کسب و کار

کسب و کار,بازاریابی

بیماری اوریون: ۱۰ نکته درباره علائم، علت ها و درمان اوریون

بیماری اوریون یک عفونت ویروسی است که اساسا غدد بزاقی (غده‌های تولیدکننده‌ی بزاق) موجود در نزدیکی گوش‌ها را آلوده می‌کند. اوریون می‌تواند باعث ورم کردن یک یا هر دو غده‌ی بزاقی شود. تا پیش از آن‌که واکسن اوریون در ایالات متحده رواج پیدا کند، ابتلا به این بیماری در این کشور شایع بود. از آن به بعد، شمار مبتلایان به اوریون به اندازه‌ی قابل توجهی کاهش یافته است.

علائم، علت ها و درمان اوریون

با وجود این، ابتلا به این بیماری هم‌چنان در کشوری مثل ایالات متحده مشاهده می‌شود، و شمار موارد ابتلا به آن در سال‌های اخیر به آهستگی رو به افزایش است. به طور کلی، آدم‌هایی دچار این وضعیت می‌شوند که واکسن اوریون را دریافت نکرده‌اند. معمولا اوریون بر اثر تماس نزدیک با فرد آلوده به این ویروس، و غالبا در محیط مدرسه یا دانشگاه شیوع پیدا می‌کند.

عوارض بیماری اوریون، نظیر ضعف شنوایی، به طور بالقوه خطرناک، ولی نادر هستند. هیچ درمان خاصی برای اوریون وجود ندارد.

۱. علائم

برخی از آدم‌های مبتلا به ویروس اوریون ممکن است هیچ گونه نشانه یا علامتی را تجربه نکنند؛ برخی دیگر نیز شاید دچار علائم بسیار خفیف شوند. ولی چنان‌چه نشانه‌ها و علائم این بیماری بروز کنند، معمولا حدود ۲ الی ۳ هفته پس از قرار گرفتن در معرض این ویروس ظاهر می‌شوند.

نشانه‌ی اولیه‌ی بیماری اوریون تورم غدد بزاقی است که باعث باد کردن نواحی دو طرف گلو و صورت می‌شود. سایر نشانه‌ها و علائم این بیماری عبارت هستند از:

الف. احساس درد در غدد بزاقی متورم در یک یا هر دو طرف صورت
ب. احساس درد هنگام جویدن یا بلعیدن
پ. تب
ت. سردرد
ث. درد ماهیچه
ج. ضعف و خستگی مفرط
چ. کاهش اشتها

۲. زمان ملاقات با پزشک

چنان‌چه خود یا فرزندتان دچار نشانه‌ها و علائم اوریون شده‌اید، باید نزد پزشک بروید. بیماری اوریون تا حدود ۹ روز پس از ظاهر شدن علائم به شدت واگیردار است. هنگام تعیین وقت ملاقات با پزشک، حتما منشی را در جریان احتمال ابتلای خود یا فرزندتان به اوریون قرار دهید، تا مسئولان مرکز درمانی اقدامات لازم را جهت جلوگیری از گسترش این ویروس به سایر آدم‌ها در اتاق انتظار به عمل بیاورند.

در فاصله‌ی زمانی بین مشاهده‌ی نخستین علائم این بیماری تا ملاقات با پزشک می‌توانید کارهای زیر را انجام دهید:

الف. استراحت تا حد امکان
ب. در صورت نیاز، تسکین علائم بیماری به وسیله‌ی کمپرس سرد و مصرف برخی داروهای مسکن بدون نسخه نظیر ایبوپروفن (ادویل، موترین آی‌بی، و غیره) و استامینوفن (تیلنول و غیره)

از آن‌جا که شیوع بیماری اوریون کاهش یافته است، بنابراین، احتمال دارد وضعیت‌ها یا بیماری‌های دیگری باعث ایجاد نشانه‌ها و علائم‌تان شده باشند. ورم غدد بزاقی و تب می‌توانند نشان‌دهنده‌ی بروز وضعیت‌های زیر نیز باشند:

الف. انسداد غدد بزاقی
ب. یک عفونت ویروسی دیگر

۳. علت‌ها

بیماری اوریون توسط ویروسی ایجاد می‌شود که به آسانی ممکن است توسط بزاق آلوده از فردی به فرد دیگر منتقل شود. چنان‌چه در برابر این بیماری مصونیت به دست نیاورده باشید، فقط با استنشاق قطرات بزاق فرد آلوده از طریق سرفه یا عطسه ممکن است به اوریون مبتلا شوید. هم‌چنین، در اثر استفاده‌ی مشترک از ظروف یا فنجان فرد آلوده نیز ممکن است به این بیماری دچار شوید.

۴. عوارض بیماری

معمولا اوریون به ندرت عوارضی به همراه دارد، ولی عوارض این بیماری به طور بالقوه ممکن است خطرناک باشند.

بیش‌تر عوارض بیماری اوریون شامل التهاب و ورم در برخی از بخش‌های بدن هستند، از جمله:

الف. بیضه‌ها – این وضعیت که به آن ورم بیضه گفته می‌شود، باعث تورم یک یا هر دوی بیضه‌ها در مردان بالغ می‌شود. ورم بیضه وضعیتی دردناک است، ولی به ندرت ممکن است به ناتوانی در فرزندآوری منجر شود.
ب. مغز – عفونت‌های ویروسی از قبیل اوریون می‌توانند به التهاب مغز (انسفالیت) منجر شوند. انسفالیت می‌تواند باعث بروز مشکلات عصبی شود و زندگی بیمار را به شدت تهدید کند.
پ. غشاء و مایعات اطراف مغز و نخاع – این وضعیت که با نام مننژیت شناخته می‌شود، هنگامی رخ می‌دهد که ویروس اوریون از طریق جریان خون در بدن منتشر، و باعث عفونت دستگاه عصبی مرکزی شود.
ت. لوزالمعده – نشانه‌ها و علائم این وضعیت که با نام پانکراتیت یا التهاب لوزالمعده شناخته می‌شود، شامل درد در ناحیه‌ی بالای شکم، حالت تهوع و استفراغ هستند.

سایر عوارض مربوط به بیماری اوریون نیز شامل موارد زیر می‌شوند:‌

الف. ضعف شنوایی – این مشکل می‌تواند در یک یا هر دو گوش ایجاد شود. ضعف شنوایی ناشی از بیماری اوریون، اگرچه بسیار نادر است، ولی گاهی اوقات دائمی خواهد بود.
ب. مشکلات قلبی – اوریون به ندرت ممکن است باعث ضربان قلب غیر طبیعی و بیماری‌های ماهیچه‌ای قلب شود.
پ. سقط جنین – ابتلا به بیماری اوریون در دوران بارداری، به خصوص در اوایل این دوره، ممکن است به سقط جنین منجر شود.

۵. پیشگیری

بهترین راه پیشگیری از اوریون واکسینه شدن علیه این بیماری است. بیش‌تر آدم‌ها با دریافت یک دوره واکسن کامل در برابر این بیماری مصون می‌شوند.

واکسن اوریون معمولا به صورت ترکیبی از سه واکسن سرخک، اوریون، و سرخجه (ام‌ام‌آر) در دسترس است که شامل بی‌خطرترین و موثرترین شکل هر یک از این واکسن‌ها است. توصیه می‌شود کودکان پیش از رفتن به مدرسه ۲ دوز واکسن ام‌ام‌آر دریافت کنند. این واکسن باید در دو دوره به کودک تزریق شود:‌

الف. بین سنین ۱۲ تا ۱۵ ماهگی
ب. بین سنین ۴ الی ۶ سالگی

دانشجویان، مسافران بین‌المللی، و کارکنان مراکز پزشکی و درمانی به شکل ویژه باید از دریافت دو دوز کامل واکسن ام‌ام‌آر اطمینان حاصل کنند. یک دوز واحد از این واکسن نمی‌تواند به طور موثر از بروز بیماری اوریون پیشگیری کند.

معمولا دریافت دوز سوم این واکسن توصیه نمی‌شود؛‌ ولی چنان‌چه در ناحیه‌ای قرار دارید که دچار شیوع بیماری اوریون شده است، پزشکان ممکن است توصیه کنند دوز سوم را نیز دریافت کنید. مطالعه‌ای در خصوص شیوع اخیر بیماری اوریون در یک دانشگاه نشان داد، دانشجویانی که دوز سوم واکسن ام‌ام‌آر را دریافت کرده بودند، در مقایسه با دیگران کم‌تر در معرض خطر ابتلا به این بیماری قرار گرفتند.

آدم‌هایی که به دریافت واکسن نیاز ندارند

در شرایط زیر به دریافت واکسن نیاز ندارید:‌

الف. بعد از ۱۲ ماهگی دو دوز از واکسن ام‌ام‌آر را دریافت کرده‌اید
ب. بعد از ۱۲ ماهگی یک دوز از واکسن ام‌ام‌آر دریافت کرده‌اید، و کودک خردسال یا فرد بزرگسالی که هستید که آن‌چنان در معرض خطر ابتلا به سرخک یا اوریون قرار ندارید
پ. نتایج آزمایش خون‌تان مصونیت در برابر سرخک، اوریون، و سرخجه را نشان داده‌اند
ت. بیش‌تر از ۶۲ سال دارید – بیش‌تر آدم‌ها در این گروه سنی معمولا به صورت طبیعی به ویروس اوریون مبتلا شده و بهبود یافته‌اند، و در برابر این بیماری مصون هستند

هم‌چنین، دریافت واکسن برای آدم‌های زیر توصیه نمی‌شود:

الف. آدم‌های مبتلا به واکنش‌های آلرژیک خطرناک به آنتی‌بیوتیک نئومایسین یا سایر ترکیبات موجود در واکسن ام‌ام‌آر
ب. زنان باردار یا زنانی که قصد دارند طی چهار هفته‌ی آینده باردار شوند باردار شوند
پ. آدم‌های دچار ضعف شدید دستگاه ایمنی بدن

آدم‌هایی که به دریافت واکسن نیاز دارند

در شرایط زیر باید واکسن دریافت کنید:‌

الف. زن غیر باردار در سنین فرزندآوری
ب. حضور در دانشگاه یا موسسات آموزش عالی
پ. اشتغال در بیمارستان، امکان درمانی و پزشکی، مدرسه یا محل مراقبت از کودکان
ت. قصد مسافرت به کشورهای خارجی یا انجام یک سفر دریایی

آدم‌هایی که باید برای دریافت واکسن صبر کنند

در شرایط زیر باید برای دریافت واکسن کمی صبر کنید:

الف. ابتلا به یک بیماری متوسط یا شدید – باید تا بهبودی کامل صبر کنید
ب. سپری کردن دوران بارداری – باید تا بعد از زایمان صبر کنید

آدم‌هایی که باید در این خصوص با پزشک مشورت کنند

در شرایط زیر، پیش از دریافت واکسن باید با پزشک مشورت کنید:

الف. ابتلا به سرطان
ب. ابتلا به یک اختلال خونی
پ. ابتلا به یک بیماری که باعث اختلال در دستگاه ایمنی می‌شود، از جمله ایدز
ت. در حال درمان با داروهایی نظیر استروئیدها که بر دستگاه ایمنی بدن تاثیر می‌گذارند
ث. دریافت واکسن‌های دیگر ظرف چهار هفته‌ی گذشته

۶. عوارض جانبی واکسن

واکسن ام‌ام‌آر بسیار بی‌خطر و موثر است. خطر دریافت این واکسن به مراتب از ابتلا به بیماری اوریون کم‌تر است.

بیش‌تر آدم‌ها معمولا پس از دریافت واکسن دچار هیچ‌گونه عارضه‌ی جانبی نمی‌شوند. برخی از آدم‌ها ممکن است به مدت کوتاهی به تب خفیف، بثورات پوستی، با درد مفصل مبتلا شوند.

به ندرت، برخی از کودکان پس از دریافت واکسن ام‌ام‌آر ممکن است دچار تشنج ناشی از تب شوند. ولی این تشنج‌ها به بروز مشکلات بلند مدت منجر نخواهند شد.

نتایج گزارش‌هایی جامع از جانب آکادمی پزشکی اطفال آمریکا، آکادمی ملی پزشکی آمریکا، و مرکز کنترل و پیشگیری بیماری این کشور هیچ گونه‌ی رابطه‌ی تایید شده‌ی علمی میان واکسن ام‌ام‌آر و بیماری اوتیسم را نشان نمی‌دهند.

۷. تشخیص

چنان‌چه خود یا فرزندتان دچار علائم یا نشانه‌های اوریون شده‌اید، باید نزد پزشک بروید؛ پزشک احتمالا

الف. درباره‌ی دریافت یا عدم دریافت واکسن اوریون توسط شما یا کودک‌تان یا احتمال قرار گرفتن در معرض این ویروس از شما پرس و جو خواهد کرد.
ب. برای بررسی شواهدی مبنی بر وجود ویروس اوریون، به انجام آزمایش خون می‌پردازد.

۸. درمان

بیماری اوریون توسط یک ویروس ایجاد می‌شود؛ بنابراین، مصرف آنتی‌بیوتیک برای درمان آن موثر نخواهد بود. ولی بیش‌تر کودکان و بزرگسالان مبتلا به موارد ساده‌ی اوریون ظرف چند هفته به خودی خود بهبود می‌یابند.

حدود پنج روز پس از ظاهر شدن نشانه‌ها و علائم اوریون، این بیمار واگیردار نخواهد بود و بیماران می‌توانند با خیال راحت سر کار یا مدرسه حاضر شوند.

۹. سبک زندگی و درمان‌های خانگی

استراحت بهترین درمان است؛‌ پزشک نمی‌تواند کار چندانی برای سرعت بخشیدن به فرایند بهبودی‌تان انجام دهد.

ولی می‌توانید با انجام برخی کارها، درد و ناراحتی‌تان را تسکین دهید و دیگران را در معرض ابتلا به این بیماری قرار ندهید. بدین منظور می‌توانید کارها زیر را انجام دهید:‌

الف. خود یا کودک‌تان را برای مدتی از دیگران دور نگه دارید تا بیماری‌تان به دیگران سرایت نکند. آدم‌های مبتلا به اوریون ممکن است تا پنج روز پس از ظاهر شدن نشانه‌ها و علائم بیماری دیگران را نیز به این بیماری آلوده کنند.
ب. برای تسکین علائم بیماری‌ می‌توانید از داروهای مسکن بدون نسخه نظیر استامینوفن (تیلنول و غیره) یا داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی نظیر ایبوپروفن (ادویل، موترین آی‌بی، و غیره) استفاده کنید.
پ. برای تسکین درد غده‌های متورم می‌توانید از کمپرس گرم یا سرد استفاده کنید.
ت. برای تسکین درد بیضه‌های‌تان که در اثر این بیماری بسیار حساس شده‌اند، از بیضه‌بندهای ورزشی یا کمپرس سرد استفاده کنید.
ث. از مصرف مواد غذایی که به جویدن زیاد نیاز دارند، خودداری کنید. سعی کنید سوپ حاوی آب گوشت یا غذاهای نرمی از قبیل پوره‌ی سیب زمینی یا بلغور جو دو سر میل کنید.
ج. از مصرف مواد غذایی ترش نظیر مرکبات یا آب مرکبات خودداری کنید؛ خوراکی‌های ترش باعث تحریک تولید بزاق می‌شوند.
چ. مقدار زیادی مایعات بنوشید.

اگر کودک‌تان دچار اوریون شده است، به عوارض این بیماری در کودک توجه کنید. در صورت مشاهده‌ی علائم زیر به پزشک مراجعه کنید:

الف. تب ۳۹ درجه به بالا
ب. بروز مشکل در خوردن و نوشیدن
پ. سردرگمی یا عدم موقعیت‌آگاهی
ت. درد شکمی
ث. درد و تورم در بیضه‌ها

۱۰. آمادگی برای ملاقات با پزشک

برای صرفه‌جویی در وقت در طول جلسه‌ی ملاقات با پزشک، اقدامات زیر را انجام دهید:

الف. علائم خود یا کودک‌تان و طول مدت ظاهر شدن‌شان را یادداشت کنید.
ب. بررسی کنید آیا طی چند هفته‌ی اخیر، خود یا کودک‌تان با فردی که دچار نشانه‌ها یا علائم بیماری اوریون باشد، تماس داشته‌اید یا خیر.
پ. فهرستی از تمام داروها، ویتامین‌ها یا مکمل‌های مصرفی خود یا کودک‌تان را تهیه کنید.
ت. اطلاعات پزشکی مهم نظیر ابتلا به سایر بیماری‌ها را یادداشت کنید.
ث. هر گونه اطلاعات شخصی مهم نظیر تغییرات اخیر یا عوامل استرس‌زا را در زندگی یادداشت کنید.
ج. تمام سوال‌هایی را که می‌خواهید از پزشک بپرسید، یادداشت کنید.

برخی از سوال‌هایی که بهتر است از پزشک بپرسید، شامل موارد زیر می‌شوند:

الف. علت اصلی بروز این نشانه‌ها و علائم چیست؟
ب. کدام روش درمانی را پیشنهاد می‌کنید؟
پ. چه زمانی این علائم بهبود خواهند یافت؟‌
ت. آیا درمان‌های خانگی یا مراقبت‌هایی وجود دارند که بتوانند به تسکین این علائم کمک کنند؟‌
ث. آیا بیماری من یا کودک‌ام واگیردار است؟ چه مدت؟
ج. برای کاهش خطر سرایت این بیماری به دیگران چه اقداماتی باید انجام دهیم؟

علاوه بر این سوال‌ها که از پیش آماده کرده‌اید، هر گونه سوال دیگری را نیز که برای‌تان مطرح شده‌اند، در جلسه‌ی ملاقات با پزشک از وی بپرسید.

پزشک معالج نیز ممکن است سوال‌هایی را از شما بپرسد؛ از جمله

الف. دچار چه نشانه یا علامتی شده‌اید؟ چه زمانی برای نخستین بار آن‌ها را احساس کرده‌اید؟ آیا این نشانه‌ها و علائم به مرور زمان وخیم‌تر شده‌اند؟
ب. آیا این نشانه‌ها شامل درد شکمی یا درد بیضه‌ها می‌شوند؟‌
پ. آیا طی چند هفته‌ی اخیر، فردی از اطرافیان‌تان دچار نشانه‌ها و علائم شایع اوریون شده است؟‌
ت. آیا شما یا کودک‌تان واکسیناسیون را به طور کامل انجام داده‌اید؟
ث. آیا شما یا کودک‌تان تحت درمان هستید، یا به تازگی برای بهبود سایر وضعیت‌ها تحت درمان بوده‌اید؟
ج. شما یا کودک‌تان چه داروهایی مصرف می‌کنید؟ (اعم از تمام داروهای تجویزی و داروهای بدون نسخه، و هم‌چنین، مکمل‌ها و ویتامین‌ها)
چ. آیا کودک‌تان به مدرسه یا کودکستان می‌رود؟
ح. آیا باردار هستید یا به نوزادتان شیر می‌دهید؟‌


ترجمه: تحریریه سایت کسب و کار بازده – امیر رضا مصطفایی

منبع:mayoclinic

بیماری اوریون: ۱۰ نکته درباره علائم، علت ها و درمان اوریون


 

برچسب ها

بازده

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کسب و کار

کسب و کار,بازاریابی