کسب و کار

کسب و کار,بازاریابی

نشانه های خود انتقادی: ۲۰ نشانه که شما مشکل خود انتقادگری دارید

همه ما آگاهانه آرزو می‌کنیم که بهترینِ خودمان باشیم و کار درست را انجام بدهیم و در همین راستا می‌توانیم از خودتحلیلی به عنوان ابزاری برای اندازه گیری تلاش‌ها و دستاوردهای خود استفاده کنیم. اگرچه تحلیل و آنالیز روشی سالم برای مشاهده رفتار خودمان و فراگیری شیوه‌های غلبه بر نقاط ضعف و عادات ناخوشایند ما به شمار می‌رود اما همین کار می‌تواند به خود کم بینی منجر شود.در این مقاله با ما همراه باشید تا با  نشانه های خود انتقادی آشنا شوید و ۲۰ نشانه که شما مشکل خود انتقادگری دارید را بشناسید.

نشانه های خودانتقادی

خودانتقادگری غلط

خود انتقادی بیش از اندازه به عزت نفس پایین و کمال گرایی منجر خواهد شد. با این وجود، برخی از مدل‌های روانشناسی از قبیل برنامه‌ریزی عصبی کلامی( NLP) بر این باورند که عزت نفس پایین علت خود انتقادی نیست بلکه نتیجه مستقیم و طبیعی آن است. بنابراین درصورتیکه دائما در حال خود انتقادی باشید، بدون شک دارای عزت نفس پایینی هستید.

ما انسان‌ها معمولا بصورت ناخودآگاه و بدون آنکه متوجه باشیم دائما در حال خودانتقادگری هستیم و باید از خواب گران بیدار شویم و به این درک برسیم که با این کار چه آسیب‌های سخت و دشواری را به خودمان وارد می‌کنیم. به همین علت این مقاله را به معرفی ۲۰ نشانه از خود انتقادی افراطی اختصاص داده‌ایم.

۱.برای هر موقعیت منفی و ناخوشایندی خودتان را سرزنش می‌کنید

وقتی اتفاق ناخوشایندی رخ می‌دهد شما احساس می‌کنید که خودتان شخصا مسئول آن ماجرا هستید، به سرعت تمام مسئولیت‌ها را به گردن می‌گیرید، خودتان را بابت هر آنچه که رخ داده است سرزنش می‌کنید و تمامی عوامل بیرونی موجود و مسبب آن ماجرا را نادیده می‌گیرید. برخی افراد حتی این کار را تا آخرین حد ممکن انجام می‌دهند. برای مثال خودشان را سرزنش می‌کنند که چرا برنامه خاصی را برای روز خاصی برنامه‌ریزی کرده‌اند که به طور اتفاقی در آن روز باران آمده است.

مطلب مرتبط: ۹ نکته برای پرورش مهارت های تفکر انتقادی

۲. در برابر برخی اشتباهاتی که مرتکب می‌شوید خودتان را بطور کلی مقصر می‌دانید

در این مواقع به جای آنکه بگویید ” این راه برای انجام این کار اشتباه بود. دفعه دیگر روش دیگری را امتحان می‌کنم”، خودتان را خرد و ضعیف و بی‌ارزش می‌کنید و می‌گویید: ” من فردی ناتوان و درمانده و بی‌عرضه هستم”. به این ترتیب، شما روی رفتاری که مشکل ساز بوده است و چیزی که می‌توانید در جهت اصلاح و بهبودی آن گام بردارید تمرکز نمی‌کنید. بلکه، افکار منفی را به شخصیت خودتان نسبت می‌دهید و بطور کلی اعتماد به نفس خودتان را تحلیل می‌برید.

۳. اغلب از ریسک کردن اجتناب می‌کنید

هر بار شکست می‌خورید و به همین دلیل همیشه به خودتان می‌گویید که قرار است شکست بخورید، غیر از این است؟ به این ترتیب، در نهایت خودتان را راضی می‌کنید که بطور کلی امن‌ترین مسیر برای جلوگیری از شکست اقدام نکردن و ریسک نکردن است.

۴. اغلب از ابراز عقیده خود اجتناب می‌کنید

چه اتفاقی می‌افتد اگر حرف احمقانه‌ای بزنید؟ شاید با خودتان فکر می‌کنید که آدم خسته کننده‌ای هستید یا اطلاعات کافی برای بحث کردن با گروهی از افراد خاص را ندارید. البته که وقتی اطلاعات بسیار کمی در مورد موضوعی مشخص دارید هوشمندانه است که خودتان را فردی آگاه و مطلع نشان ندهید اما اگر در حضور افرادی که سطح آگاهی برابری با شما دارند یا حتی اطلاعات کمتری از شما دارند اینگونه رفتار کنید، احتمالا دچار خود انتقادی می‌شوید و خودتان را مجبور به عقب نشینی خواهید کرد.

مطلب مرتبط: ۱۰ تفکر سمی رایج که زندگی آدم‌ها را ویران می‌کند ولی نمی‌دانند

۵. معمولا خودتان را با فرد دیگری مقایسه می‌کنید و در نتیجه خودتان را کمتر از او می‌بینید

در اینصورت، عزت نفس شما به این بستگی دارد که به اعتقاد شما ارزیابی دیگران از شما چگونه است. در این صورت اگر آنها افرادی باشند که از آگاهی کمتری برخوردار باشند یا مهارت کمتری داشته باشند، به نفع شما خواهد بود. با این وجود، در صورتیکه شما از آگاهی یا مهارت کمتری در مقایسه با این افراد برخوردار باشید، خود انتقادی شما شدت خواهد یافت.

بعلاوه شاید شما از آن دسته افرادی هستید که کلا دیگران را بهتر از خودتان می‌بینید. اگر اینچنین است، در نهایت همواره احساساتی نامطمئن و ناخوشایند را تجربه می‌کنید.

۶. هرگز از دستاوردهای خود راضی نیستید

فرقی نمی‌کند که چه کاری انجام می‌دهید؛ شما دائم در حال غر زدن، گله و شکایت کردن هستید. شاید باور شما این است که اگر نمی‌توانید کاری را به درستی انجام دهید، اصلا نباید به سراغ آن کار بروید. با این وجود، حتی در صورت کسب نتایج مثبت، عیب و ایرادی پیدا می‌کنید و شروع به غر زدن می‌کنید.

نشانه های خود انتقادی

۷. استانداردهای بالا و غیرممکن دارید

آیا معتقدید که اگر شدیدا باهوش، جذاب، ثروتمند و فوق خلاق نباشید نمی‌توانید شاد و خوشحال باشید؟ آیا استانداردهایی دارید که برآورده شدن آنها غیرممکن است؟ در این صورت، این حالت هم شکل دیگری از عدم رضایت شما از دستاوردهایتان است. شما خودتان انتخاب می‌کنید که خود را در وضعیت ناراضی بودن قرار بدهید.

باید بدانید که اگر استاندارهای بسیار بالایی داشته باشید، به ندرت قادر هستید که نتایجی مطابق با تصویر ذهنی خود خلق کنید و در غیر اینصورت کاری جز خود انتقادی انجام نخواهید داد.

مطلب مرتبط: ۱۵ روش که فکر سمی یکی را از سرتان بیرون کنید

۸. نگرانی‌ها و “چه می‌شد اگر” ها

شما بدترین حالت هر ماجرایی که اتفاق می‌افتد را پیش‌بینی می‌کنید و با تجسم کردن آن خودتان را آزار می‌دهید. درست است! اضطراب و نگرانی یکی از انواع خودتردیدی و خود انتقادی است- به ویژه زمانی که شما بی‌وقفه نگران شکست‌های فردی هستید و احساس حقارت و خودکم بینی را پیش‌بینی کرده و از قبل آن را زندگی می‌کنید.

۹. مسائل مرتبط با ظاهر فیزیکی

شاید با ظاهر فیزیکی خودتان مشکلاتی دارید و نمی‌توانید از شر آنها راحت شوید. جالب است بدانید که این مسئله می‌تواند هر فردی با هر شکل و اندازه‌ای را درگیر کند. آنچه که در نتیجه این وضعیت و نگرانی‌های ناشی از آن به وجود می‌آید در واقع چگونه به نظر رسیدن شما را چندان تحت تاثیر قرار نمی‌دهد بلکه عمدتا بر تصویر ذهنی شما از خودتان متمرکز می‌شود. اگر شما از نظر خودتان هرگز به اندازه کافی خوب به نظر نمی‌رسید، باید بدانید که گرفتار تله خود انتقادی شده اید.

۱۰. هرگز درخواست کمک از کسی نمی‌کنید

اگر درخواست کمک از دیگری کاری سخت و دشوار و بدتر از آن مصیبتی سنگین برای شما به شمار می‌رود، پس شما فردی خودانتقادگر هستید و ترس از ضعیف یا بی‌عرضه دیده شدن را دارید. چرا صرفا به این دلیل که نیاز به کمک دارید باید ترس از ناتوان دیده شدن شما را آزار دهد؟ احتمالا علت این وضعیت چیزی نیست جز اینکه شما در حال انتقاد کردن و سرزنش کردن خودتان هستید.

مطلب مرتبط: افکار منفی: ببینید افکار منفی چه بلایی سر مغزتان می‌آورد

 ۱۱. از نیازها و آرزوهای خودتان حمایت نمی‌کنید

افراد خود انتقادگر اغلب ترس از خودبیانگری و خودابرازی دارند و به همین دلیل خودشان را انکار می‌کنند. اگر با ذهن خودتان حرف می‌زنید، نیازهای خودتان را به آن اعلام کنید یا چیزی که می‌خواهید را از ذهن خود درخواست کنید. همیشه این احتمال وجود دارد که خواسته شما مورد قبول واقع نشود. و این می‌تواند آسیبی را برای شما به همراه داشته باشد. اما باید بدانید که این خاصیت زندگی است و زندگی چیزی غیر از این نیست. فردی که بیش از اندازه خود انتقادگر است، خودش را راضی می‌کند که عدم پذیرش نیازها و خواسته هایش از سمت جهان هستی را به تعویق بیندازد و از خودابرازی و خودبیانگری فرار می‌کند.

نشانه های خود انتقادی

۱۲. پرورش افکار مرتبط با خودزنی

اشکال گوناگون خودزنی در برخی افراد درواقع نمود فیزیکی از دردی عاطفی است. در بسیاری از موارد درد عاطفی ریشه در خود انتقادی دارد.

۱۳. شما والدین یا پرستارهایی شدیدا انتقادگر داشته اید

آیا وقتی کودک بودید مورد انتقاد منفی و سرزنش پدر یا مادر یا هر دوی آنها قرار می‌گرفتید؟ اگر چنین بوده باشد، احتمالا تمامی انتقادها و سرزنش هایی را که از والدین یا پرستار خودتان شنیده‌اید را جذب کرده‌اید و ایگوی منتقد درونی خود را پرورش داده اید.

۱۴. بر تحلیل اشتباهات خود مداومت می‌ورزید

چه مدت زمانی و چند بار به اشتباهاتی که مرتکب می‌شوید فکر می‌کنید؟ آیا زمان و انرژی بیش از اندازه‌ای صرف می‌کنید تا آنچه که به خطا رفته است و مسئولیت خودتان در بروز آن اشتباه را تحلیل کنید؟ اگر در تحلیل اشتباهات خود از فراگیری درسی ارزشمند فراتر می‌روید، پس احتمالا بی‌جهت خودتان را تنبیه می‌کنید.

مطلب مرتبط: درمان کمال گرایی: ۲۱ روش غلبه بر کمال گرایی و به تاخیر انداختن کارها

۱۵. به آسانی نمی‌بخشید

بخشش خود و دیگران مستلزم نادیده گرفتن هرگونه سرزنش و نکوهشی است. اگر شما در خودانتقادگری هایتان غرق شوید، نادیده گرفتن آنها کاری سخت و دشوار خواهد بود. حتی وقتی خودتان را سرزنش می‌کنید، خواهید دید که بخشیدن سهم دیگران در بدبختی ها، مصیبت‌های زندگی و سوءتفاهم‌ها کاری دشوارتر می‌شود.

۱۶. از خودتان تعریف نمی‌کنید و خودتان را دست کم می‌گیرید

شما دلیلی نمی‌بینید که از عبارت‌های تاکیدی مثبت از قبیل “من خوب هستم”، “من می‌توانم این کار را انجام بدهم” یا “من می‌توانم این مسئله را مدیریت کنم” استفاده کنید و عزت نفس و اعتماد به نفس خودتان را تقویت کنید. برخی از ما فکر می‌کنیم مسخره یا شاید هم عجیب و غریب به نظر برسد اگر با خودمان حرف بزنیم و از عبارت‌های تاکیدی مثبت در برابر خودمان استفاده کنیم. این هم یکی دیگر از نشانه‌های خود انتقادی مزمن است.

نشانه های خود انتقادی

۱۷. در برابر بازخوردها و نظرات دیگران حالت تدافعی به خود می‌گیرید

آیا معمولا وقتی انتقاد موجه یا سازنده دیگران را می‌شنوید ناراحت و عصبانی می‌شوید؟ اگر شما از آن دسته افرادی باشید که خودتان را شدیدا سرزنش و انتقاد می‌کنید، احتمالا در چنین مواقعی در برابر نظرات منتقدانه دیگران واکنشی افراطی نشان می‌دهید، مسئله را شخصی می‌کنید و همه چیز را به خودتان می‌گیرید.

۱۸. نمی‌توانید تعریف و تمجید دیگران را بپذیرید

آیا وقتی کسی چیز خوبی در مورد شما می‌گوید و از شما تعریف می‌کند، احساس می‌کنید که سزاوار و شایسته این تعریف و تمجیدها هستید؟ آیا ترجیح می‌دهید در این مواقع با سرزنش کردن خودتان تعریف و تمجید دیگران را تحریف کنید؟ اگر چنین است پس شما دیدگاهی خودانتقادگر در برابر خودتان دارید. بهتر است وقتی کسی از شما تعریف می‌کند، برخلاف عادت قدیمی خود تنها به گفتن جمله ساده و مختصر “سپاسگزارم” اکتفا کنید.

مطلب مرتبط: خودگویی منفی: صدای درون سرتان شما را بازی می‌دهد!

۱۹. افکار شما به گروهی از ارزش‌های سیاه و سفید محدود می‌شوند

اگر قبول ندارید که طیف وسیع ارزش‌ها دربردارنده ارزش‌های بسیار زیادی است، پس برای شما هرچیزی یا خوب است یا بد. نظراتی مطلقا سیاه یا سفید داشتن موجب می‌شود که موفقیت‌های نسبی را نادیده بگیرید و به خودتان برای موفقیت‌های کوچک تر و جزئی تر اعتبار بدهید.

۲۰. دستاوردهای شما در زندگی به شدت در برابر توانمندی‌های شما ناچیز و بی‌ارزش است

یکی از نشانه‌های بارز و آشکار خود انتقادی مزمن عبارت است از عملکرد ضعیف و نامناسب. سال‌ها می‌گذرد و شما در تمام این سال‌ها کمترین از بهترین خودتان را نشان داده‌اید بطوریکه وقتی به خودتان و زندگی تان نگاه می‌کنید ناامید می‌شوید از این که چقدر از زندگی عقب افتاده اید. تمایل شما به خودانتقادگری اصلی‌ترین مسبب این وضعیت است.

خودانتقادگری در چه چیزی ریشه دارد؟

خودانتقادگری نوعی خودتخریبی است: انجام دادن کاری برخلاف آنچه که ما را خوشحال و سالم نگه می‌دارد.

چرا هر کس ممکن است اقدام به خودتخریبی کند؟

بطور خلاصه میتوان گفت که ما برای اینکه در محدوده روانی آشنای خودمان باقی بمانیم دست به خودتخریبی می‌زنیم. احساساتی از قبیل طرد شدن، انکار شدن، خود-محروم کردن و ظلم و ستم در طول سال‌های متمادی روی هم جمع می‌شود و شبیه به یک جفت کفش راحت و قدیمی می‌شود. منفی بافی و منفی گرایی حالت عاطفی پیش فرض ما می‌شود و فرار کردن از آن کاری سخت و دشوار خواهد بود.

وضعیت بدتر هم این است که اغلب منفی گرایی درونی و آشنای ما سرکوب می‌شود و تلاش می‌کند تا خود را بصورت ناخودآگاه ابراز کند. به این ترتیب است که خود انتقادی ضرورت می‌یابد یا هرگونه اقدام خودتخریبانه‌ای از جانب فرد خود انتقادگر صورت می‌گیرد. غلبه کردن بر خودتخریبی نیازمند گسترش آگاهی است.


ترجمه: تحریریه سایت کسب و کار بازده -فاطمه یحیی

منبع:psychologytoday

نشانه های خود انتقادی: ۲۰ نشانه که شما مشکل خود انتقادگری دارید


برچسب ها

بازده

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پربازدیدترین ها

کسب و کار

کسب و کار,بازاریابی