کسب و کار

کسب و کار,بازاریابی

۲۵ کم درآمدترین کشورهای دنیا

۲۵ کم درآمدترین کشورهای دنیاموضوع این نوشتار ۲۵ کم درآمدترین کشورهای دنیا است. با ما همراه باشید تا فهرست این کم درآمدترین کشورهای دنیا را در اختیارتان قرار دهیم.

درآمد ناخالص ملی یا جی‌ان‌آی نشان‌دهنده‌ی مجموع تولید ناخالص ملی (جی‌دی‌پی) یک کشور به علاوه‌ی هر گونه درآمد خالصی است که از خارج دریافت می‌شود. بنابراین درآمد ناخالص ملی هم درآمد داخلی یک کشور و هم درآمدی را که از خارج دریافت می‌کند، اندازه می‌گیرد.

سرانه‌ی درآمد ناخالص ملی، درآمد متوسط کسب شده توسط یک فرد را در یک کشور معین نشان می‌دهد و به سادگی با تقسیم درآمد ناخالص ملی کل کشور بر اندازه‌ی کل جمعیت به‌دست می‌آید. به طور کلی، درآمد ناخالص ملی برای مقایسه‌ی ثروت یک جمعیت و استاندارد زندگی در یک کشور یا سایر کشورها استفاده می‌شود. سرانه‌ی درآمد ناخالص ملی به دلار بین‌المللی بیان می‌شود، و بر مبنای برابری قدرت خرید (پی‌پی‌پی) است، پول در خرید کالاهای مصرفی رایج نسبت به جای دیگری روی زمین چقدر توانایی دارد. هنگام تعیین وضعیت توسعه‌ی یک کشور، درآمد ناخالص ملی عامل اقتصادی مهم به شمار می‌آید.

با در نظر گرفتن تمام ملاحظات بالا، به راحتی می‌توان فهمید که چرا کشورهای دارای سرانه‌ی درآمد ناخالص ملی معمولا کشورهای در حال توسعه‌ای هستند که با زیرساخت‌های ضعیف از نظر رفاه اجتماعی و پیشرفت اقتصادی دست به گریبان هستند. در ادامه فهرست ۲۵ کم درآمدترین کشورهای دنیا را خواهید دید.

مطلب مرتبط: ۱۰ پردرآمدترین شهر توریستی جهان

مشکلات اقتصادی مالاوی

طبق داده‌های بانک جهانی، کشوری که کم‌ترین سرانه‌ی درآمد ناخالص ملی را دارد، مالاوی، با ۲۵۰ دلار بین‌المللی درآمد به ازای هر فرد است. اگرچه این کشور دولتی دموکرات و باثبات دارد، اقتصادش هم‌چنان به عملکرد در یک محیط مالی ضعیف، با سطح بالای بدهی‌های کشور ادامه می‌دهد. محیط اجتماعی با افزایش نابرابری و فقر توصیف می‌شود، و بیش از نیمی از جمعیت آن فقیر در نظر گرفته شده و یک چهارم آنها در فقر شدید زندگی می‌کنند. تولیدات کشاورزی کم یکی از موانع اصلی کاهش فقر است، که با الگوهای آب‌وهوایی نامنظم رو به وخامت است.

مطلب مرتبط: ۱۰ ثروتمندترین و فقیرترین کشورهای دنیا

فقر پس از جنگ در بوروندی

بوروندی با درآمد ناخالص ملی ۲۷۰ دلار بی‌المللی دومین کشور با کمترین سرانه‌ی درآمد ناخالص ملی است. حتی اگر این کشور در فرآیند‌گذار از اقتصاد پس از جنگ به اقتصادی باثبات در زمان صلح باشد، فقر به طرز دردسرسازی در سطوح بالایی باقی می‌ماند. این کشور بر روی توسعه‌ی خدمات اجتماعی، مدرن‌سازی بخش امور مالی عمومی، و ارتقای موسسات و زیرساخت‌ها در سراسر کشور متمرکز است. اگرچه از تاسیسات صنعتی مدرنی برخوردار است، برای بخش اعظم عایدی‌هایش بیش از هر چیزی بر بخش کشاورزی، تولید انرژی، و استخراج معدن متکی است.اقتصاد رو به رشد به طرز فزاینده‌ای فرصت‌های شغلی بیش‌تری ارائه خواهد کرد و خوشبختانه به سرعت بهبودهایی در استاندارد زندگی را به دنبال خواهد داشت.

مطلب مرتبط: ۱۹ بدهکارترین کشورها در ۲۰۱۶

منابع توسعه نیافته در جمهوری افریقای مرکزی

جمهوری افریقای مرکزی سومین کمترین ارزش سرانه‌ی درآمد ناخالص ملی (۳۳۰ دلار بین‌المللی) را دارد. درست است که این کشور به تازگی توسط یک بحران سیاسی ویران شده است، اما درست پیش از این اتفاقات پرهیاهو نیز در میان کشورهایی قرار داشت که بالاترین نرخ فقر را داشتند. این کشور منابع طبیعی انبوهی دارد اما متاسفانه عموما بسیار توسعه‌نیافته هستند. کشاورزی معیشتی تقریبا یک‌ سوم تولید ناخالص داخلی را نشان می‌دهد. صادرات الماس و چوب، درحالی‌که از نظر داخلی نسبتا بااهمیت هستند، مشخصا برای رساندن این اقتصاد به سطح یک قدرت جهانی بزرگ کافی نبوده است.

اپیدمی لیبریا

اقتصاد لیبریا به شدت تحت تاثیر بحران ابولا قرار گرفت که در بیش‌تر مدت هزاره‌ی جدید افریقا را درنوردید. مسلما، شیوع این بیماری بسیاری از دستاوردهای مهم این کشور را در مبارزه با فقر و ناامنی‌های سیاسی و اقتصادی وارونه ساخت. قرنطینه‌های اجرا شده به خاطر اپیدمی ابولا بر تولید و صادرات لاستیک اثرگذار بود چراکه کارگران در رفت‌وآمدهای روزانه‌شان محدود شده بودند و آلودگی ناشی از کالاهای افریقایی به یک نگرانی جهانی تبدیل شده بود. محیط کسب و کار ضعیف رشد صنایع تولیدی را محدود می‌کند و بیش‌تر بخش‌های مهم به خاطر این اپیدمی از اختلالاتی در تولید رنج بردند. اقتصاد لیبریا مطمئنا به اجرای موثر یک طرح بازیابی اقتصادی نیاز دارد.

مطلب مرتبط: در کدام کشورها بالاترین دستمزد را بگیریم؟

سایر کشورهای دارای سرانه‌ی درآمد ناخالص ملی کم

افزون بر این کشورها، جمهوری دموکرات کنگو، نیجریه، گامبیا، ماداگاسکار، گینه، گینه‌بیسائو، و اتیوپی نیز با فقر شدید دست به گریبان هستند. نرخ سرانه‌ی درآمد ناخالص ملی در میان آنها از ۳۸۰ تا ۵۵۰ دلار بین‌المللی متغیر است. این امر اغلب زمانی نگران‌کننده‌تر می‌شود که نابرابری‌های درآمدی غالبا جمعیت کل را حتی از آن‌چه ارقام نشان می‌دهد، در وضعیتی فقیرتر قرار دهد. در مجموع، این کشورها به اصلاحات اقتصادی نیاز دارند تا مبارزه با فقر را شروع کنند و رفاه شهروندان‌شان را افزایش دهند و در صحنه‌ی اقتصاد جهانی جایگاه قدرتمندتری کسب کنند.

سرانه‌ی درآمد ناخالص داخلی (جی‌ان‌آی) در ۲۵ کم درآمدترین کشورهای دنیا :

رتبهکشورسرانه‌ی درآمد ناخالص داخلی (دلار آمریکا)
۱مالاوی۲۵۰ دلار
۲بوروندی۲۷۰ دلار
۳جمهوری آفریقای مرکزی۳۲۰ دلار
۴لیبریا۳۷۰ دلار
۵جمهوری دموکراتیک کنگو۳۸۰ دلار
۶نیجریه۴۱۰ دلار
۷ماداگاسکار۴۴۰ دلار
۸گینه۴۷۰ دلار
۹اتیوپی۵۵۰ دلار
۱۰گینه‌بیسائو۵۵۰ دلار
۱۱توگو۵۷۰ دلار
۱۲موزامبیک۶۰۰ دلار
۱۳مالی۶۵۰ دلار
۱۴اوگاندا۶۷۰ دلار
۱۵افغانستان۶۸۰ دلار
۱۶بورکینافاسو۷۰۰ دلار
۱۷رواندا۷۰۰ دلار
۱۸سیرالئون۷۰۰ دلار
۱۹نپال۷۳۰ دلار
۲۰کومور۷۹۰ دلار
۲۱هائیتی۸۲۰ دلار
۲۲زیمباوه۸۴۰ دلار
۲۳بنین۸۹۰ دلار
۲۴تانزانیا۹۲۰ دلار
۲۵سودان جنوبی۹۷۰ دلار

 


ترجمه: تحریریه سایت کسب و کار بازده _ اسما حسنی

منبع: ورلداطلس

۲۵ کم درآمدترین کشورهای دنیا


 

برچسب ها

بازده

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پربازدیدترین ها

علی بابا

کسب و کار

کسب و کار,بازاریابی