کسب و کار

کسب و کار,بازاریابی

۲۲ دیکتاتور بی رحم و خونخوار که نامشان را تاکنون نشنیده اید (قسمت دوم)

در بخش اول این مطلب با ۱۱ دیکتاتور بی رحم و خونخوار و سنگدل معاصر آشنا شدید( این جا). در این بخش با ۱۱ دیکتاتور دیگر آشنا خواهید شد. در ادامه به ۱۱ دیکتاتور بی رحم و خونخوار دیگر پرداخته می‌شود که احتمالا تاکنون نام‌شان را نشنیده‌اید.

۲۲ دیکتاتور بی رحم که نامشان را تاکنون نشنیده اید (قسمت دوم)

دیکتاتور بی رحم و خونخوار۱۲. یحیی‌خان (پاکستان، ۱۹۷۱ – ۱۹۶۹)

 

این دیکتاتور بی رحم و خونخوار ژنرال پاکستانی و کهنه‌سرباز ارتش بریتانیا در جنگ جهانی دوم، توانست در ۱۹۶۹ حکومت پاکستان را منحل و حکومت نظامی تاسیس کند.

دو سال پس از روی کار آمدن‌اش، ایالت پاکستان شرقی شکست خورد و تبدیل به کشور مستقل بنگلاش شد و هم‌زمان در جنگ دیگری نیز در مقابل رقیب دیرینه‌اش، هندوستان، متحمل شکست شد، و بدین صورتیحیی‌خان قدرت‌اش را از دست داد.

در همین حال، یحیی‌خان این دیکتاتور بی رحم و خونخوار بیش از نیم‌میلیون نفر از بنگلادشی‌ها و دیگر اقلیت‌ها را در هندوستان قتل‌عام کرد.

یحیی‌خان در مارچ ۱۹۷۱، به ارتش‌اش دستور داد جنبش جدایی‌طلب نوبنیاد را در پاکستان شرقی در هم بشکند.

پاکستان طیِ یک عملیات، ملی‌گراها و روشن‌فکران بنگلادش را مورد هدف قرار داد و با این کار حدود ۱۰ میلیون آواره ایجاد کرد؛ این عملیات، هندوستان را وادار به مداخله در جنگ داخلیِ پاکستان کرد، و مقدمات استقلال بنگلادش از پاکستان پس از یک سال فراهم شد.

صدای ضبط‌شده‌ای از یحیی‌خان در یک نشست با افراد عالی‌رتبه‌ی ارتش در فوریه‌ی ۱۹۷۱وجود دارد که در آن خطاب به افرادش، در مورد جدایی‌طلبان و حامیان‌شان می‌گوید: “سه میلیون نفر از آنها را بکشید”.

در پایانِ آن ‌سال، صدها هزار نفر کشته شدند – و یحیی‌خان از سِمَت‌اش عزل و به نقطه‌ای در پاکستان تبعید شد. وی در ۱۹۸۰ در پاکستان درگذشت.

۲۲ دیکتاتور بی رحم که نامشان را تاکنون نشنیده اید (قسمت دوم)۱۳. کارلوس مانوئل آرانا اوسوریو (گواتمالا، ۱۹۷۴ – ۱۹۷۰)

 

کارلوس آرانا اوسوریو یکی از حاکمان نظامیِ متعددی بود که در سال‌های پر فراز و نشیب پس از کودتای ۱۹۵۴ رییس‌جمهور گواتمالا شد.

در طول ریاست‌جمهوریِ این دیکتاتور بی رحم و خونخوار ، وی با تمامِ قدرت تلاش کرد شورش‌های مسلحانه را آرام کند و به آزار و اذیتِ “دانشجویان تندرو”، گروه‌های کارگری و مخالفان سیاسیِ دولت‌اش بپردازد.

طبق تخمین‌ها، حدود ۲۰، ۰۰۰ نفر توسط دولت آرانا اوسوریو “کشته یا ناپدید” شدند.

گواتمالا تا ۱۹۸۶ هم‌چنان زیر نظر روسای جمهوری نظامی اداره می‌شد، ولی جنگ‌های داخلی این کشور تا دسامبر ۱۹۹۶ ادامه داشت.

۲۲ دیکتاتور بی رحم که نامشان را تاکنون نشنیده اید (قسمت دوم)۱۴. خورخه رافائل ویدِلا (آرژانتین، ۱۹۸۱ – ۱۹۷۶)

 

افسر نظامی، خورخه رافائل ویدلا که یک دیکتاتور بی رحم و خونخوار بود حکومت آرژانتین را در کودتای ۱۹۷۶ به‌دست گرفت.

در آن زمان، این کشور گرفتار حکومت فاسدی بود و وضعیت اقتصادیِ بسیار وخیمی داشت؛ طبق مطالبِ درج‌شده در وب‌گاه Biography.com “این کشور در محاصره‌ی حملات چریک‌ها و جوخه‌های مرگ بود؛ بنابراین بسیاری از آرژانتینی‌ها از جنبش ویدلا استقبال کردند، و امیدوار بودند ائتلاف ‘سه مرد نظامی’ بتواند بر این آشوب‌ها و خشونت‌ها پایان دهد”.

ویدلا سعی کرد با اصلاح بازارِ آزاد، رشد اقتصادی این کشور را به حالت قبل بازگرداند، و البته “تا حدودی هم موفق” بود. با این حال، هم‌زمان ویدلا دادگاه‌ها را تعطیل کرد و قدرت قانون‌گذاری را به یک هیات نه نفره از نظامی‌ها سپرد.

دولت ویدلا “جنگ کثیف و بسیار خشنی راه انداخت، که در آن هزاران نفر به عنوان خراب‌کار و توطئه‌گر ربوده، بازداشت و کشته شدند” که در میان این کشته‌شدگان روشن‌فکران، روزنامه‌نگاران و فرهیختگان نیز وجود داشتند.

طبق آمارهای دولتی، ۹، ۰۰۰ نفر در طول ریاست‌جمهوری ویدلا کشته شدند، ولی برخی منابع معتقدند شمار کشته‌شدگان بین ۱۵، ۰۰۰ تا ۳۰، ۰۰۰ نفر بوده است.

وی در ۱۹۸۵ به حبس ابد محکوم شد، ولی در ۱۹۹۰ بخشیده شد. در ۲۰۱۰ به دادگاه فراخوانده و یک بار دیگر نیز به حبس ابد محکوم شد. وی در ۲۰۱۳ درگذشت.

۲۲ دیکتاتور بی رحم که نامشان را تاکنون نشنیده اید (قسمت دوم)۱۵. فرانسیسکو ماسیاس انگوئما (گینه‌ی استوایی، ۱۹۷۹ – ۱۹۶۸)

 

نخستین رییس‌جمهوری گینه‌ی استوایی، یک فرد دزدسالار و روان‌گسیخته بود که خود را رهبر همیشگیِ این کشور معرفی کرد، و بسیاری از خزانه‌ی ملی را در چمدان‌هایی زیر تخت‌اش نگه‌داری می‌کرد، و طبق تخمین‌ها، یک‌سوم جمعیتِ ۳۰۰، ۰۰۰ نفریِ این مستعمره‌ی سابقِ اسپانیا را کشته یا تبعید کرد.

نفرتِ انگوئما از طبقه‌ی تحصیل‌کرده‌ی کشورش را می‌توان با پل پوت، دیکتاتور کامبوج، مقایسه کرد.

برنامه‌های کار اجباری گسترده در این کشور، نشان دیگری از ظلم و ستم تاریخیِ انگوئما بر مردم‌اش بود: یکی از افرادی که در زمان حکومت انگوئما به گینه‌ی استوایی سفر کرده بود، شرایط این کشور را این‌گونه توصیف کرد: “اردوگاه‌های کار اجباریِ افریقا – من را یادِ اردوگاه‌های کار اجباری داخائو می‌اندازد”.

برادرزاده‌‌ی انگوئما این دیکتاتور بی رحم و خونخوار ، تئودور اوبیانگ، در کودتای ۱۹۷۹ وی را سرنگون و اعدام کرد.

۲۲ دیکتاتور بی رحم که نامشان را تاکنون نشنیده اید (قسمت دوم)۱۶. تئودور اوبیانگ ( گینه‌ی استوایی، از ۱۹۷۹ تاکنون)

 

تئودور اوبیانگ، عموی‌اش فرانسیسکو ماسیاس انگوئما، نخستین رییس‌جمهور گینه‌ی استوایی را در ۱۹۷۹ سرنگون کرد.

در ۱۹۹۵ در گینه‌ی استوایی نفت کشف شد، و باعث شد اوبیانگ به منبع مالیِ تقریبا بی‌حدوحصر و قدرت زیادی دست یابد.

در حالی‌که این کشور با۷۰۰، ۰۰۰ نفر جمعیتِ نیازمند و فقیر در چارک پایین رتبه‌ی کشوری در شاخص توسعه‌ی انسانی قرار دارد، منابعِ ثروت باعث شد یکی از ستمگرترین رژیم‌های جهان در این کشور به وجود بیاید.

دولت اوبیانگ این دیکتاتور بی رحم و خونخوار ، متهم به شکنجه‌ی مخالفان، و جلوگیری از هرگونه آزادی‌های سیاسی است.

هم‌زمان، اوبیانگ همواره تلاش کرده است مالابو، پایتخت این کشور را به مرکز جهان‌گردی و برگزاریِ همایش‌های بین‌المللی تبدیل کند، و از جهات سیاسی و اقتصادی گینه‌ی استوایی را به عنوان چهره‌ای قدرتمند و در حال رشد به جهان معرفی کند.

۲۲ دیکتاتور بی رحم که نامشان را تاکنون نشنیده اید (قسمت دوم)۱۷. سیاد بری (سومالی، ۱۹۹۱ – ۱۹۶۹)

 

هنگامی که این دیکتاتور بی رحم و خونخوار نظامی و جامعه‌خواهِ سومالیایی به منطقه‌ی اوگادنِ اتیوپی- با اکثریت جمعیتِ سومالیایی – تجاوز کرد، مرتکب اشتباهِ راهبردیِ فاجعه‌باری شد.

این تجاوز، اتحاد جماهیر شوروی را متقاعد کرد تا دست از حمایت دولتِ بری بردارد.

و در عوض شوروی به حمایت رژیم تازه‌تاسیس کمونیستیِ سومالی پرداخت.

بری پس از شکست در جنگ علیه اتیوپی، به مدت ۱۳ سال به حکومت‌اش در سومالی ادامه داد.

نحوه‌ی حکومت بری ترکیبی از نیروی قهری و تفرقه‌ی زیرکانه در نظام قبیله‌ای سومالی بود، و تا آخر حکومت‌اش به همین شیوه ادامه داد.

فاجعه‌بارترین میراثی که بری از خود به جای گذاشت، این بود که سومالی را در ۱۹۹۱ را به ورطه‌ی جنگ داخلی کشاند، و باعث شد این کشور بیش از دو دهه دچار آشوب و ناآرامی شود.

۲۲ دیکتاتور بی رحم که نامشان را تاکنون نشنیده اید (قسمت دوم)۱۸. رادوان کاراجیچ ( جمهوری صرب بوسنی، ۱۹۹۶ – ۱۹۹۲)

 

رادوان کاراجیچ رییس‌جمهور جمهوری صرب بوسنی بود، که پس از جدا شدن بوسنی از یوگسلاوی در ۱۹۹۲، خودشان را از بوسنی جدا کردند و “جمهوری” خودخوانده‌ی قومی تشکیل دادند.

کاراجیچ به عنوان رییس جمهور، ستاد پاکسازی قومی را علیه مسلمانان بوسنی تشکیل داد و پس از جنگ جهانی دوم یکی از شدیدترین فجایع ضد حقوق بشری را در خاک اروپا مرتکب شد.

برخی‌ها معتقدند قتل‌عام سربرنیتسا در جولای ۱۹۹۵ به دستور کاراجیچ انجام شد، که در آن شبه‌نظامیان صرب بیش از ۸، ۰۰۰ مسلمان بوسنیایی را در سه روز به قتل رساندند.

پس از پایان جنگ‌های داخلی بوسنی، کاراجیچ مخفی شد، سپس به عنوان کارشناس بیماریِ هومیوپاتی تحت یک نام جعلی به نوشتن مقاله در مورد درمان این بیماری پرداخت.

وی در ۲۰۰۸، در صربستان دستگیر شد و به دادگاه بین‌المللی کیفری برای یوگسلاوی سابق در لاهه فرستاده شد تا به اتهامات‌اش در مورد جنایت علیه بشریت رسیدگی شود.

۲۲ دیکتاتور بی رحم که نامشان را تاکنون نشنیده اید (قسمت دوم)۱۹. تئودور سیندیکوبوابو (رواندا، آوریل ۱۹۹۴ تا جولای ۱۹۹۴)

 

تئودور سیندیکوبوابو فقط اندکی از مسئولیت سنگین سازمان‌دهی نسل‌کشی رواندا را برعهده داشت؛ نسل‌کشی که تا حد زیادی از جانب افسران تندروی ارتش و مسئولان دولتی نظیر تئونسته باگوسوراطرح‌ریزی شده بود.

ولی وقتی هواپیمای رییس‌جمهور رواندا، جوونال هابیریمانا، در ۶ آوریل ۱۹۹۴ مورد اصابت گلوله قرار گرفت، سیندیکوبوابو مردی بود که از جانب طراحان نسل‌کشی به عنوان رییس‌ دولت رواندا منصوب شد.

پزشک متخصص اطفالِ سابق، تبدیل به رییس دولتی شده بود که مرتکب قتل‌عام حدود ۸۰۰، ۰۰۰ نفر شد.

بر اساس گزارش‌های دیده‌بان حقوق بشر، نه تنها سیندیکوبوابو تلاشی برای متوقف کردنِ آن حمام خون نکرد، بلکه در ۲۰ آوریل ۱۹۹۴ در سایاهیندای رواندا حاضر شد و “شبه‌نظامیان را تشویق و از آنها تشکر کرد، و قول داد سربازانی را به کمکِ آدم‌های محلی بفرستد تا کارِ توتسی‌هایی را که در کلیسای محلی سنگر گرفته‌اند، تمام کنند”.

وقتی که رییس‌جمهور کنونی رواندا، پل کاگامه، در روزهای پایانیِ نسل‌کشی به این کشور حمله کرد، سیندیکوبوابو به کشور همسایه، زئیر، گریخت.

وی در ۱۹۹۸ در تبعید درگذشت.

۲۲ دیکتاتور بی رحم که نامشان را تاکنون نشنیده اید (قسمت دوم)۲۰. تان شیو (میانمار، ۲۰۱۱ – ۱۹۹۲)

 

تان شیو رهبر حزب نظامیان حاکم در میانمار (برمه) بود و به جرم نقض حقوق بشر از جانب دولت‌های غربی محکوم و تحریم شده بود.

طبق گزارش‌ها، بیش از ۱ میلیون نفر تحت حکومت تان شیو به “مناطق حومه” و “اردوگاه‌های کار” فرستاده شدند.

طبق گزارش گاردین در ۲۰۰۷ “عملا هیچ فضایی برای آزادی بیان در این کشور وجود نداشت؛ داشتنِ رایانه یا دستگاه دورنگار ممنوع بود، و هر شخصی که با روزنامه‌نگاران خارجی مصاحبه می‌کرد به زندان یا شکنجه تهدید می‌شد”.

با این‌که شیو در ۲۰۱۱ از قدرت خلع شد، ولی به گزارش وال استریت ژورنال “وی هم‌چنان پشت صحنه‌ی سیاسی این کشور، قدرتِ نفوذ زیادی دارد”.

به تازگی وی متعهد شده است از دشمن سابق‌اش، آنگ سان سو چی، به عنوان “رهبر آینده‌ی”‌ میانمار حمایت کند – اگرچه در طول حکومت تان شیو، آنگ سان سو چی، دارنده‌ی جایزه‌ی صلح نوبل و رهبر مخالفان دولت، در حبس خانگی به سر می‌برد.

دیکتاتور بی رحم و خونخوار۲۱. ایسایاس آفورکی (اریتره، از ۱۹۹۱ تاکنون)

 

اریتره در ۱۹۹۱ از اتیوپی جدا و به استقلال رسید، و این استقلال را تا حدودی مدیون رهبریِ ایسایاس آفورکیدر مبارزه‌ی مسلحانه علیه رژیم کمونیستی و بی‌رحم اتیوپی و سرنگونی آن است.

ولی آفورکی پس از ۲۵ سال توانست یکی از وحشتناک‌ترین دیکتاتوری‌ّ‌های دنیا را ایجاد کند.

دولت آفورکی شبکه‌ای از اردوگاه‌های مخفی و بی‌رحمانه‌ای برای زندانی کردن افراد ایجاد کرده‌ است، و شهروندان‌اش را به اجبار به عنوان سرباز وظیفه برای خدمت نظامیِ بی‌پایان به خدمت می‌گیرد.

خفقان داخلی اریتره باعث شده است بدون این‌که درگیریِ نظامی و جنگ داخلی در این کشور وجود داشته باشد، بیش از ۳۸۰، ۰۰۰ نفر از جمعیت ۷ میلیونی اریتره، از این کشور فرار کنند.

سیاست خارجی آفورکی نیز دارای مشکلات زیادی است.

در ۱۹۹۸ اختلاف میان اریتره و اتیوپی در مورد علامت‌گذاری مرزیِ دو کشور به سرعت به آخرین جنگ تمام‌عیارِ دولت‌ها در قرن بیستم تبدیل شد. آفورکی را تا حدودی در مورد کوتاهی در جلوگیری از بروز جنگی که باعثِ مرگ تقریبا ۱۰۰، ۰۰۰ نفر شد، مقصر می‌دانند.

اریتره به اتهام حمایت از شبه‌نظامیان الشباب که در سومالی با ارتش اتیوپی در حال جنگ هستند، مورد تحریم‌های سازمان ملل قرار گرفت.

دیکتاتور بی رحم و خونخوار۲۲. یحیی جامع (گامبیا، از ۱۹۹۶ تاکنون)

 

رییس‌جمهور گامبیا از ۱۹۹۶ یکی از سرکوب‌گرترین دولت‌های دنیا را به وجود آورده است.

جامع از دستگیری و شکنجه‌ی خودسرانه به عنوان شیوه‌ی مورد علاقه‌اش در حکومت استفاده می‌کند، و تهدید کرده است گردنِ مردان هم‌جنس‌گرا را با دستانِ خودش می‌برد.

مردم گامبیا دسته‌دسته از این کشور فرار می‌کنند.

علی‌رغم این‌که گامبیا تنها ۸/۱ میلیون نفر جمعیت دارد، در میان ۱۰ کشوری است که دارای بیش‌ترین مهاجران به کشورهای مدیترانه و اروپا است.


ترجمه: تحریریه سایت کسب و کار بازده_امیررضا مصطفایی

منبع: بیزینس اینسایدر

نویسندگان: آرمین روسن و هلنا هولودنی

۲۲ دیکتاتور بی رحم و خونخوار که نامشان را تاکنون نشنیده اید (قسمت دوم)


 

برچسب ها

بازده

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کسب و کار

کسب و کار,بازاریابی