کسب و کار

کسب و کار,بازاریابی

۹ مهمترین علائم کمبود مس در بدن که حتما باید بدانید

مس یک ماده‌ی معدنی ضروری است که نقش‌های فراوانی در بدن ایفا می‌کند. این ماده‌ی معدنی باعث حفظ سلامت متابولیسم (سوخت و ساز)، بهبود استحکام و سلامت استخوان‌ها، و حفظ کارکرد مناسب دستگاه عصبی می‌شود. در ادامه‌ی این مقاله، به مهمترین علائم کمبود مس در بدن اشاره می‌کنیم.

مهمترین علائم کمبود مس در بدن

با این‌که کمبود مس به ندرت اتفاق می‌افتد، به نظر می‌رسد این روزها شمار کم‌تری از آدم‌ها به اندازه‌ی کافی این ماده‌ی معدنی را برای بدن‌شان تامین می‌کنند. در واقع، بیش از ۲۵ درصد از مردم آمریکا و کانادا ممکن است به میزان توصیه شده مس مصرف نکنند. عدم مصرف مس به اندازه‌ی کافی سرانجام ممکن است به کمبود مس منجر شود – این وضعیت می‌تواند بسیار خطرناک باشد.

از جمله سایر علت‌های بروز کمبود مس می‌توان به بیماری سلیاک، انجام اعمال جراحی در مجاری گوارشی، و مصرف بیش از اندازه‌ی روی (زینک) اشاره کرد – زیرا روی (زینک) برای جذب شدن در بدن با مس رقابت می‌کند.

مهمترین علائم کمبود مس

۱. خستگی مفرط و ضعف

کمبود مس ممکن است یکی از چندین و چند علت بروز خستگی مفرط و ضعف بدن باشد.

وجود مس برای جذب آهن در روده‌ها بسیار ضروری است.

وقتی سطوح مس در بدن پایین می‌آید، بدن ممکن است آهن کم‌تری را به خود جذب کند. کمبود مس می‌تواند به بروز کم‌خونی فقر آهن منجر شود؛ در این وضعیت بدن قادر نیست اکسیژن را به اندازه‌ی کافی به تمام بافت‌های خود برساند. کمبود اکسیژن می‌تواند به ضعیف‌تر شدن بدن منجر شود؛ در این شرایط بدن به آسانی دچار خستگی می‌شود. مطالعات بسیاری بر روی حیوانات نشان داده‌اند، کمبود مس ممکن است باعث بروز کم خونی شود.

به علاوه، سلول‌های برای تولید آدنوزین تری‌فسفات، منبع اصلی انرژی بدن، از مس استفاده می‌کنند. به این ترتیب، کمبود مس می‌تواند بر سطوح انرژی تاثیر بگذارد؛ و همین مسئله نیز باعث افزایش سطح خستگی مفرط و ضعف بدن شود.

خوشبختانه، پیروی از رژیم غذایی غنی از مس می‌تواند به درمان کم‌خونی ناشی از کمبود مس کمک کند.

به طور خلاصه باید گفت، کمبود مس ممکن است باعث بروز کم‌خونی فقر آهن یا کاهش تولید آدنوزین تری‌فسفات، و در نتیجه، ضعف بدن و خستگی مفرط شود. خوشبختانه، این وضعیت با افزایش مصرف مس برطرف خواهد شد.

۲. ابتلای مکرر به بیماری

آدم‌هایی که مرتبا دچار بیماری می‌شوند، ممکن است مبتلا به کمبود مس باشند.

زیرا مس نقش مهمی در حفظ سلامت دستگاه ایمنی بدن ایفا می‌کند.

وقتی سطوح مس بدن پایین باشد، بدن ممکن است در تولید سلول‌های ایمنی دچار مشکل شود. این وضعیت می‌تواند به شکل قابل توجهی شمار گلبول‌های سفید خون و در نتیجه، توانایی بدن برای مبارزه با عفونت را نیز کاهش دهد.

مطالعات نشان داده‌اند، کمبود مس به طور چشمگیری تولید نوتروفیل را نیز کاهش دهد؛ نوتروفیل‌ها نوعی گلبول‌ سفید خون هستند که به عنوان نخستین خط دفاعی بدن ایفای نقش می‌کنند.

خوشبختانه، افزایش مصرف مواد غذایی غنی از مس می‌توان این اثرات را خنثی کند.

در مجموع، کمبود مس ممکن است دستگاه ایمنی بدن را ضعیف کند؛ به همین خاطر، آدم‌هایی که به کمبود مس دچار هستند، مرتبا به بیماری مبتلا می‌شوند. این وضعیت را می‌توان با افزایش مصرف مس برطرف کرد.

۳. استخوان‌های ضعیف و شکننده

پوکی استخوان وضعیتی است که در آن، استخوان‌های بیمار ضعیف و شکننده می‌شوند.

این وضعیت در سنین بالا شایع‌تر است و با کمبود مس نیز ارتباط دارد.

برای مثال، آنالیز هشت مطالعه بر روی بیش از ۲۱۰۰ نفر نشان داد، سطوح مس در بدن آدم‌های مبتلا به پوکی استخوان در مقایسه با آدم‌های بزرگسال سالم کم‌تر است.

مس درگیر فرایندهایی در بدن است که باعث اتصال عرضی درون استخوان‌ها می‌شوند. این اتصالات عرضی با حفظ سلامتی و استحکام استخوان‌ها می‌شوند.

به علاوه، مس باعث می‌شود بدن استئوبلاست بیش‌تری تولید کند؛‌ استئوبلاست‌های سلول‌هایی هستند که به تغییر شکل و استحکام بافت استخوانی کمک می‌کنند.

به طور خلاصه، مس در فرایندهایی از بدن نقش دارد که به استحکام بافت استخوانی کمک می‌کنند. کمبود مس ممکن است خطر احتمال پوکی استخوان، وضعیتی که باعث توخالی و متخلخل شدن استخوان می‌شود، را افزایش دهد.

علائم کمبود مس ۴: مشکلات حافظه و یادگیری

کمبود مس می‌تواند فرایند یاد گرفتن و به خاطر آوردن را دشوار کند.

زیرا مس نقش مهم در کارکرد و رشد مغز ایفا می‌کند.

مس توسط آنزیم‌هایی استفاده می‌شود که به تامین انرژی مغز، تقویت سیستم دفاعی مغز، و انتشار مجدد سیگنال‌ها به بدن کمک می‌کنند.

از سویی دیگر، کمبود مس با بروز بیماری‌هایی در ارتباط است که از رشد مغز جلوگیری می‌کنند یا بر توانایی انسان در یادگیری و به یادآوری اطلاعات تاثیر می‌گذارند؛ از جمله‌ می‌توان به بیماری آلزایمر اشاره کرد.

جالب است بدانید، نتایج یک مطالعه نشان داده‌اند میزان مس موجود در مغز آدم‌های مبتلا به بیماری آلزایمر تا ۷۰ درصد از سایر آدم‌ها کم‌تر است.

به طور خلاصه باید گفت، مس به کارکرد بهینه‌ و رشد مغز کمک می‌کند. در نتیجه، کمبود مس می‌تواند باعث بروز مشکلاتی در یادگیری و یادآوری شود.

۵. بروز مشکل در راه رفتن

راه رفتن مناسب ممکن است برای آدم‌های مبتلا به کمبود مس کمی دشوار باشد.

آنزیم‌هایی که از مس استفاده می‌کنند به حفظ بهینه‌ی سلامت نخاع کمک می‌کنند. برخی آنزیم‌ها به خوبی از نخاع محافظت می‌کنند؛ به این ترتیب، سیگنال‌ها به خوبی می‌توانند بین مغز و بدن رد و بدل شوند.

کمبود مس ممکن است باعث شود این آنزیم‌ها نتوانند به طور موثر کار کنند؛ در نتیجه، نخاع از پوشش کم‌تری برخوردار خواهد بود. به این ترتیب، سیگنال‌ها به طور موثر نمی‌توانند در بدن رد و بدل شوند.

در حقیقت، مطالعات بر روی حیوانات نشان داده‌اند، کمبود مس ممکن است پوشش نخاع را تا بیش از ۵۶ درصد کاهش دهد.

راه رفتن با کمک رد و بدل شدن برخی از سیگنال‌ها بین مغز و بدن صورت می‌گیرد. کمبود مس با تحت تاثیر قرار دادن این سیگنال‌ها ممکن است باعث از دست رفتن هماهنگی و ثبات بدن در هنگام راه رفتن ‌شود.

در مجموع باید گفت، مس توسط آنزیم‌هایی استفاده می‌شود که به حفظ سلامت دستگاه عصبی کمک می‌کنند و باعث رد و بدل شدن موثر سیگنال‌ها بین بدن و مغز می‌شوند. کمبود مس می‌تواند این سیگنال‌ها را کاهش دهد یا دچار تاخیر کند؛ و به این ترتیب، باعث از دست رفتن هماهنگی و ثبات بدن در هنگام راه رفتن ‌شود.

علائم کمبود مس ۶: حساسیت به سرما

آدم‌های مبتلا به کمبود مس ممکن است حساسیت بیش‌تری به دماهای پایین داشته باشند.

مس، در کنار سایر مواد معدنی نظیر روی (زینک)، به حفظ کارکرد بهینه‌ی غده‌ی تیروئید کمک می‌کند.

مطالعات نشان داده‌اند، سطوح T3 و T4 هورمون‌های تیروئید ارتباط نزدیکی با سطوح مس دارند. وقتی سطوح مس خون پایین باشد، سطوح این هورمون‌های تیروئید کاهش می‌یابند. در نتیجه، غده‌ی تیروئید ممکن است نتواند به طور موثر به کار خود ادامه دهد.

با توجه به این‌که غده‌ی تیروئید به تنظیم متابولیسم (سوخت و ساز) و تولید گرما کمک می‌کند، کاهش سطوح هورمون تیروئید می‌تواند باعث شود بدن انسان به آسانی احساس سرما کند.

در حقیقت، تخمین زده می‌شود حدود ۸۰ درصد از آدم‌هایی با سطوح پایین هورمون تیروئید به دماهای پایین حساسیت بیش‌تری دارند.

به طور خلاصه، مس به تنظیم سطوح هورمون تیروئید کمک می‌کند. این هورمون‌ها نیز به تنظیم متابولیسم (سوخت و ساز) و گرمای بدن کمک می‌کنند. در نتیجه، کمبود مس می‌تواند باعث ایجاد حس سرما در بدن شود.

۷. رنگ پریدگی

رنگ پوست عمدتا توسط رنگدانه‌های ملانین تعیین می‌شود.

آدم‌هایی که دارای رنگ پوست روشن هستند، در مقایسه با آدم‌هایی با پوست تیره‌تر رنگدانه‌های ملانین کم‌تر، کوچک‌تر، و روشن‌تری دارند.

جالب است بدانید، مس توسط آنزیم‌های نیز استفاده می‌شود که ملانین تولید می‌کنند. از این رو، کمبود مس می‌تواند بر تولید این رنگدانه تاثیر بگذارد و باعث رنگ پریدگی شود.

با وجود این، برای تایید ارتباط میان رنگ پریدگی و کمبود مس به پژوهش‌های انسانی بیش‌تری نیاز است.

در مجموع، مس توسط آنزیم‌هایی استفاده می‌شود که ملانین تولید می‌کنند، ملانین رنگدانه‌هایی هستند که باعث ایجاد رنگ پوست می‌شوند. کمبود پوست ممکن است باعث رنگ پریدگی شود.

۸. سفیدی زودهنگام مو

رنگ مو نیز تحت تاثیر رنگدانه‌ی ملانین قرار دارد.

با توجه به این‌که پایین بودن سطوح مس می‌تواند بر تشکیل ملانین تاثیر بگذارد، کمبود مس ممکن است باعث سفیدی زودهنگام مو شود.

با این‌که پژوهش‌هایی درباره‌ی کمبود مس و تشکیل رنگدانه‌ی ملانین به عمل آمده‌اند، به ندرت مطالعاتی در خصوص رابطه‌ی میان کمبود مس و سفیدی مو انجام شده‌ است. انجام پژوهش‌های انسانی بیش‌تری در این خصوص می‌تواند به شفافیت ارتباط میان این دو کمک کند.

در نتیجه، رنگ مو مانند رنگ پوست تحت تاثیر ملانین قرار دارد؛ ملانین نیز به مس نیاز دارد. به این ترتیب، کمبود مس ممکن است باعث افزایش احتمال سفیدی زودهنگام مو شود.

علائم کمبود مس ۹: ضعف بینایی

ضعف بینایی و از دست دادن توانایی چشم‌ها وضعیت خطرناکی است که ممکن است در اثر کمبود طولانی مدت مس در بدن ایجاد شود.

مس توسط بسیاری از آنزیم‌هایی کاربرد دارد که به کارکرد مناسب دستگاه عصبی کمک می‌کنند. به این ترتیب، کمبود مس می‌تواند باعث بروز مشکلاتی در کارکرد دستگاه عصبی، از جمله ضعف یا کاهش بینایی شود.

به نظر می‌رسد ضعف بینایی ناشی از کمبود مس بیش‌تر در میان آدم‌هایی شایع است که در مجاری گوارشی‌شان عمل جراحی انجام داده‌اند – مثلا عمل بای‌پس معده. زیرا این عمل‌های جراحی می‌توانند توانایی بدن را در جذب مس کاهش دهند.

با این‌که برخی شواهد نشان می‌دهند ضعف بینایی ناشی از کمبود مس قابل درمان است، سایر مطالعات نشان داده‌اند وضعیت بینایی این بیماران بعد از افزایش مصرف مس بهبود نیافت.

به طور خلاصه باید گفت، کمبود مس باعث ضعف بینایی می‌شود. زیرا بینایی انسان ارتباط نزدیکی با دستگاه عصبی دارد، و این دستگاه به شدت به مس نیاز دارد.

منابع غذایی مس

خوشبختانه، کمبود مس به ندرت اتفاق می‌افتد، زیرا مواد غذایی بسیاری وجود دارند که حاوی مقدار زیادی مس هستند.

به علاوه، بدن انسان به مقدار اندکی مس نیاز دارد تا نیاز روزانه‌ی خود را به این ماده‌ی معدنی برآورده کند – تقریبا روزانه ۰.۹ میلی‌گرم.

مواد غذایی زیر منبع بسیار خوبی برای مس به شمار می‌روند.

میزان مصرفدرصد ارزش روزانه
جگر گاو، پخته شده۲۸ گرم۴۵۸ درصد
صدف، پخته شده۶ عدد۱۳۳ درصد
خرچنگ، پخته شدهیک فنجان (۱۴۵ گرم)۱۴۱ درصد
جگر گوسفند، پخته شده۲۸ گرم۹۹ درصد
ماهی مرکب۸۵ گرم۹۰ درصد
شکلات تلخ۱۰۰ گرم۸۸ درصد
جو دو سر، خامیک فنجان (۱۵۶ گرم)۴۹ درصد
دانه‌ی کنجد، بو داده۲۸ گرم۳۵ درصد
بادام هندی، خام۲۸ گرم۳۱ درصد
تخمه‌ی آفتابگردان، خشک و بو داده۲۸ گرم۲۶ درصد
قارچ، پخته شدهیک فنجان (۱۰۸ گرم)۱۶ درصد
بادام، خشک و بو داده۲۸ گرم۱۴ درصد

 

به سادگی با مصرف برخی از این مواد غذایی در طول هفته می‌توانید به اندازه‌ی کافی مس مورد نیاز بدن‌تان را تامین کنید.

هم‌چنین، لازم است بدانید با مصرف آب آشامیدن لوله کشی نیز می‌توانید مقداری مس وارد بدن‌تان کنید، زیرا داخل لوله‌هایی که آب را به خانه‌ها می‌رسانند، معمولا مقداری مس یافت می‌شود. البته، میزان مس موجود در آب آشامیدنی لوله‌کشی بسیار اندک است، بنابراین، باید به اندازه‌ی کافی مواد غذایی غنی از مس را در رژیم غذایی‌تان قرار دهید.

در مجموع باید گفت، مس در بسیاری از مواد غذایی رایج یافت می‌شود، بنابراین، کمبود مس بسیار به ندرت اتفاق می‌افتد. مصرف رژیم غذایی متعادل به تامین مس مورد نیاز بدن‌تان کمک می‌کند.

عوارض جانبی مصرف بیش از اندازه‌ی مس

با این‌که مصرف مس برای حفظ سلامتی بهینه‌ی بدن ضروری است، باید در طول روز مقدار اندکی از این ماده‌ی معدنی مصرف کنید.

مصرف بیش از اندازه‌ی مس می‌تواند باعث مسمومیت شود – نوعی از مسمومیت با فلزات.

مسمومیت با مس می‌تواند عوارض جانبی بسیار ناخوشایند و به طور بالقوه مرگباری داشته باشد، از جمله:

الف. حالت تهوع
ب. استفراغ (غذا یا خون)‌
پ. اسهال
ت. معده درد
ث. مدفوع سیاه و قیری
ج. سر درد
چ. دشواری در تنفس
ح. ضربان قلب نامنظم
خ. کاهش فشار خون
د. کما
ذ. زردی پوست (یرقان)
ر. آسیب کلیوی
ز. آسیب کبدی

با وجود این، مصرف بیش از اندازه‌ی مس (به اندازه‌ی مسمومیت) از طریق رژیم غذایی معمول بسیار به ندرت اتفاق می‌افتد.

در عوض، مسمومیت مس معمولا ممکن است در اثر مصرف مواد غذایی یا آب آلوده یا کار کردن در محیط حاوی سطوح بالای مس اتفاق بیفتد.

به طور خلاصه، با این‌که مسمومیت مس به ندرت اتفاق می‌افتد، عوارض جانبی آن می‌تواند بسیار خطرناک باشد. این مسمومیت معمولا بر اثر مصرف مواد غذایی یا آب آلوده به مس یا کار کردن در محیط مملو از مس اتفاق می‌افتد.

جمع‌بندی

کمبود مس بسیار به ندرت اتفاق می‌افتد، زیرا بسیاری از مواد غذایی به اندازه‌ی کافی حاوی این ماده‌ی معدنی هستند.

اگر نگران سطوح مس موجود در بدن‌تان هستید، بهتر است ابتدا با پزشک مشورت کنید. چنان‌چه پزشک تشخیص دهد در خطر ابتلا به کمبود مس قرار دارید، ممکن است جهت تایید این مسئله از شما آزمایش بگیرد.

به سادگی با مصرف رژیم غذایی متعادل می‌توانید مس مورد نیاز روزانه‌ی بدن‌تان را تامین کنید.

با این‌ حال، تخمین زده می‌شود بیش از یک چهارم مردم آمریکا و کانادا به اندازه‌ی کافی مس مصرف نمی‌کنند، و همین مسئله ممکن است خطر ابتلا به کمبود مس را در آن‌ها افزایش دهد.

نشانه‌ها و علائم شایع کمبود مس عبارت هستند از خستگی مفرط و ضعف بدن، ابتلای مکرر به بیماری، ضعف و شکنندگی استخوان‌ها، مشکل در حافظه و یادگیری، مشکل در راه رفتن، افزایش حساسیت به سرما، رنگ پریدگی، سفید زودهنگام مو، و ضعف بینایی.

خوشبختانه، با افزایش مصرف مس می‌توانید این نشانه‌ها و علائم را در بدن‌تان برطرف کنید.


ترجمه: تحریریه سایت کسب و کار بازده – امیر رضا مصطفایی

منبع:healthline

۹ مهمترین علائم کمبود مس در بدن که حتما باید بدانید


 

برچسب ها

بازده

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پربازدیدترین ها

کسب و کار

کسب و کار,بازاریابی