کسب و کار

کسب و کار,بازاریابی

فتق دیسک کمر: ۸ نکته درباره علائم،تشخیص و درمان فتق دیسک

کمر درد ناگهان به سراغ‌تان می‌آید؛ وقتی هرگز انتظارش را ندارید. یک لحظه به راحتی روی مبل نشسته‌اید و تلویزیون تماشا می‌کند، و لحظه‌ی بعد، وقتی می‌خواهید از جای‌تان برخیزید … وای … درد شدیدی از پایین کمرتان مثل اشعه عبور می‌کند. علت بروز این درد چیست؟ آیا ممکن است دچار لغزندگی یا فتق دیسک کمر شده باشید؟ احتمال‌اش وجود دارد.

ستون فقرات از ۳۳ استخوان تشکیل شده است که به آن‌ها مهره گفته می‌شود. برخی از مهره‌ها دارای لایه‌ای مانند بالشتک یا همان دیسک‌های نرمی هستند که از ماده‌ای شبیه ژله ساخته شده‌اند. همین دیسک‌ها به شما امکان می‌دهند به راحتی به طرفین بچرخید و خم شوید.

ولی اگر دیسک بین دو مهره از جای خود بلغزد، می‌تواند عصب‌های اطراف‌اش را دچار ناراحتی کند و باعث ایجاد درد شدیدی شود. به این وضعیت لغزندگی، پارگی، یا فتق دیسک کمر گفته می‌شود.

۱. نشانه‌های فتق دیسک کمر

بنابراین، چگونه می‌توانید تشخیص دهید آیا دچار فتق دیسک کمر شده‌اید یا کمر درد ساده و قدیمی بار دیگر به سراغ‌تان آمده است؟‌

یکی از نشانه‌های فتق دیسک می‌تواند به محل بروز درد مربوط باشد. با این‌که این وضعیت ممکن است در هر نقطه‌ای از ستون فقرات ایجاد شود، بخش پایین ستون فقرات، کمی بالاتر از باسن، (مهره‌های کمری) بیش‌تر از سایر نقاط در معرض فتق دیسک قرار دارند. درد ناشی از فتق دیسک ممکن است از کمر به سمت باسن، ران‌ها، و حتی به ساق پاها گسترش یابد.

ناراحتی ناشی از فتق دیسک کمر معمولا هنگام انجام فعالیت وخیم‌تر می‌شود، و در هنگام استراحت کاهش می‌یابد. حتی عطسه، سرفه، و نشستن نیز می‌توانند علائم‌تان را تشدید کنند، زیرا استرس عصب‌های تحت فشار را بیش‌تر می‌کنند.

عامل سن نیز در این میان نقش دارد. هر چه سن‌تان افزایش می‌یابد، دیسک‌های‌تان تجزیه می‌شوند و نرمی‌شان را از دست می‌دهند.

۲. تشخیص بیماری

بهترین راه اطمینان از ابتلا یا عدم ابتلا به فتق دیسک کمر، مراجعه به پزشک است. پزشک ممکن است برای پیدا کردن منبع درد به انجام برخی معاینه‌های بدنی بپردازد. معمولا این کار تنها روش مورد نیاز برای تایید تشخیص ابتلا به این وضعیت است. ولی اگر پزشک معالج بخواهد احتمال وجود سایر منابع درد را با اطمینان رد کند، یا عصب‌هایی خاصی را که وضعیت‌شان تشدید یافته است، پیدا کند، به انجام آزمایش‌های دیگری نیز می‌پردازد؛ از جمله

الف. تصویربرداری با اشعه‌ی ایکس – با این‌که تصویرهای استاندارد اشعه‌ی ایکس نمی‌توانند ابتلای‌تان را با فتق دیسک کمر ثابت کنند، یک طرح کلی از ستون فقرات‌تان را به پزشک معالج نشان می‌دهند، و به وی کمک می‌کنند بتواند به سایر علت‌های احتمالی بروز درد، از قبیل شکستگی یا تومور، پی ببرد.

ب. میلوگرافی – در این روش آزمایش، ماده‌ای رنگی را به مایع مغزی- نخاعی تزریق می‌کنند، و با استفاده از اشعه‌ی ایکس محل فشار را بر روی نخاع شناسایی می‌کنند.

پ. سی‌تی اسکن – در این روش، با استفاده از اشعه‌ی ایکس تصاویر متعددی از زوایای مختلف تهیه و با یکدیگر ترکیب می‌شوند تا تصاویر واضحی از نخاع و ساختار اطراف آن به دست بیایند.

ت. ام‌آر‌‌آی – در این روش، با استفاده از امواج رادیویی، یک میدان مغناطیسی، و یک رایانه تصاویر سه بعدی دقیقی از نخاع و نواحی اطراف آن تهیه می‌شوند. تصاویر ام‌آر‌آی می‌توانند موقعیت فتق دیسک کمر، وضعیت داخل آن، و هم‌چنین، عصب‌های آسیب دیده را شناسایی کنند.

ث. الکترومیوگرافی، یا نوار عصب و ماهیچه (EMG) و مطالعات هدایت عصبی (NCS) – پزشک معالج با استفاده از این روش‌ها از آسیب‌دیدگی یا فشرده شده عصب‌ها اطلاع می‌یابد. طی آزمایش الکترومیوگرافی، پزشک معالج با استفاده از یک دستگاه، مقدار اندک الکتریسیته‌ای را که سلول‌های ماهیچه‌ای هنگام تحریک شدن توسط عصب‌های متصل به آن‌ها، ایجاد می‌کنند، تشخیص می‌دهد. یک الکترود سوزنی داخل ماهیچه قرار داده می‌شود تا فعالیت الکتریکی آن را ثبت کند، و به دنبال هر وضعیت غیر طبیعی بگردد.

مطالعات هدایت عصبی (NCS) معمولا هم‌زمان با الکترومیوگرافی انجام می‌شوند. در این آزمایش، عصب‌ها را به وسیله‌ی قرار دادن یک الکترود در یک نقطه از بدن توسط تکانه‌های الکتریکی اندکی تحریک می‌کنند، و هم‌زمان، سایر الکترودها در نقطه‌ی دیگری از بدن به شناسایی تکانه‌ها می‌پردازد. مدت زمانی که انتقال تکانه‌های الکتریکی بین الکترودها به طول می‌انجامد، نشان‌دهنده‌ی این است که آیا آسیب عصبی در بیمار وجود دارد یا خیر.

روش‌های درمانی فتق دیسک کمر

دیسک دچار فتق می‌تواند به عصب‌های موجود در ستون فقرات فشار بیاورد، و باعث بروز درد، ضعف، و کرختی در نواحی گردن، کمر، بازوها، و پاها شود. گاهی اوقات، این علائم ممکن است به اندازه‌ی شدید باشند که زندگی را مختل کنند.

با این حال، بیش‌تر اوقات، مشکلات ناشی از فتق دیسک کمر ظرف چند هفته به خودی خود بهبود می‌یابند. در این بین، با استفاده از یک یا چند مورد از روش‌های درمانی زیر می‌توانید وضعیت‌ خود را بهبود ببخشید.

۳. استراحت

چند روزی همه چیز را رها کنید و به خودتان استراحت دهید. استراحت می‌تواند به تسکین ورم کمک کند، و زمان لازم را برای التیام کمر درد در اختیارتان قرار دهد. در طول زمانی که در کمرتان احساس ناراحتی می‌کنید، از انجام ورزش‌ها یا سایر فعالیت‌هایی که شامل خم شدن و بلند کردن اجسام هستند، خودداری کنید.

پزشک معالج نیز ممکن است به شما توصیه کند در تخت‌خواب استراحت کنید. استراحت در تخت‌خواب در یک مدت کوتاه برای‌تان مفید است، ولی هرگز بیش‌تر از یک تا دو روز، پشت سر هم، استراحت مطلق نکنید. باید به اندازه‌ی کافی فعالیت داشته باشید تا مفاصل و ماهیچه‌های‌تان دچار سفتی و گرفتگی نشوند.

هم‌چنین، برای کمک به تسکین درد می‌توانید از یخ و گرما نیز استفاده کنید. فقط کافی است یک کیسه‌ی یخ یا حوله‌ی گرم و مرطوب را روی نواحی دردناک کمرتان قرار دهید. می‌توانید از سرما و گرما به طور متناوب، یا از هر کدام که نتیجه‌ی بهتری به همراه دارد استفاده کنید.

۴. استفاده از دارو

می‌توانید از داروهای بدون نسخه نظیر ایبوپروفن (موترین، ادویل) یا ناپروکسن (آلیو، ناپروسین) استفاده کنید. این داروها می‌توانند به تسکین درد و کاهش ورم کمک کنند.

ولی نباید بدون مشورت با پزشک، بیش از ۱۰ روز از این داروها استفاده کنید. مصرف مقداری زیاد یا طولانی مدت داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی می‌تواند خطر ابتلا به مشکلات قلبی یا خونریزی را در بدن افزایش دهد.

استفاده از داروهای مخدری نظیر کودئین یا اکسی‌کدون – استامینوفن نیز گزینه‌ی کوتاه مدتی است که پزشک معالج، در صورت عدم اثربخشی داروهای بدون نسخه، برای بیمار تجویز خواهد کرد.

هم‌چنین، پزشک ممکن است برای تسکین اسپاسم‌های ماهیچه‌ای در ناحیه‌ی کمر، داروهای شل کننده‌ی ماهیچه و ضد درد عصبی از قبیل آمی‌تریپتیلین (الاویل، واناتریپدولوکستین (سیمبالتاگاباپنتین (نرونتینپرگابالین (لیریکاترامادول (اولترام) را تجویز کند تا درد ناشی از آسیب عصبی را کاهش دهند.

۵. فیزیوتراپی

برخی از فعالیت‌های ورزشی می‌توانند به بهبود علائم فتق دیسک کمر کمک کنند. یک متخصص فیزیوتراپی می‌تواند به شما بیاموزد برای تقویت ماهیچه‌های مربوط به کمرتان باید از چه فنون ورزشی استفاده کنید. هم‌چنین برنامه‌ی فیزیوتراپی شامل موارد زیر نیز می‌شوند:

الف. تمرین‌های کششی برای حفظ انعطاف پذیری ماهیچه‌ها
ب. تمرین‌های هوازی (ایروبیک) – نظیر پیاده‌روی یا دوچرخه‌سواری ثابت
پ. ماساژ
ت. استفاده از گرما و سرما
ث. سونوتراپی (استفاده از فراصوت برای درمان)
ج. تحریک الکتریکی ماهیچه

۶. تزریق

چنان‌چه استراحت، داروهای مسکن، و فیزیوتراپی نتوانند به تسکین درد کمک کنند، پزشک معالج می‌تواند یک داروی استروئیدی را در فضای اطراف عصب نخاع بیمار تزریق کند. به این کار تزریق اپیدورال گفته می‌شود. استروئید می‌تواند به کاهش ورم، تسهیل در حرکت، تسکین درد ناشی از فتق دیسک کمر به بیمار کمک کند.

پزشک معالج ممکن است جهت پیدا کردن نقطه‌ی مناسب برای تزریق دارو از اشعه‌ی ایکس یا سی‌تی اسکن استفاده کند. ممکن است بیمار برای تسکین درد به بیش از یک تزریق نیاز پیدا کند.

۷. جراحی

بیش‌تر آدم‌های مبتلا به فتق دیسک کمر به عمل جراحی نیاز پیدا نمی‌کنند. استراحت و سایر روش‌های درمانی معمولا ظرف ۴ الی ۶ هفته باعث بهبود علائم می‌شوند. ولی اگر درد بیمار به استفاده از این روش‌ها بهبود نیابد، جراحی گزینه‌ی درمانی دیگری خواهد بود.

در مورد هر یک از موارد زیر با پزشک جراحی صحبت کنید:

الف. بعد از مصرف مسکن، انجام تزریق، و فیزیوتراپی بهبودی حاصل نکرده‌اید.
ب. علائم بیماری‌تان رو به وخامت گذاشته‌اند.
پ. در ایستادن و پیاده‌روی دچار مشکل هستید.
ت. نمی‌توانید مدفوع یا ادرارتان را به درستی کنترل کنید.

دیسککتومی

در این عمل جراحی، پزشک جراحی دیسک آسیب دیده را خارج می‌کند تا فشار آن بر عصب‌ها برطرف شود. وی می‌تواند این عمل جراحی را به دو صورت انجام دهد:

الف. انجام عمل جراحی دیسککتومی باز، از طریق ایجاد برش بر روی کمر یا گردن
ب. میکرودیسککتومی – پزشک جراح برش بسیار کوچکی روی بدن ایجاد می‌کند، و سپس لوله‌ی بسیار نازکی را به همراه یک دوربین وارد بدن می‌کند تا بتوانید وضعیت دیسک را مشاهده، و دیسک آسیب‌دیده را خارج کند.

لامینوتومی کمری

گاهی اوقات، طبق تشخیص پزشک جراح، لازم است بخش کوچکی از استخوان مهره‌ی کمر به نام لامینا برداشته شود. لامینا پوشش محافظت کننده‌ای را بر روی نخاع تشکیل می‌دهد. برداشتن بخشی این پوشش (یا کل لامینا – لامینکتومی) به جراح کمک می‌کند به فتق دیسک دسترسی پیدا کند. هم‌چنین، این کار به تسکین فشار بر روی عصب‌ها و رفع درد پا و سیاتیک نیز کمک می‌کند.

لامینا را می‌تواند در حین انجام عمل دیسککتومی خارج کرد، یا برای این کار به یک جراحی مجزا نیاز خواهد بود.

جوش دادن مهره‌ها

بعد از انجام عمل دیسککتومی یا لامینوتومی، پزشک جراح جهت استحکام ستون فقرات بیمار، دو مهره‌ را در دو سوی دیسک به یکدیگر جوش می‌دهد. به این کار جوش دادن مهره‌ها گفته می‌شود. جوش دادن دو دیسک باعث جلوگیری از حرکت استخوان‌ها می‌شود و از بروز درد بیش‌تر پیشگیری می‌کند.

جراحی دیسک مصنوعی

تنها آدم‌های محدودی به عنوان گزینه‌های مناسب برای انجام عمل جراحی دیسک مصنوعی انتخاب می‌شوند، زیرا این عمل جراحی فقط برای برخی از دیسک‌ها موجود در پایین کمر اثربخش خواهد بود. ولی اگر پزشک تشخیص که دهد شما گزینه‌ی مناسبی برای این کار هستید، دیسک آسیب دیده‌تان را با دیسکی از جنس پلاستیک یا فلز تعویض می‌کند. دیسک جدید به استحکام ستون فقرات کمک می‌کند و به بیمار امکان می‌دهد راحت‌تر حرکت کند.

۸. محافظت از ستون فقرات

بیش‌تر موارد فتق دیسک کمر به کمک روش‌های درمانی یا به خودی خود بهبود می‌یابند. ولی این وضعیت ممکن است عود کند.

برای محافظت از ستون فقرات و پیشگیری از بروز مجدد فتق دیسک کمر، همیشه باید به درستی بنشینید و بلند شوید. چنان‌چه مجبور هستید مدت طولانی روی پاهای‌تان بایستید، یکی از پاهای‌تان را روی یک چهارپایه یا جعبه قرار دهید، تا فشار کم‌تری بر کمر‌تان وارد شود.

هنگام بلند کردن اجسام سنگین همیشه احتیاط کنید. برای برداشتن اجسام سنگین از زانو کمک بگیرید. هرگز کمرتان را خم نکنید. این کار فشار بیش از اندازه‌ای را بر روی کمرتان وارد می‌کند.

همیشه وزن‌تان را متناسب نگه دارید. وزن اضافی فشار بیش‌تری بر کمرتان وارد می‌کند.

سیگار نکشید. این کار می‌تواند باعث سخت شدن سرخرگ‌ها و در نتیجه، وارد آمدن آسیب به دیسک‌های موجود در ستون فقرات شود.


ترجمه: تحریریه سایت کسب و کار بازده – امیر رضا مصطفایی

منبع:webmd

فتق دیسک کمر: ۸ نکته درباره علائم،تشخیص و درمان فتق دیسک


 

برچسب ها

بازده

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پربازدیدترین ها

علی بابا

کسب و کار

کسب و کار,بازاریابی