کسب و کار

کسب و کار,بازاریابی

کورتون: ۸ نکته درباره کاربرد، فواید و عوارض استفاده از کورتیکواستروئید

کورتیکواستروئیدها به دسته‌ای از هورمون‌ها گفته می‌شود که به طور طبیعی در غدد فوق کلیوی بدن ساخته می‌شوند؛ با وجود این، این هورمون‌ها را می‌توان به صورت مصنوعی در آزمایشگاه نیز تولید کرد. در هر دو حالت، از این هورمون‌ها به صورت دارویی برای درمان انواع مختلفی از وضعیت‌ها و بیماری‌ها از جمله وضعیت‌های ارتوپدیک نظیر آرتریت و التهاب ناشی از آسیب‌های بافت نرم استفاده می‌شود. این نوشتار نکات جالبی درباره کورتون ها و کاربرد، فواید و عوارض استفاده از کورتیکواستروئید بیان می کند.

کورتون

دو دسته‌ی شیمیایی از کورتیکواستروئیدها وجود دارند:

گلوکوکورتیکوئیدها که در متابولیسم (سوخت و ساز)، واکنش ایمنی بدن، تولید و جایگزینی سلول‌ها، و انقباض عروق خونی در بدن نقش دارند، می‌توانند به مبارزه علیه التهاب و سرکوب واکنش‌ گلبول‌های سفید خون – ناشی از حساسیت بیش از اندازه‌ی آن‌ها – در برابر عفونت و سایر تهدیدات کمک کنند. هم‌چنین، این نوع از کورتیکواستروئیدها بر فشار خون و تولید سلول‌های پوست نیز تاثیر می‌گذارند.

کورتیزول (هیدروکورتیزون) نمونه‌ای طبیعی از گلوکوکورتیکوئیدها به شمار می‌رود. پردنیزون که معمولا برای درمان انواع مختلفی از مشکلات سلامتی از قبیل بیماری آسم و آلرژی‌ها (حساسیت‌ها) تجویز می‌شود، یکی از نمونه‌های گلوکوکورتیکوئید مصنوعی (ساخته شده به دست بشر) است.

مینرالوکورتیکوئیدها تعادل آب و الکترولیت‌های موجود در کلیه‌ها را تنظیم می‌کنند. آلدوسترون نوع طبیعی مینرالوکورتیکوئیدها، و فلودروکورتیزون (فلورینف) نمونه‌ای مصنوعی و دارویی از همین دسته از کورتیکواستروئیدها به شمار می‌رود.

به طور کلی، از این دو دسته از کورتیکواستروئیدها برای درمان انواع مختلفی از وضعیت‌ها و بیماری‌ها از جمله آلرژی‌ها (حساسیت‌های پوستی، تنفسی، و آنافیلاکسی)، مشکلات غدد درون‌ریز، مشکلات گوارشی، بیماری‌های روماتیسمی، برخی بیماری‌های خود ایمنی خاص نظیر لوپوس، مشکات بینایی، التهاب ناشی از جراحت، و غیره استفاده می‌شود.

کورتون یکی از نام‌های تجاری داروهایی است که حاوی کورتیکواستروئید هستند؛ از این رو، به صورت عامیانه، به تمام داروهای حاوی این مجموعه از مواد شیمیایی کورتون گفته می‌شود. محصولات دارویی حاوی کورتیکواستروئید (کورتون) در اشکال زیر در دسترس قرار دارند:

الف. اسپری‌‌های استنشاقی
ب. آمپول
پ. قرص خوراکی
ت. داروهای موضعی (کرم و پماد)

کاربردهای کورتون برای درمان وضعیت‌های ارتوپدیک (بیماری‌های استخوانی)

در وضعیت‌های ارتوپدیک یا بیماری‌های استخوانی معمولا از کورتیکواستروئیدهای تزریقی به خاطر خواص ضد التهابی‌شان استفاده می‌شود. پزشک متخصص برای درمان برخی از وضعیت‌های دردناک نظیر آرتریت یا فتق دیسک کمر ممکن است جهت کاهش ورم یا درد بیمار، یک یا چند نوع از داروهای حاوی کورتون را داخل مفصل با ناحیه‌ی آسیب دیده تزریق کند.

به طور کلی، این روش درمانی باید با احتیاط کامل انجام شود؛ مصرف بیش از اندازه یا مکرر کورتون‌های تزریقی می‌تواند به بروز برخی عوارض جانبی منجر شود.

وضعیت‌ها یا بیماری‌هایی که ممکن است با کمک تزریق کورتیزول یا هیدروکورتیزون درمان یابند، شامل موارد زیر هستند:‌

۱. بورسیت

بورس یا کیسه سینوویال که حاوی مایعی به نام سینوویال است، و بین استخوان‌ها و بافت نرم نقش یک ضربه‌گیر را ایفا می‌کند، گاهی اوقات ممکن است دچار ناراحتی، التهاب، یا تورم شود. ابتلا به بورسیت ممکن است باعث بروز درد و محدودیت در حرکت شود. کاهش ورم و تحریک‌پذیری می‌تواند درد را کاهش دهد و دامنه‌ی حرکتی را بهبود ببخشد. چنان‌چه درد عود کند، انجام عمل تخلیه یا خارج کردن بورس (بورسکتومی) ممکن است باعث تسکین طولانی مدت یا حتی دائمی درد شود.

۲. سندرم تونل کارپال

یک عصب از مچ دست‌ها به سمت نوک انگشتان گسترش یافته است. هنگامی که این عصب تحت فشار قرار می‌گیرد، ممکن است انگشتان دچار گزگز و درد شوند. برخی از بیماری مبتلا به سندرم تونل کارپال به سختی می‌توانند با دست آسیب دیده تایپ کنند، اجسام را بلند کنند، یا حتی زیپ لباس‌شان را ببندند. استفاده از استروئید تزریقی (داروهای حاوی کورتون) می‌تواند علائم این وضعیت را به طور موقتی تسکین دهد (اگرچه در برخی موارد، برای درمان سندرم تونل کارپال به انجام عمل جراحی نیاز است).

۳. درد قسمت پایین کمر

کورتیکواستروئیدهای تزریقی می‌توانند به تسکین درد وضعیت‌هایی نظیر تنگی کانال نخاع (فشرده شدن فضای میان ستون فقرات)، رادیکولوپاتی یا تحت فشار قرار گرفتن عصب، و فتق دیسک کمر کمک کنند. گاهی اوقات تاثیر تسکین دهندگی این داروها دائمی است، ولی برای کنترل علائم و درد طولانی‌ مدت ممکن است به سایر روش‌های درمانی یا جراحی نیاز باشد – به خصوص اگر این علائم به دلیل تباهی دیسک ناشی از ابتلا به پوکی استخوان یا آرتروز ایجاد شده باشند. (در برخی موارد، عمل جراحی جوش دادن مهره‌ها نیز توصیه می‌شود.)

۴. گردن درد (رادیکولوپاتی گردن)

تحت فشار قرار گرفتن عصب مهره‌ی گردن می‌تواند به ایجاد موجی از درد در گردن، شانه‌ها، بازوها، یا حتی دست‌ها منجر شود. این وضعیت ممکن است به دلیل فشرده شدن مهره یا فتق دیسک ایجاد شود. تزریق کورتون (کورتیکواستروئید) می‌تواند ورم را بعد از التیام جراحت کاهش دهد. با وجود این، در شرایط تباهی دیسک ناشی از ابتلا به پوکی استخوان یا آرتروز ممکن است پزشک به سایر اشکال درمانی یا جراحی متوسل شود.

۵. آرتروز

وقتی غضروف موجود در مفاصل دچار فرسایش می‌شود، معمولا این مفاصل دچار درد و التهاب می‌شوند. تزریق کورتون به ناحیه‌ی آسیب دیده ممکن است به طور موقت این علائم را تسکین دهد. با وجود این، اگر به آرتروز دچار شده باشید، این علائم احتمالا پس از گذشته چند هفته یا ماه عود خواهند کرد. از آن‌جا که استفاده‌ی بیش از اندازه از کورتیکواستروئیدها خطرات زیادی به همراه دارد، بیماران مبتلا به آرتروز باید درباره‌ی سایر اشکال کنترل کننده‌ی علائم بیماری‌شان با پزشک معالج صحبت کنند.

۶. تاندونیت (التهاب تاندون)

این وضعیت التهابی – که معمولا بر اثر استفاده‌ی بیش از حد یا وارد آمدن فشار دائمی بر تاندون (زردپی) – می‌تواند به درد و ورم تاندون‌ها منجر شود. تاندونیت (التهاب تاندون) معمولا در تاندون آشیل که در پشت قوزک قرار دارد، آرنج (بیماری آرنج تنیس‌بازان)، زانوها، شانه‌ها، و مچ مشاهده می‌شود. تزریق کورتون ممکن است باعث تسکین درد شدید و ناتوان‌کننده‌ی ناشی از این وضعیت شود.

۷. فواید استفاده از کورتون (کورتیکواستروئیدها)

کاربرد کورتیکواستروئید برای درمان وضعیت‌های التهابی ماهیچه‌ای و استخوانی دارای برخی فواید مسلم است؛ این فواید عبارت هستند از:

الف. تسکین درد بسیار سریع
ب. کاهش سریع التهاب
پ. درمان دائمی برخی از آسیب‌های موضعی
ت. درصد بالای احتمال موفقیت دارو

هنگامی که علائم بیماری آن‌چنان وخیم هستند که باعث ناتوانی بیمار می‌شوند – مثلا تاندونیت آشیل آن‌چنان دردناک باشد که راه رفتن را غیرممکن کند، یا بیماری آرنج تنیس‌بازان آن‌چنان شدید باشد نوشتن، تایپ کردن، استفاده از تلفن، یا حتی نگه داشتن چنگال نیز بسیار دشوار شود – تزریق کورتیزون می‌تواند سطوح غیر قابل تحمل درد و تورم را به اندازه‌ای تسکین دهد که زمان کافی برای درمان اصل بیماری در اختیارتان قرار بگیرد.

با وجود این، استفاده از داروهای حاوی کورتون دارای جنبه‌های منفی نیز هست. این گونه داروها را نمی‌تواند به طور نامحدود برای کنترل درد و تورم ناشی از وضعیت‌های مزمن یا عود کننده به کار برد. چنان‌چه علائم بیماری بعد از گذشت چند هفته دوباره بروز کردند، نهایتا یک دوره‌ی دیگر می‌توانید از این داروها استفاده کنید. با وجود این، متخصصان ارتوپدی برای اجتناب از آسیب‌های ناشی از عوارض جانبی این داروها، معمولا حداکثر تعداد مجاز برای استفاده از آمپول‌های حاوی کورتون را سالانه ۳ الی ۴ مرتبه توصیه می‌کنند.

۸. خطرات استفاده از کورتیکواستروئیدها

با این‌که استفاده‌ی محدود از کورتون می‌تواند به کاهش درد و التهاب کمک کند، به کار بردن این قبیل داروها به طور کلی خطراتی به همراه دارد.

استفاده‌ی بیش از اندازه یا مکرر داروهای حاوی کورتیکواستروئید، به همان دلیلی که می‌توانند در کاهش درد و التهاب به خوبی موثر باشند، ممکن خطراتی را نیز به همراه داشته باشند.

کورتیکواستروئیدها با سرکوب دستگاه ایمنی بدن و جلوگیری از تولید گلبول‌های سفید خون، “‌بیش‌واکنشی‌”‌ دستگاه ایمنی را که باعث درد و تورم می‌شود، متوقف می‌کنند. ولی باید به خاطر داشته باشید، التهاب و واکنش هیستامین‌ به عوامل آلرژی‌زا جزئی از فرایند طبیعی مبارزه علیه عفونت‌ها و سایر حملات ضد دستگاه ایمنی بدن هستند. حتی احساس درد نیز برای بدن حاوی پیام‌های مهمی است – استراحت کنید و به دنبال برطرف کردن علت ریشه‌ای بروز این درد باشید.

سرکوب توانایی بدن برای انجام چنین ماموریت مهمی می‌تواند به ضرر بدن تمام شود. به خاطر داشته باشید، از داروهای حاوی کورتون به هیچ عنوان نباید به عنوان یک راه حل بلند مدت برای کنترل آسیب‌های وارد شده بر بافت بدن استفاده کرد.

خطرات استفاده از کورتیکواستروئیدها عبارت هستند از:

الف. افزایش سطوح قند خون
ب. بروز عفونت یا خونریزی در ناحیه‌ی تزریق دارو (نادر)
پ. بی‌خوابی
ت. درد شدید ناشی از تزریق: افزایش درد موقتی در ناحیه‌ی تزریق دارو
ث. مشکلات پوستی: قرمز شدن پوست صورت یا نازکی و رنگ‌پریدگی ناحیه‌ی تزریق دارو
ج. ضعیف شدن تاندون‌ها

استفاده‌ی طولانی مدت از استروئیدها می‌توانند به بروز آب مروارید، بالا رفتن فشار خون، زخم معده، پوکی استخوان، و بسیاری دیگر از مشکلات منجر شود.

ولی خبر خوب این‌که استفاده‌ی نامکرر از آمپول‌های حاوی استروئید عوارض جانبی خطرناکی به همراه نخواهند داشت. با این حال، پیش از استفاده از داروهای حاوی کورتیکواستروئید بهتر است درباره‌ی سوابق بیماری‌های‌تان و تاثیرات احتمالی استفاده از این داروها بر وضعیت سلامتی‌تان با پزشک معالج مشورت کنید.

جمع‌بندی: مزایا و معایب استفاده از کورتیکواستروئیدها (کورتون)

تزریق کورتون به بیماران مبتلا به وضعیت‌های التهابی نظیر آرتریت، گرفتگی ماهیچه، التهاب تاندون، بورسیت، یا رادیکولوپاتی می‌تواند به کاهش سریع درد و التهاب کمک کند. میزان موفقیت این داروها بسیار بالا است و سرعت تسکین‌بخشی کورتیکواستروئیدها بسیار بیش‌تر از داروهای خوراکی ضد التهابی نظیر داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی است.

با وجود این، استفاده از این قبیل داروها خالی از خطر نیست. با این‌که برخی اوقات اثر تسکین دهندگی کورتون دائمی است، ولی در برخی موارد علائم بیماری پس از گذشت چند هفته یا ماه عود می‌کنند. از آن‌جا که استفاده‌ی طولانی مدت از استروئیدها خطرناک است، معمولا تزریق این داروها را بیش‌تر از ۳ الی ۴ مرتبه در سال توصیه نمی‌کنند.


ترجمه: تحریریه سایت کسب و و کار بازده – امیر رضا مصطفایی

منبع:coastalorthoteam

کورتون: ۸ نکته درباره کاربرد، فواید و عوارض استفاده از کورتیکواستروئید


 

برچسب ها

بازده

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پربازدیدترین ها

کسب و کار

کسب و کار,بازاریابی