کسب و کار

کسب و کار,بازاریابی

سرخجه: ۱۱ نکته درباره علائم، علت ها، و درمان سرخجه

سرخجه که با نام‌های سرخک آلمانی یا سرخک سه روزه نیز شناخته می‌شود، نوعی عفونت ویروسی واگیردار است که باعث بروز دانه‌ها یا ضایعات قرمز رنگ متمایزی روی پوست می‌شود. سرخجه با سرخک تفاوت دارد؛ با این حال، این دو بیماری دارای برخی ویژگی‌های مشترک، از جمله ایجاد دانه‌های قرمز رنگ روی پوست هستند. با وجود این، سرخجه به وسیله‌ی ویروسی متفاوت از ویروس سرخک ایجاد می‌شود، و به اندازه‌ی سرخک واگیردار و شدید نیست.

علائم، علت ها، و درمان سرخجه

واکسن ام‌ام‌آر (سرخک، اوریون، و سرخجه) که معمولا در ایالات متحده، دو مرتبه پیش از سن ورود به مدرسه، به کودکان تزریق می‌شود، در پیشگیری از بروز سرخجه بسیار موثر است.

مرکز کنترل و پیشگیری بیماری آمریکا اعلام کرده است به دلیل استفاده‌ی گسترده از این واکسن، بیماری سرخجه در ایالات متحده ریشه‌کن شده است، ولی به والدین هشدار داده است جهت پیشگیری از بازگشت سرخجه از تزریق واکسن به کودکان‌شان اطمینان حاصل کنند.

۱. علائم

نشانه‌ها و علائم سرخجه معمولا آن‌قدر خفیف هستند که مشاهده‌ی آن‌ها به خصوص در کودکان کمی دشوار است. این نشانه‌ها و علائم، در صورت بروز، معمولا بین دو الی سه هفته پس از قرار گرفتن در معرض ویروس مشاهده می‌شوند. این علائم معمولا حدود یک تا پنج روز طول می‌کشند، و ممکن است شامل موارد زیر باشند:‌

الف. تب خفیف – ۳۹ درجه یا کم‌تر
ب. سردرد
پ. گرفتگی یا آبریزش بینی
ت. التهاب و قرمزی چشم‌ها
ث. حساس و بزرگ شدن غدد لنفاوی موجود در قاعده جمجمه، پشت گردن، و پشت گوش‌ها
ج. ایجاد دانه‌های ظریف و صورتی رنگ که ابتدا روی صورت می‌رویند، و به سرعت در کل بالاتنه، و سپس بازوها و پاها گسترش می‌یابند، و به همین ترتیب، از بین می‌روند
چ. درد مفاصل، به خصوص در زنان جوان

۲. ملاقات با پزشک

چنان‌چه گمان می‌کنید خود یا کودک‌تان در معرض ویروس سرخجه قرار گرفته‌اید یا نشانه‌ها و علائم بالا را مشاهده کرده‌اید، نزد پزشک بروید.

چنان‌چه قصد باردار شدن دارید، برنامه‌ی واکسیناسیون‌تان را بررسی کنید و از دریافت واکسن ام‌ام‌آر اطمینان حاصل کنید. اگر باردار هستید باید از قرار گرفتن در معرض سرخجه دوری کنید – به خصوص در سه ماهه‌ی نخست بارداری، زیرا این ویروس می‌تواند باعث مرگ جنین یا ایجاد نقص‌های مادرزادی جدی در جنین شود. ابتلا به سرخجه در دوران بارداری، شایع‌ترین علت ناشنوایی مادرزادی است. بهتر است پیش از باردار شدن، از خود در برابر سرخجه محافظت کنید.

اگر باردار هستید، احتمالا به طور مرتب تحت نظارت پزشک قرار دارید و در برابر سرخجه مصون خواهید بود. ولی اگر هرگز واکسن سرخجه دریافته نکرده‌اید، و احتمال می‌دهید در معرض ویروس سرخجه قرار گرفته‌اید، باید فورا به پزشک مراجعه کنید. انجام یک آزمایش خون می‌تواند مشخص کند آیا در برابر این بیماری مصونیت دارید یا خیر.

۳. علت‌ها

علت بروز بیماری سرخجه یک ویروس است که از فردی به فرد دیگر منتقل می‌شود. این ویروس بر اثر عطسه یا سرفه‌ی فرد آلوده در هوا پخش می‌شود، یا از طریق تماس مستقیم با ترشحات تنفسی فرد آلوده، نظیر مخاط بیمار، ممکن است به شما منتقل شود. هم‌چنین، این بیماری می‌تواند از طریق جریان خون زنان باردار به جنین منتقل شود.

بیماری فرد آلوده به سرخجه حدود یک الی دو هفته پیش از بروز دانه‌های قرمز رنگ روی پوست تا حدود یک الی دو هفته پس از محو شدن این دانه‌ها واگیردار است. فرد آلوده به سرخجه پیش از آن‌که متوجه‌ی ابتلا به این بیماری شود، می‌تواند آن را به دیگران انتقال دهد.

ابتلا به سرخجه در ایالات متحده بسیار نادر است، زیرا بیش‌تر کودکان در سنین پایین علیه این عفونت واکسینه می‌شوند. با وجود این، موارد ابتلا به این بیماری در این کشور هم‌چنان وجود دارد – عمدتا در بزرگسالان واکسینه‌ نشده‌ای که از کشورهای دیگر به آمریکا مهاجرت کرده‌اند.

ابتلا به این بیماری، هم‌چنان در بسیاری از بخش‌های دنیا شایع است. بنابراین، چنان‌چه باردار هستید، پیش از سفر به کشورهای مختلف باید درباره‌ی وضعیت شیوع بیماری‌ها، به خصوص سرخجه، در کشور مقصد به خوبی تحقیق کنید.

۴. عوارض بیماری

سرخجه یک عفونت خفیف است. وقتی یک بار به این بیماری مبتلا می‌شوید، معمولا برای همیشه از ابتلا به آن مصون خواهید بود. برخی از زنان مبتلا به سرخجه ممکن است در انگشتان دست، مچ‌ها، و زانو‌های‌شان دچار آرتریت شوند؛ این وضعیت معمولا حدود یک ماه به طول می‌انجامد. در موارد نادر، سرخجه می‌تواند باعث عفونت گوش (عفونت گوش میانی) یا التهاب مغز (انسفالیت) شود.

با وجود این، چنان‌چه باردار هستید و در معرض ویروس سرخجه قرار گرفته‌اید، عواقب آن برای کودک داخل شکم‌تان بسیار خطرناک خواهد، و در برخی موارد، کشنده خواهد بود. حدود ۸۰ درصد از نوزادانی که از مادران مبتلا به سرخجه – در ۱۲ هفته‌ی نخست بارداری – به دنیا آمده‌اند، دچار سندرم سرخجه مادرزادی شده‌اند. این سندرم می‌تواند باعث بروز یک یا چند مورد از عوارض زیر شود:

الف. تاخیر در رشد جنین
ب. آب مروارید
پ. ناشنوایی
ت. نقص‌های قلبی مادرزادی
ث. نقص‌های مادرزادی در سایر اندام‌ها
ج. ناتوانی ذهنی

بیش‌ترین خطر برای جنین در طول سه ماهه‌ی نخست بارداری وجود دارد، ولی قرار گرفتن در معرض ویروس سرخجه در ماه‌های بعد بارداری نیز خطرناک خواهد بود.

۵. پیشگیری

واکسن سرخجه معمولا به صورت ترکیبی از واکسن‌های ضد سرخک، سرخجه، و اوریون تزریق می‌شود که حاوی بی‌خطرترین و موثرترین شکل هر یک از واکسن‌ها است. پزشکان توصیه می‌کنند، کودکان بین سنین ۱۲ الی ۱۵ ماهگی، و مجددا بین ۴ الی ۶ سالگی – پیش از رسیدن به سن مدرسه – واکسن ام‌ام‌آر را دریافت کنند. هم‌چنین، برای پیشگیری از ابتلا به سرخجه در دوره‌ی بارداری در آینده، تزریق این واکسن به دختر بچه‌ها از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.

معمولا نوزادان به دلیل مصونیتی که از جانب مادران‌شان دریافت می‌کنند، تا ۶ الی ۸ ماه پس از تولد از ابتلا به سرخجه در امان هستند. چنان‌چه یک کودک پیش از رسیدن به سن ۱۲ ماهگی به محافظت در برابر سرخجه نیاز داشته باشد، مثلا به دلیل مسافرت به خارج از کشور – این واکسن را می‌توان حتی در ۶ ماهگی نیز به نوزاد تزریق کرد. ولی کودکانی که زودتر از موعد واکسینه شده‌اند، هم‌چنان باید در زمان‌های مقرر واکسن دریافت کنند.

۶. واکسن ام‌ام‌آر

در شرایط زیر، نیازی به واکسن نخواهید داشت:

الف. دریافت دو دوز از واکسن ام‌ام‌آر پس از ۱۲ ماهگی
ب. دریافت نتیجه‌ی آزمایش خون مبنی بر مصون بودن در برابر سرخک، اوریون، و سرخجه
پ. مرد ۶۰ سال به بالا
ت. زن ۶۰ سال به بالا، دریافت واکسن سرخجه، یا دریافت نتیجه‌ی آزمایش خون مبنی بر مصونیت از ابتلا به این بیماری

چنان‌چه حائز شرایط بالا نباشید، و شرایط زیر را نیز داشته باشید، معمولا باید واکسن دریافت کنید:

الف. زن غیر بارداری که در سنین فرزندآوری به سر می‌برد
ب. حضور در دانشگاه، مدارس فنی یا امثال آن‌ها
پ. اشتغال در بیمارستان، مراکز پزشکی، مراکز مراقبت از کودکان یا مدارس
ت . سفر به خارج از کشور یا انجام مسافرت دریایی

دریافت واکسن برای این افراد توصیه نمی‌شود:

الف. زنان باردار یا زنانی که ظرف چهار هفته‌ی آینده قصد باردار شدن دارند
ب. آدم‌هایی که دچار واکنش آلرژیک (حساسیتی) بسیار خطرناک به ژلاتین یا آنتی‌بیوتیک نئومایسین هستند یا هنگام دریافت دوز قبلی واکسن دچار واکنش آلرژیک شده‌اند

آدم‌هایی که دچار سرطان، اختلال خونی یا سایر بیماری‌ها هستند، یا هم‌چنین، داروهایی مصرف می‌کنند که بر دستگاه ایمنی بدن‌شان تاثیر می‌گذارند، پیش از اقدام به تزریق واکسن ام‌ام‌آر باید با پزشک مشورت کنند.

۷. عوارض جانبی واکسن

بیش‌تر آدم‌ها دچار هیچ گونه عارضه‌ی جانبی واکسن سرخجه نمی‌شوند. تقریبا ۱۵ درصد از آدم‌ها، حدود ۷ الی ۱۲ روز پس از دریافت واکسن دچار تب می‌شوند، و بدن حدود ۵ درصد نیز به صورت خفیف دچار دانه‌های قرمز می‌شود. برخی از دختران نوجوان و زنان بزرگسال پس از دریافت واکسن به صورت موفقی دچار درد یا سفتی مفاصل می‌شوند. از هر یک میلیون آدمی که واکسن دریافت می‌کنند، ممکن است یک نفر دچار واکنش شدید آلرژیک شود.

در سال‌های اخیر، با افزایش شمار کودکان مبتلا به اوتیسم، نگرانی‌های گسترده‌ای – بدون هیچ توضیح روشن – در خصوص ارتباط احتمالی دریافت واکسن ام‌ام‌آر و افزایش احتمال ابتلا به اوتیسم ایجاد شده‌ است. با وجود این، نتایج گزارش‌های مبسوطی که از جانب آکادمی پزشکی اطفال آمریکا، آکادمی ملی پزشکی آمریکا، و مرکز کنترل و پیشگیری بیماری این کشور ارائه شده‌اند، نشان می‌دهند هیچ گونه‌ی رابطه‌ی تایید شده‌ی علمی میان واکسن ام‌ام‌آر و بیماری اوتیسم وجود ندارد. به علاوه، جداسازی واکسن‌ها هیچ فایده‌ی علمی در بر نخواهد داشت.

این سازمان‌ها خاطرنشان کردند، بیماری اوتیسم معمولا در میان خردسالان ۱۸ الی ۳۰ ماهه شناسایی می‌شود؛ این دوره با دوره‌ی تزریق واکسن ام‌ام‌آر هم‌زمان شده‌ است. ولی این هم‌زمانی نباید با رابطه‌ی علت و معلولی اشتباه گرفته شود.

۸. تشخیص

دانه‌های قرمز رنگی که در اثر سرخجه ایجاد می‌شوند، شبیه بسیاری دیگر از بثورات ویروسی هستند. بنابراین، پزشکان معمولا به کمک آزمایش‌های پزشکی می‌توانند ابتلا به سرخجه را تایید کنند. از روی کشت ویروس یا آزمایش خون می‌توان به حضور انواع مختلف آنتی‌بادی‌های سرخجه در خون پی برد. این آنتی‌بادی‌ها نشان می‌دهند به تازگی یا در گذشته دچار ویروس سرخجه شده‌اید یا واکسن دریافت کرده‌اید.

۹. درمان

هیچ روش درمانی نمی‌تواند دوره‌ی عفونت سرخجه را کوتاه‌تر کند؛ البته، علائم سرخجه معمولا آن‌قدر خفیف هستند که نیازی به درمان وجود نخواهد داشت. با وجود این، پزشکان معمولا به بیمار توصیه می‌کنند در طول دوره‌ی عفونی از دیگران – به خصوص از زنان باردار – فاصله بگیرد.

چنان‌چه در طول دوره‌ی بارداری در معرض ویروس سرخجه قرار گرفتید، درباره‌ی خطرات این وضعیت برای کودک‌تان با پزشک مشورت کنید. اگر تمایل به ادامه‌ی بارداری داشته باشید، می‌توانید آنتی‌بادی‌هایی به نام هایپرایمیون گلوبولین را دریافت کنید؛ این آنتی‌بادی‌ها می‌توانند با عفونت مبارزه کنند. با این کار می‌توانید علائم بیماری را کاهش دهید، ولی قادر نخواهید بود احتمال ابتلای کودک‌تان را به سندرم سرخجه‌ مادرزادی کاملا از بین ببرید.

کمک‌های پزشکی به نوزاد مبتلا به سندرم سرخجه‌ مادرزادی به وسعت مشکلات نوزاد بستگی دارد. کودکانی که با مشکلات متعدد به دنیا می‌آیند ممکن است به اقدامات درمانی زود هنگام یک گروه متخصص نیاز پیدا کنند.

۱۰. سبک زندگی و درمان‌های خانگی

در برخی موارد نادر، هنگامی که یک کودک یا بزرگسال به سرخجه مبتلا می‌شود، باید برخی اقدامات ساده‌ی مراقبتی را از وی به عمل آورد:

الف. استراحت در تخت‌خواب به مقدار نیاز
ب. مصرف استامینوفن (تیلنول و غیره) جهت تسکین ناراحتی‌های ناشی از تب و درد
پ. اطلاع‌رسانی به دوستان، اعضای خانواده، و همکاران – به خصوص زنان باردار – درباره‌ی خطر وضعیت فعلی‌تان برای آن‌ها، در صورتی که از ابتلا به این بیماری مصونیت پیدا نکرده باشند
ت. دوری کردن از آدم‌های مبتلا به وضعیت‌هایی که باعث اختلال یا سرکوب دستگاه ایمنی بدن می‌شوند
ث. اطلاع‌رسانی به مسئولان مدرسه یا مرکز مراقبت از کودکان در خصوص ابتلای فرزندتان به سرخجه

۱۱. کسب آمادگی برای ملاقات با پزشک

هنگامی که برای ملاقات با پزشک آماده می‌شوید، بهتر است هر گونه سوالی را که برای‌تان پیش آمده است، یادداشت کنید. پزشک نیز احتمالا سوال‌هایی از شما خواهد پرسید. کسب آمادگی قبلی برای پاسخ به سوال‌های پزشک می‌تواند زمان بیش‌تری را برای پرسیدن سوال‌های مهم‌ خودتان از پزشک در اختیارتان قرار دهد. برخی از سوال‌هایی که ممکن است پزشک از شما بپرسد، عبارت هستند از

الف. آیا تاکنون واکسن سرخجه زده‌اید؟
ب. چه مدت است دچار این علائم‌ – مثلا دانه‌های قرمز رنگ روی پوست یا درد مفاصل – شده‌اید؟
پ. آیا با فرد مبتلا به سرخجه تماس داشته‌اید؟‌
ت. آیا در هفته‌های اخیر به سایر کشورها مسافرت داشته‌اید؟ چه کشورهایی؟
ث. آیا عاملی باعث بهبود علائم‌تان می‌شود؟
ج. آیا عاملی باعث وخامت علائم‌تان می‌شود؟

هنگام تعیین قرار ملاقات با پزشک، حتما به منشی بگویید احتمالا به یک بیماری عفونی مبتلا شده‌اید. مسئولان مرکز درمانی ممکن است به محض ورود، ماسک صورت در اختیارتان قرار دهند، یا شما را فورا به اتاق خاصی راهنمایی کنند.


ترجمه: تحریریه سایت کسب و کار بازده – امیر رضا مصطفایی

منبع:mayoclinic

سرخجه: ۱۱ نکته درباره علائم، علت ها، و درمان سرخجه


 

برچسب ها

بازده

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پربازدیدترین ها

علی بابا

کسب و کار

کسب و کار,بازاریابی