کسب و کار

کسب و کار,بازاریابی

اندانسترون: ۲۴ نکته درباره کاربرد،مصرف و عوارض داروی اندانسترون یا زافرون

اندانسترون یا زافرون عملکردهای شیمیایی موجود در بدن را که می‌توانند حالت تهوع و استفراغ ایجاد کنند، مهار می‌کند. این دارو برای جلوگیری از تهوع و استفراغی که ممکن است در اثر عمل جراحی، شیمی درمانی سرطان یا درمان با اشعه ایجاد شده باشد، استفاده می‌شود. اندانسترون  ممکن است برای برخی مقاصد قید نشده در این نوشتار نیز استفاده شود.

مصرف و عوارض داروی اندانسترون یا زافرون

اندانسترون چیست

در صورتی که از آپومرفین (آپوکین) استفاده می‌کنید، باید از مصرف اندانسترون خودداری کنید.

اگر به این دارو یا داروهای مشابه مانند دلاسترون، گرانیسترون یا پالونسترون حساسیت دارید، نباید از اندانسترون استفاده کنید.

قبل از مصرف اندانسترون، اگر بیماری کبد یا سابقه‌ی خانوادگی سندرم کیوتی دارید، حتما پزشک‌تان را در جریان بگذارید.

قرص‌های خوراکی اندانسترون که در دهان حل می‌شوند، ممکن است حاوی فنیل آلانین باشد. در صورتی که به فنیل کتونوری (PKU) مبتلا هستید، به پزشک‌تان اطلاع دهید.

عوارض جانبی جدی اندانسترون  عبارتند از تار شدن دید یا از دست دادن موقت قوه‌ی بینایی (تنها به مدت چند دقیقه تا چند ساعت)، آهسته شدن ضربان قلب، مشکل در تنفس، اضطراب، پریشان‌حالی، لرز، احساس این‌که هر لحظه ممکن است از حال بروید، و ادرار کم‌تر از حد معمول یا اصلا ادرار نکردن. در صورت داشتن هر یک از این عوارض جانبی، مصرف این دارو را قطع کنید و بلافاصله با پزشک‌تان تماس بگیرید. اندانسترون ممکن است شیوه‌ی تفکر یا واکنش شما را مختل کند. در صورتی که قرار است رانندگی کنید یا کاری انجام بدهید که سطح هوشیاری بالایی را ایجاب می‌کند، حتما مراقب باشید.

مطلب مرتبط: قرص زیتا حاوی متفورمین: ۱۰ نکته درباره کاربرد،مصرف و عوارض متفورمین

مصرف اندانسترون

قبل از مصرف

در صورتی که موارد زیر در مورد شما صدق می‌کند، نباید از اندانسترون استفاده کنید:

۱- در حال استفاده از آپومورفین هستید؛ یا

۲- به اندانسترون یا داروهای مشابه آن (دلاسترون، گرانیسترون، پالونوسترون) حساسیت دارید.

* برای اینکه مطمئن شوید اندانسترون  برای شما خطری ندارد، در صورتی که یکی از موارد زیر در مورد شما صدق می‌کند حتما پزشک‌تان را در جریان بگذارید:

۳- بیماری کبد؛

۴- عدم تعادل الکترولیتی (مانند پایین بودن سطح پتاسیم یا منیزیم در خون‌تان)؛

۵- نارسایی احتقانی قلب، ضربان قلب آهسته؛

۶- سابقه‌ی شخصی یا خانوادگی سندرم کیوتی ؛ یا

۷- انسداد در دستگاه گوارش (معده یا روده).

بعید است که اندانسترون به یک نوزاد متولد نشده آسیبی وارد کند. اما در صورتی که باردار هستید، به پزشک‌تان اطلاع بدهید.

معلوم نیست که آیا اندانسترون به شیر مادر منتقل می‌شود یا خیر، و این‌که آیا می‌تواند به یک کودک شیرخوار آسیبی وارد کند؟ در صورتی که خودتان به فرزندتان شیر می‌دهید، جریان را با پزشک‌تان در میان بگذارید.

اندانسترون برای افرادی که کم‌تر از ۴ سال سن دارند استفاده نمی‌شود.

قرص‌های خوراکی حل شونده‌ی اندانسترون ممکن است حاوی فنیل آلانین باشد. اگر شما به فنیل کتونوری مبتلا هستید، حتما به پزشک‌تان اطلاع دهید.

مطلب مرتبط: الانزاپین: ۸ نکته درباره کاربرد،مصرف و عوارض داروی الانزاپین

چگونگی مصرف اندانسترون

اندانسترون را دقیقا همان‌طوری که پزشک‌تان تجویز کرده‌است، مصرف کنید. تمام دستورالعمل‌های روی برچسب را به دقت دنبال کنید. این دارو را در مقادیر بیش‌تر یا کم‌تر از مقدار تجویز شده یا به مدت طولانی‌تر از توصیه‌ی پزشک مصرف نکنید.

اندانسترون را می‌توان با غذا یا بدون غذا مصرف کرد.

دوز اول معمولا قبل از شروع عمل جراحی، شیمی‌درمانی و یا درمان با اشعه مصرف می‌شود. دستورالعمل مرتبط با دوز دارو را به دقت دنبال کنید.

قرص معمولی اندانسترون  را با یک لیوان پر آب مصرف کنید.

در مورد قرص خوراکی حل‌شونده (زفران اودی‌تی) موارد زیر را دنبال کنید:

– قرص را تا زمانی که قرار است آن را مصرف کنید در بسته‌بندی خود نگه دارید. بسته را باز کنید و فویل را بکنید. قرص را در فویل فشار ندهید در غیر این صورت ممکن است به قرص آسیب بزنید.

– برای خارج کردن قرص و قرار دادن آن در دهان دست‌های‌تان باید خشک باشند.

– قرص را به صورت کامل نبلعید بلکه بدون جويدن آن صبر کنید تا در دهان‌تان حل شود.

– تا زمانی که قرص آرام آرام در دهان حل شود، چند بار باید عمل بلع را انجام بدهید.

برای استفاده از  اندانسترون ورقه‌ای (نواری) محلول خورکی (زوپلنز) موارد زیر را دنبال کنید:

– ورقه را در کیسه‌ی فویلی‌اش نگه دارید تا زمانی که قرار است از دارو استفاده کنید.

– با استفاده از دست‌های خشک، نوار را برداشته و آن را روی زبان‌تان قرار دهید. نوار دارو بلافاصله شروع به حل شدن می‌کند.

– نوار را به صورت کامل و درسته نبلعید. اجازه دهيد بدون جويدن در دهان‌تان بماند تا حل شود.

– تا زمانی که نوار به مرور حل می‌شود، چند بار عمل بلع را انجام بدهید. در صورت تمایل، می‌توانید کمی آب هم بنوشید تا نوار حل شده را راحت‌تر ببلعید.

– پس از استفاده از زولپنز دست‌های‌تان را بشویید.

داروی مایع را با سرنگ، قاشق اندازه‌گیری یا فنجان اندازه‌گیری که همراه با دارو ارائه می‌شود، مصرف کنید. اگر قاشق اندازه‌گیری دوز نداشتید، از داروخانه بگیرید.

دارو را در دمای اتاق و دور از رطوبت، گرما و نور نگهداری کنید. داروی مایع را در یک موقعیت صاف قرار بدهید.

مطلب مرتبط: قرص آملودیپین: ۹ نکته درباره کاربرد،مصرف و عوارض داروی آملودیپین

دوز مصرف 

۱. چه اتفاقی می افتد اگر یک دوز از دارو را جا بیندازم؟

بلافاصله بعد از این‌که یادتان آمد دارو را مصرف کنید. در صورتی که زمان مصرف دوز بعدی نزدیک شده، دیگر نباید دوز جا افتاده‌ی دارو را مصرف کنید. هرگز برای جبران دوز جا افتاده، بیش‌تر از مقدار تجویزشده برای هر بار، دارو مصرف نکنید.

۲. چه اتفاقی می‌افتد اگر دارو را بیش از دوز تعیین‌شده مصرف کنم؟

در صورتی که دارو را بیش از دوز تعیین‌شده مصرف کردید، بهتر است به فوریت‌های پزشکی مراجعه کنید.

علائم اوور دوز کردن این دارو می‌توانند از دست رفتن ناگهانی قوه‌ی بینایی، یبوست شدید، احساس سرگیجه یا سردرد باشد.

۳. در هنگام مصرف اندانسترون از چه چیزهایی باید پرهیز کنیم؟

اندانسترون ممکن است شیوه‌ی تفکر یا واکنش شما را مختل کند. در صورتی که قرار است رانندگی کنید یا کاری انجام بدهید که سطح هوشیاری بالایی را ایجاب می‌کند، حتما مراقب باشید.

مطلب مرتبط: قرص کونکور: ۸ نکته درباره کاربرد،مصرف و عوارض کونکور یا بیزوپرولول

اطلاعات مرتبط با دوز اندونسترون

دوز معمول اندانسترون برای درمان تهوع / استفراغ ناشی از شیمی‌درمانی (برایبزرگسالان):

۱. خوراکی

شیمی‌درمانی به شدت تهوع‌آور (HEC)

– دوز توصیه‌شده: 24 میلی‌گرم خوراکی 30 دقیقه قبل از شروع هر روز ازHEC  (دوزهای سیس‌پلاتین 50 میلی‌گرمی / ۲m یا بیش‌تر را شامل می‌شود)

شیمی‌درمانی که تا حد متوسط سبب بروز حالت تهوع می‌شود (MEC):

– دوز توصیه‌شده: 8 میلی‌گرم خوراکی دو بار در روز، با دوز اول 30 دقیقه قبل از شروع شیمی‌درمانی و دوز بعدی 8 ساعت بعد. سپس 8 میلی‌گرم خوراکی 2 بار در روز (هر 12 ساعت) به مدت 1 تا 2 روز پس از اتمام شیمی‌درمانی

۲. پرنترال

– دوز توصیه‌شده: 0.15 میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم داخل وریدی، به این ترتیب که دوز اول 30 دقیقه قبل از شروع شیمی‌درمانی تهوع‌آور و دوزهای بعد 4 و 8 ساعت پس از اولین دوز انجام می‌شود.

– حداکثر دوز: 16 میلی‌گرم در هر دوز

– مصرف چند روزه و تک دوز 24 میلی‌گرم به صورت خوراکی برای HEC مورد مطالعه قرار نگرفته‌است.

– فرمول تزریق باید قبل از تزریق وریدی رقیق شود.

مطلب مرتبط: وارفارین: ۴۷ نکته درباره کاربرد،مصرف و عوارض داروی وارفارین

۳. کاربردها

– پیشگیری از تهوع و استفراغ مرتبط با HEC یا MEC

– پیشگیری از تهوع و استفراغ همراه با دوره های اولیه و مکرر شیمی‌درمانی

دوز معمول اندانسترون برای درمان حالت تهوع/ استفراغ در بزرگسالان

۱. دهانی

شیمی‌درمانی به شدت تهوع‌آور (HEC):

– دوز توصیه‌شده: 24 میلی‌گرم خوراکی 30 دقیقه قبل از شروع هر روز از HEC  (دوزهای سیس‌پلاتین 50 میلی‌گرمی / ۲m یا بیش‌تر را شامل می‌شود)

شیمی‌درمانی که تا حد متوسط تهوع ایجاد می‌کند (MEC):

– دوز توصیه‌شده: 8 میلی‌گرم خوراکی دو بار در روز، به این ترتیب که دوز اول تجویز 30 دقیقه قبل از شروع شیمی‌درمانی و دوز بعدی 8 ساعت بعد. سپس 8 میلی‌گرم خوراکی 2 بار در روز (هر 12 ساعت) به مدت 1 تا 2 روز پس از اتمام شیمی‌درمانی

۲. پرنترال

– دوز توصیه‌شده: 0.15 میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم به صورت تزریق وریدی به این ترتیب که دوز اول 30 دقیقه قبل از شروع شیمی‌درمانی تهوع‌آور و دوزهای بعد 4 و 8 ساعت پس از اولین دوز دریافت می‌شود.

– حداکثر دوز: 16 میلی‌گرم در هر دوز

– مصرف چند روزه و تک دوز 24 میلی‌گرم به صورت خوراکی برای HEC مورد مطالعه قرار نگرفته‌است.

– فرمول تزریق باید قبل از تزریق وریدی رقیق شود.

مطلب مرتبط: قرص سرماخوردگی: ۸ نکته درباره کاربرد،مصرف و عوارض قرص سرماخوردگی

۳. کاربردها

– پیشگیری از تهوع و استفراغ مرتبط با HEC یا MEC

– پیشگیری از تهوع و استفراغ همراه با دوره‌های اولیه و مکرر شیمی‌درمانی

دوز معمول اندانسترون برای رفع تهوع / استفراغ بعد از عمل (بزرگسالان):

۱.  دهانی

– دوز توصیه‌شده: 16 میلی‌گرم خوراکی 1 ساعت قبل از بیهوشی

۲. پرنترال

– دوز توصیه‌شده: 4 میلی‌گرم به صورت تزریق وریدی بلافاصله قبل از بیهوشی یا بعد از عمل (تهوع و استفراغ در طول 2 ساعت بعد از جراحی)

– روش جایگزین: ۴ میلی‌گرم به صورت تزریق ماهیچه‌ای

۳. نکته

دریافت دوز دوم کنترل بیش‌تری روی تهوع و استفراغ ارائه نخواهد داد.

۴. کاربرد

– پیشگیری از تهوع و استفراغ پس از عمل جراحی

مطلب مرتبط: قرص متورال: ۸ نکته درباره کاربرد،مصرف و عوارض متورال یا متوپرولول

دوز معمول بزرگسالان برای درمان تهوع / استفراغ ناشی از پرتودرمانی

– دوز توصیه‌شده: 8 میلی‌گرم خوراکی 3 بار در روز

– پرتوافشانی کل بدن: 8 میلی‌گرم خوراکی 1 تا 2 ساعت قبل از هر قسمت پرتودرمانی که در روز انجام می‌شود

-رادیوتراپی (پرتودرمانی) با یک دوز بالا، روی شکم: 8 میلی‌گرم خوراکی 1 تا 2 ساعت قبل از رادیوتراپی، دوزهای بعدی هر 8 ساعت بعد از اولین دوز به مدت 1 تا 2 روز پس از اتمام پرتودرمانی

– رادیوتراپی روزانه روی شکم: 8 میلی‌گرم خوراکی 1 تا 2 ساعت قبل از رادیوتراپی، دوزهای بعدی هر 8 ساعت پس از اولین دوز برای هر روزی که رادیوتراپی انجام می‌شود

* کاربرد:

– پیشگیری از حالت تهوع و استفراغ مرتبط با پرتودرمانی، خواه پرتوافشانی روی کل بدن باشد، یک بار با دوز بالا باشد و خواه به صورت روزانه روی شکم صورت بگیرد.

دوز معمول برای درمان تهوع / استفراغ پس از عمل (کودکان)

پرنترال:

* ۱ ماه تا 12 سال:

– کم‌تر از 40 کیلوگرم:

دوز توصیه‌شده: 0.1 میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم از وزن به صورت تزریق وریدی بیش از 2 تا 5 دقیقه بلافاصله قبل / بعد از بیهوشی یا بعد از عمل (حالت تهوع و / یا استفراغ در مدت کوتاهی پس از جراحی رخ می‌دهد)

– 40 کیلوگرم و بالاتر:

دوز توصیه‌شده: 4 میلی‌گرم در عرض 2 تا 5 دقیقه بلافاصله قبل / بعد از بیهوشی یا بعد از عمل جراحی (تهوع و / یا استفراغ کمی پس از جراحی رخ می‌دهد)

* کاربرد:

– پیشگیری از حالت تهوع و استفراغ پس از عمل جراحی

دوز معمول برای درمان تهوع / استفراغ ناشی از شیمی‌درمانی (کودکان)

* خوراکی:

4 تا 11 سال:

– دوز توصیه‌شده: 4 میلی‌گرم خوراکی 3 بار در روز به این ترتیب که دوز اول 30 دقیقه قبل از شروع شیمی‌درمانی و دوز بعدی 4 و 8 ساعت بعد از اولین دوز؛ سپس 4 میلی‌گرم خوراکی 3 بار در روز (هر 8 ساعت) به مدت 1 تا 2 روز پس از اتمام شیمی‌درمانی

12 سال و بالاتر:

– دوز توصیه‌شده: 8 میلی‌گرم خوراکی دو بار در روز، دوز اول 30 دقیقه قبل از شروع شیمی‌درمانی و دوز دوم 8 ساعت بعد. سپس 8 میلی‌گرم خوراکی 2 بار در روز (هر 12 ساعت) به مدت 1 تا 2 روز پس از اتمام شیمی‌درمانی

* پرنترال:

6 ماه تا 18 سال:

– دوز توصیه‌شده: 0.15 میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم به صورت تزریق وریدی، دوز اول 30 دقیقه قبل از شروع شیمی‌درمانی تهوع‌آور، و دوزهای بعد 4 و 8 ساعت بعد از اولین دوز

– حداکثر دوز: 16 میلی‌گرم (در هر دوز)

* نکته:

– فرمول تزریق باید قبل از تزریق وریدی باید در ۵۰ میلی‌لیتر سرم رقیق شود.

– این دارو باید برای جلوگیری از تهوع و استفراغ همراه با شیمی‌درمانی‌هایی که در حد متوسط تا زیاد تهوع ایجاد می‌کنند، مصرف شود.

* کاربرد:

– پیشگیری از تهوع و استفراغ همراه با شیمی‌درمانی‌هایی که در حد متوسط تهوع ایجاد می‌کنند

– پیشگیری از تهوع و استفراغ همراه با دوره‌های اولیه و تکرارشونده‌ی شیمی‌درمانی

عوارض اندانسترون

اگر علائم واکنش آلرژیک اندانسترون را تجربه کردید، به فوریت‌های پزشکی مراجعه کنید: راش پوستی، کهیر؛ تب، لرز، دشواری در تنفس، تورم صورت، لب‌ها، زبان یا گلو.

در صورتی که موارد زیر را تجربه کردید با پزشک‌تان تماس بگیرید:

۱- یبوست شدید، درد معده یا نفخ

۲- سردرد با درد در قفسه‌ی سینه و سرگیجه‌ی شدید، غش کردن

۳-  ضربان قلب سریع یا بسیار محسوس (کوبشی)

۴- زردی (زرد شدن پوست یا چشم)؛

۵- تار شدن چشم یا از دست دادن موقت قوه‌ی بینایی (فقط به مدت چند دقیقه تا چند ساعت)؛

۶- بالا بودن سطح سروتونین در بدن – پریشان‌حالی، توهم، تب، ضربان قلب تند، افزایش بیش از حد رفلکس‌ها، حالت تهوع، استفراغ، اسهال، از دست دادن هماهنگی، غش کردن.

عوارض جانبی شایع اندانسترون می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

۷- اسهال یا یبوست؛

۸- سردرد

۹- خواب‌آلودگی یا

۱۰- احساس خستگی

البته این فهرست عوارض جانبی اندانسترون کامل نیست و ممکن است عوارض دیگری هم رخ بدهند. برای مشاوره‌ی پزشکی در مورد عوارض جانبی این دارو با پزشک‌تان تماس بگیرید.

تداخلات دارویی با اندانسترون

چه داروهایی بر اندانسترون  تاثیر می‌گذارد؟

اندانسترون می‌تواند مشکل جدی قلبی ایجاد کند، به ویژه اگر همزمان از داروهای خاصی استفاده کنید، از جمله آنتی‌بیوتیک‌ها، داروهای ضد افسردگی، داروهای مخصوص تپش قلب، داروهای ضدروان‌پریشی و داروهای درمان سرطان، مالاریا یا اچ‌آی‌وی. در طول درمان با اندانسترون، در مورد تمام داروهایی که در حال حاضر استفاده می‌کنید و داروهایی که قرار است مصرف‌شان را شروع یا متوقف کنید، به پزشک‌تان اطلاع دهید.

هنگام استفاده از اندانسترون در صورتی که از داروهای دیگر استفاده می‌کنید، ممکن است سطح سروتونین در بدن‌تان بالا برود، اختلالی که “سندروم سروتونین” نامیده می‌شود و می‌تواند مرگبار باشد. اگر یکی از موارد زیر را استفاده می‌کنید، پزشک‌تان را در جریان بگذارید:

۱- داروهای درمان افسردگی؛

۲- داروهای درمان اختلال روانی؛

۳- داروهای مشتقات تریاک؛ یا

۴- داروهایی که برای جلوگیری از تهوع و استفراغ مصرف می‌کنید.

این فهرست کامل نیست و بسیاری از داروهای دیگر نیز ممکن است با اندانسترون  تداخل ایجاد کنند. این موارد، داروهای تجویزی و بدون نسخه، ویتامین‌ها، و محصولات گیاهی را شامل می‌شوند. فهرست تمام داروهایی را که مصرف می‌کنید به ارائه‌دهنده‌ی خدمات بهداشتی که شما را درمان می‌کند، بدهید.

اطلاعات بیش‌تر

به یاد داشته باشید که این دارو و تمام داروهای دیگر را در دسترس کودکان قرار ندهید، هرگز داروهای خود را به دیگران ندهید، و از اندانسترون فقط به همان صورتی که تجویز شده، استفاده کنید.

فراموش نکنید که با ارائه‌دهنده‌ی خدمات بهداشتی مشورت کنید تا مطمئن شوید که اطلاعات قید شده در این نوشتار در مورد شرایط شخصی شما هم صدق می‌کند.


ترجمه: تحریریه سایت کسب و کار بازده – سارا فیضی

منبع: دراگز

اندانسترون: ۲۴ نکته درباره کاربرد،مصرف و عوارض داروی اندانسترون یا زافرون


 

برچسب ها

بازده

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بازده

پربازدیدترین ها

کسب و کار

کسب و کار,بازاریابی