر برنج تازه باشد، کمی رطوبت دارد و در هنگام پخت حجم اش زیاد نمی شود. اگر برنج قدیمی باشد، سخت و سفت است. بهتر است برای تشخیص تازگی برنج، چند تا دانه از آن را زیر دندان تان بگذارید. با این کار میزان سختی و سفتی آن را متوجه می شوید. به علاوه هر چقدر که برنج تیره تر باشد، یعنی قدیمی تر است.

تا به اینجا متوجه شدیم که بهترین برنج دنیا برای ایرانی ها، قطعا برنج ایرانی است. حال می توانیم بین برنج مناطق مختلف کشور مقایسه ای انجام دهیم. به طور کلی دو نوع برنج فریدون کنار و برنج طارم جزو برترین برنج های کشور هستند. هر کدام از این مناطق، جزو منطقه های خوش آب و هوای کشور به حساب می آیند و محصول خوبی تولید می کنند. البته از آنجایی که زمان برداشت در برنج کشت دوم برنج طارم در آبان ماه است و آفتاب و آب و هوای خوبی دریافت می کند، طرفداران زیادی دارد و قیمت اش نیز بیشتر است.

با وجود این بحث های تخصصی که در حوزه تولید بهترین برنج دنیا وجود دارد، نمی توان تاثیر دست پخت، آشپزخانه و نظر خانم های خانه دار را نادیده گرفت. برخی از خانم های خانه دار معتقدند که بهترین برنج باید عطر و طعم عالی ای داشته باشد و عطرش در تمام آشپزخانه و ساختمان بپیچد. در مقابل تولید کنندگان برنج معتقدند که کیفیت برنج را عطر آن مشخص نمی کند. برای مثال، برنجی که در شیراز کشت می شود، محصول زمین های بکر است و عطر خوبی دارد، اما اگر بخواهید همان برنج را از شمال تهیه کنید، شاید عطر زیادی نداشته باشد.

برنج هایی که چلوکبابی ها استفاده می کنند، معمولا از نوع صدری هستند، این نوع برنج ها خوب قد می کشند و طعم خوبی دارند، اما عطر زیادی ندارند. برنج های طارم، هاشمی و دم سیاه نیز جزو بهترین برنج های دنیا هستند، اما عطر کمی دارند. برنجی که هم عطر عالی دارد و هم در طعم نظیر ندارد، برنج علی کاظمی است. این برنج در طعم و عطر رقیب ندارد و به همین دلیل از برنج های دیگر گران تر است.

برخی از خانم های خانه دار معتقدند که بهترین برنج دنیا باید با انواع غذا، عطر و طعم عالی ای داشته باشد. یعنی در کته، آبکش، ته چین، و پخت مخلوط، کیفیت اش کم نشود. در حالی که تولید کنندگان برنج همچین نظری را ندارند. طبق نظر تولید کنندگان، هر برنجی برای کته و آبکش مناسب نیست.

در کنار پلو و غذاهای برنجی آش نیز خیلی پرطرفدار است. زمانی که اسم آش به میان می‌آید، آش رشته مخصوصاً در فصل زمستان و پاییز از غذاهای روتین است. برای تهیه آش رشته، رشته آشی در کنار سبزی تازه و حبوبات و کشک از اهمیت خاصی برخوردار است. رشته آشی از فرآورده هایی است که از مخلوط کردن آرد گندم ترجیحاً آرد درجه یک، آب و نمک پس از طی مراحل مختلف عمل آوری به وسیله دستگاه تولید و سپس خشک می‌شود. برای انتخاب رشته آشی باید به رنگ، بو، مزه و شکل ظاهری رشته توجه کرد.

شکل ظاهری:

رشته ها باید تا حد امکان صاف، یکنواخت، به طول حداقل ۱۵ سانتی متر و فاقد لک و مواد خارجی باشند.

رنگ:

رشته آشی باید سفید مایل به کرم و رشته پلویی باید قهوه ای روشن باشد.

مزه و بو:

رشته باید دارای مزه و بوی مخصوص و فاقد هرگونه مزه و بوی ترشیدگی، کپک زدگی، ماندگی و سایر بوهای غیرطبیعی باشد.

با ذکر موارد فوق در انتخاب رشته آشی دقت کنید.


گروه خبری کسب و کار بازده

منبع: bahareno

فروشگاه اینترنتی اُکالا (www.okala.com)


 

خرید کتاب

دیگر نوشته ها

1 of 460

کسب و کار

1 of 5