کسب و کار

کسب و کار,بازاریابی

پرخوابی: ۱۲ نکته درباره علت، علائم و درمان‌ خواب زیاد

پرخوابی وضعیتی است که طی آن، بیمار در طول روز شدیدا احساس خواب می‌کند. این وضعیت ممکن است حتی پس از چندین ساعت خواب هم‌چنان وجود داشته باشد. پرخوابی به معنی خواب زیاد یا خواب‌آلودگی شدید روزانه است.

پرخوابی

پرخوابی یا خواب زیاد در روز می‌تواند به خودی خود یک بیماری یا علامتی از یک وضعیت یا بیماری دیگر باشد (یعنی در اثر بروز یک بیماری دیگر به وجود آمده باشد). آدم‌های مبتلا به پرخوابی در انجام کارکردهای معمول‌شان در طول روز دچار مشکل هستند، زیرا دائما احساس خستگی می‌کنند؛ همین عامل می‌تواند بر قدرت تمرکز و سطح انرژی بدن تاثیر بگذارد.

۱. انواع پرخوابی

پرخوابی می‌تواند اولیه یا ثانویه باشد.

پرخوابی اولیه به خودی خود یک بیماری است، و وضعیت دیگری به همراه آن وجود ندارد. تنها علامت این بیماری احساس خستگی مفرط و بیش از اندازه است.

پرخوابی ثانویه به دلیل بروز وضعیت‌های دیگر در بدن ایجاد می‌شود. این وضعیت‌ها ممکن است شامل آپنه‌ی خواب، بیماری پارکینسون، نارسایی کلیه، و سندرم خستگی مزمن باشند. این وضعیت‌ها باعث اختلالات در خواب شبانه، و متعاقبا احساس خستگی در طول روز می‌شوند.

پرخوابی یا خواب زیاد روزانه با نارکولپسی متفاوت است؛ نارکولپسی یا حمله‌ی خواب یک وضعیت عصبی است که در آن، بیمار در طول روز دچار حمله‌های غیر قابل پیشگیری و ناگهانی خواب می‌شود. آدم‌های مبتلا به پرخوابی می‌توانند با اراده‌ی خود بیدار بمانند، ولی دائما احساس خستگی مفرط می‌کنند.

۲. علت‌های پرخوابی یا خواب زیاد روزانه

به اعتقاد متخصصان، پرخوابی اولیه در اثر مشکلاتی در بخش‌هایی از مغز ایجاد می‌شود که فرایند خواب و کارکردهای بیداری را کنترل می‌کنند.

پرخوابی ثانویه در اثر ابتلا به وضعیت‌ها و بیماری‌هایی ایجاد می‌شود که خستگی مفرط و کمبود خواب یکی از علائم و نشانه‌های‌شان تلقی می‌شوند. برای مثال، آپنه‌ی خواب می‌تواند باعث بروز پرخوابی یا خواب زیاد روزانه شود، زیرا این وضعیت در طول شب فرایند تنفس را با مشکل مواجه می‌کند؛ این مسئله باعث می‌شود بیمار به اجبار در طول شب بارها از خواب بیدار شود.

هم‌چنین، مصرف برخی از داروها نیز می‌تواند باعث بروز پرخوابی شود. مصرف مکرر مواد مخدر و الکل نیز باعث خواب‌آلودگی در طول روز می‌شود. از جمله سایر علت‌های احتمالی این وضعیت می‌تواند به کم کاری تیروئید و آسیب مغزی اشاره کرد.

۳. آدم‌هایی که در معرض ابتلا به پرخوابی هستند

آدم‌های مبتلا به وضعیت‌هایی که باعث بروز خستگی در طول روز می‌شوند، بیش‌تر از سایرین در معرض خطر ابتلا به پرخوابی یا خواب زیاد در روز قرار دارند. برخی از این وضعیت‌ها عبارت هستند از آپنه‌ی خواب، مشکلات کلیوی، وضعیت‌های قلبی، وضعیت‌های مغزی، افسردگی آتیپیکال، و کم کاری تیروئید.

به گزارش بنیاد ملی خواب آمریکا، این وضعیت مردان را بیش‌تر از زنان مبتلا می‌کند.

هم‌چنین، آدم‌هایی که دائما الکل یا سیگار مصرف می‌کنند نیز در معرض ابتلا به پرخوابی قرار دارند. داروهایی نیز که باعث بروز خواب‌آلودگی می‌شوند، دارای عوارض جانبی مشابه‌ی وضعیت پرخوابی با خواب زیاد روزانه هستند.

۴. علائم پرخوابی

علامت اصلی پرخوابی یا خواب زیاد احساس خستگی دائمی است. آدم‌های مبتلا به پرخوابی ممکن است در طول روز مکررا چرت بزنند؛ ولی چرت زدن خواب‌آلودگی‌شان را برطرف نمی‌کند. هم‌چنین، آن‌ها بعد از یک دوره‌ی خواب کامل و طولانی به سختی از خواب بیدار می‌شوند.

سایر علائم پرخوابی عبارت هستند از:

الف. کاهش انرژی
ب.  زودرنجی
پ. اضطراب
ت. کاهش اشتها
ث. کاهش سرعت تفکر یا تکلم
ج. دشواری در به یادآوری
چ. بی‌قراری

۵. تشخیص پرخوابی

جهت تشخیص وضعیت پرخوابی، پزشک معالج علائم و سابقه‌ی پزشکی‌تان را بررسی می‌کند. یک معاینه‌ی بدنی می‌تواند میزان هوشیاری‌تان را مشخص کند.

پزشک برای تشخیص این وضعیت ممکن است از روش‌های آزمایشی گوناگونی استفاده کند، از جمله:

الف. یادداشت ساعات خواب و بیداری – ساعات خواب و بیداری‌تان را در طول شب یادداشت کنید تا بتوانید الگوی خواب‌تان را به دست بیاورید.
ب. مقیاس خواب‌آلودگی اپورث (Epworth) – جهت تعیین شدت این وضعیت، میزان خواب‌آلودگی‌تان را با کمک این مقیاس تعیین می‌کنید.
پ. آزمایش تأخیر خواب چندگانه – پزشک خواب نیمروزتان را مورد بررسی و آزمایش قرار می‌دهد. این آزمایش انواع خوابی را که در طول یک دوره‌ی خواب تجربه می‌کنید، مشخص می‌کند.
ت. آزمایش چندگانه خواب یا پلی‌سومنوگرافی –  طی این آزمایش، باید یک شب را در مرکز پزشکی سپری کنید. یک دستگاه فعالیت مغزی، حرکات چشم، میزان ضربان قلب، سطوح اکسیژن، و کارکرد تنفسی‌تان را هنگام خواب بررسی می‌کند.

۶. درمان

روش‌های درمانی این وضعیت ممکن است بسته به علت بروز آن متفاوت باشند.

بسیاری از داروهای مربوط به درمان نارکولپسی می‌توانند پرخوابی را نیز درمان کنند. این داروها شامل آمفتامین، متیل فنیدات، و مودافینیل هستند. این داروهای محرک به بیمار کمک می‌کنند احساس هوشیاری و بیداری داشته باشد.

تغییرات سبک زندگی یکی از بخش‌های اساسی فرایند درمان پرخوابی به شمار می‌رود. پزشک معالج ممکن است از شما بخواهد از برنامه‌ی خواب منظمی پیروی کنید. هم‌چنین، خودداری از انجام برخی فعالیت‌ها، به خصوص هنگام شب نیز می‌تواند به بهبود علائم کمک کند. آدم‌های مبتلا به پرخوابی باید از مصرف الکل پرهیز کنند. به علاوه، پزشک معالج جهت حفظ سطوح انرژی به طور طبیعی ممکن است پیروی از یک رژیم غذایی سرشار از مواد مغذی را به بیمار توصیه کند.

دکتر کلیفتن هانت، بنیانگذار یک مرکز اختلالات خواب در شهر واشنگتن، می‌گوید، “‌همه‌ی آدم‌ها در طول روز گاهی اوقات دچار خواب‌آلودگی می‌شوند؛ ولی اگر تمام مدت به اندازه‌ای احساس خستگی کنید که نتوانید کارکردهای روزانه‌تان را به خوبی حفظ کنید، ممکن است دچار پرخوابی شده باشید.‌”‌ این وضعیت می‌تواند حتی جان بیمار – و دیگران – را در خطر قرار دهد؛ مثلا هنگام رانندگی. از این رو، این وضعیت باید به خوبی و به سرعت درمان شود. به همین خاطر، در این بخش به چند نکته‌ی دیگر درباره‌ی درمان پرخوابی با خواب زیاد روزانه اشاره می‌کنیم:

۷. بررسی وضعیت آپنه‌ی خواب

طبق توصیه‌ی دکتر هانت‌، “‌اولین وضعیتی که باید به بررسی آن بپردازید، احتمال ابتلا به آپنه‌ی خواب است‌‌”‌. آپنه‌ی خواب نوعی اختلال خواب خطرناک است که در آن، تنفس بیمار در طول شب چندین بار متوقف می‌شود؛ این مسئله باعث می‌شود وی دائما از خواب بیدار شود؛ گاهی اوقات، بیمار از بیدار شدن‌های مکرر خود باخبر نمی‌شود. چنان‌چه در طول خواب با صدای بسیار بلندی خروپف می‌کنید، و گاهی اوقات با دهان باز تنفس می‌کشید و به همین خاطر از خواب بیدار می‌شوید، احتمالا به آپنه‌ی خواب مبتلا شده‌اید.

۸. خودداری از مصرف الکل

به طور کلی، باید از مصرف الکل خودداری کنید، ولی اگر دچار پرخوابی یا خواب زیاد هستید، هرگز نباید مصرف الکل را امتحان کنید. دکتر هانت می‌گوید، “‌مصرف الکل می‌تواند پرخوابی را وخیم‌تر کند. در این وضعیت باید از مصرف هر گونه ماده‌ی آرام‌بخش خودداری کنید.‌‌”‌ برخلاف الکل، کافئین می‌تواند اثربخش باشد. درباره‌ی داروهایی که می‌توانند به درمان این وضعیت کمک کنند، با پزشک معالج‌تان مشورت کنید.

۹. بررسی داروهای مصرفی

چنان‌چه برای درمان بیماری‌های‌تان از داروهای تجویزی پزشک استفاده می‌کنید، ممکن است پرخوابی یا خواب زیاد روزانه‌ یکی از عوارض جانبی این داروها باشند. به گفته‌ی دکتر هانت، داروهای ضد افسردگی و ضد اضطراب، و داروهایی برای تسکین دردهای مزمن جزء داروهایی هستند که باعث خواب‌آلودگی بیش از اندازه می‌شوند.

۱۰. حفظ فعالیت بدنی

دکتر هانت می‌گوید، “‌حفظ فعالیت بدنی باعث افزایش هوشیاری و حس بیدار آدم‌ها می‌شود.‌”‌ هر روز ورزش کنید – این کار را باید، به طور کلی، برای سلامتی بدن‌تان انجام دهید. اگر شغل کم‌تحرکی دارید و در طول روز احساس خواب‌آلودگی می‌کنید، در طول روز چندین بار به خودتان استراحت بدهید و به انجام فعالیت‌های بدنی بپردازید.

۱۱. دورنمای وضعیت بیماران مبتلا به پرخوابی در آینده

برخی از آدم‌های مبتلا به پرخوابی می‌توانند با اعمال تغییرات مناسب در سبک زندگی‌شان،‌ از شر علائم این بیمار خلاص شوند. مصرف دارو نیز می‌تواند به درمان این وضعیت کمک کند. با وجود این، برخی از آدم‌ها هرگز بهبودی کامل حاصل نمی‌کنند. شاید این وضعیت جان بیمار را آن‌چنان تهدید نکند، ولی ممکن است به کیفیت زندگی وی آسیب برساند.

۱۲. پیشگیری از پرخوابی

هیچ راهی برای پیشگیری از بروز اشکال پرخوابی یا خواب زیاد روزانه وجود ندارد. با وجود این، با ایجاد محیطی آرام در اتاق خواب و خودداری از مصرف الکل می‌توانید خطر بروز پرخوابی را کاهش دهید. به علاوه، پرهیز از مصرف داروهای خواب‌آور و اجتناب از کار کردن در ساعات پایانی شب می‌توانید الگوی خواب‌تان را بهبود ببخشید.


ترجمه: تحریریه سایت کسب و کار بازده – امیر رضا مصطفایی

منبع:healthline

پرخوابی: ۱۲ نکته درباره علت، علائم و درمان‌ خواب زیاد


 

برچسب ها

بازده

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کسب و کار

کسب و کار,بازاریابی