کسب و کار

کسب و کار,بازاریابی

۷ مهمترین روش های درمان اختلالات اضطرابی

در برخی موارد، داروها نقشی موثر در درمان اختلالات اضطرابی دارند. اما در بسیاری از موارد، درمان- به تنهایی یا در ترکیب با داروها- موثرترین گزینه برای معالجه به شمار می‌رود. علت این است که درمان- برخلاف دارو- به شما ابزارهایی می‌دهد تا در زمان حال و آینده قادر باشید خودتان اضطراب را مدیریت کنید. تکنیک‌های درمانی متعددی برای درمان اضطراب روی کار آمده‌اند و با گذشت زمان تکامل یافته‌اند- از روش‌های روانکاوی گرفته تا جدیدترین درمان‌های رفتاری شناختی.

مهمترین روش های درمان اختلالات اضطرابی

شناخت اختلالات اضطرابی

طبق اطلاعات انستیتو ملّی سلامت ذهنی، درحدود نوزده درصد از افراد بزرگسال ایالات متحده و سی ‌و یک درصد از نوجوانان سیزده تا هجده ساله هر سال اضطراب را تجربه می‌کنند. انواع اصلی اختلالات اضطرابی متعدد هستند. فرد مبتلا می‌تواند آن‌ها را با استفاده از روش‌های درمانی متعددی معالجه‌ کند. برخی از این اختلالات عبارتند از:

  • اختلال ترس( اختلال هراس یا وحشت‌زدگی ناگهانی)
  • اختلال وسواس فکری- عملی
  • فوبیا
  • اختلال اضطراب فراگیر
  • اختلال اضطراب اجتماعی
  • اختلال اضطراب پس از سانحه

صرف نظر از نوع به‌خصوص هر کدام از این اختلال‌ها، روند زیرساختی و اساسی که هر کدام از این اختلال‌ها را موجب می‌شود، اغلب از یک الگوی مشابه پیروی می‌کند. افراد مبتلا به اضطراب به افکار، احساسات و موقعیت‌های ناخوشایند به گونه‌ای افراطی‌تر واکنش نشان می‌دهند و شاید سعی می‌کنند تا مانع از تحریک شدن یا برانگیخته شدن این افکار، احساسات یا موقعیت‌های ناخوشایند شوند و به این ترتیب، آن واکنش‌ها را در خود مدیریت کنند. متاسفانه، این نوع رفتار پرهیزی یا اجتنابی فقط می‌تواند ترس‌ها و نگرانی‌ها را تشدید کند. اکثر انواع روش‌های درمانی مدرن برای مدیریت اضطراب، تفکر منفی و اجتناب از موقعیت‌های ناخوشایند را مورد توجه قرار می‌دهند.

مطلب مرتبط: ۴ روش برقراری ارتباط برای کاهش اضطراب در دوران بحران

انواع روش های درمان اختلالات اضطرابی

تمامی روش‌های درمانی یک هدف مشترک دارند: کمک به فرد برای آنکه بفهمد چرا چنین احساسی را تجربه می‌کند، چه چیز یا چیزهایی این احساس را در او برمی‌انگیزد، و چطور می‌تواند واکنش خود را در برابر آن‌ها تغییر بدهد. برخی از روش‌های درمانی حتی تکنیک‌هایی عملی را آموزش می‌دهند تا فرد را قادر سازند ساختار تفکر منفی‌اش را بازنگری کرده و رفتارهای خود را تغییر بدهد.

اختلالات اضطرابی تفاوت‌های قابل‌توجهی با یکدیگر دارند و به این ترتیب، درمان هر یک از آن‌ها متناسب با علائم خاص و تشخیص هر یک از آن‌ها متعادل می‌شود.

روانکاوها، روانشناس‌ها و دیگر متخصصان سلامت ذهن از شیوه‌های متعددی در درمان اضطراب بهره می‌برند. انتخاب درمان به تشخیص شما و شدت علائم بیماری‌تان بستگی دارد.

۱. رفتاردرمانی شناختی(CBT)

رفتاردرمانی شناختی در درمان اختلالات اضطرابی گسترده‌ترین کاربرد را دارد. تحقیقات نشان داده‌اند که رفتاردرمانی شناختی در درمان اختلال اضطراب اجتماعی، اختلال اضطراب فراگیر، فوبیا و اختلال هراس بسیار موثر است.

رفتاردرمانی شناختی بر این فرض استوار است که افکار شما- و نه موقعیت فعلی‌تان- اینکه چه احساسی داشته باشید و به تبع آن چطور رفتار کنید را تحت تاثیر قرار می‌دهند. به این ترتیب، هدف از رفتاردرمانی شناختی شناسایی و درک الگوی فکری منفی و الگوهای رفتاری ناموثر شما و جایگزین کردن آن‌ها با افکاری واقع‌بینانه‌تر و کارهایی موثرتر و مکانیزم‌های رفتاری آگاهانه است.

در طول این فرآیند، درمانگر شما مثل یک مربی عمل می‌کند. او به شما استراتژی‌های مفیدی را آموزش می‌دهد. مثلاً ممکن است تعداد زیادی افکار سیاه و سفید داشته باشید و با خودتان تصور می‌کنید که همه چیز یا مطلقاً بد است یا مطلقاً خوب. در عوض باید این افکار را با درکی واقع‌بینانه‌تر جایگزین کنید و به این بینش برسید که بین سیاه و سفید سایه‌های خاکستری متعددی هم وجود دارد.

به کار بردن این استراتژی‌ها مستلزم تمرین است. زمانیکه شروع می‌کنید، اضطراب خودتان را و محرک‌های آن را شناسایی می‌کنید، یاد می‌گیرید مهارت‌های رفتاری آگاهانه‌ای که در رفتاردرمانی شناختی فراگرفته بودید را برای مدیریت ترس، وحشت و نگرانی خود به کار ببرید.

مطلب مرتبط: ۸ مهمترین علائم استرس و اضطراب شدید که امروز باید بدانید

۲. مواجهه درمانی

مواجهه درمانی یکی از متدوال‌ترین روش‌های رفتاردرمانی شناختی است که برای معالجه‌ی طیف گوناگونی از اختلالات اضطرابی از قبیل انواع خاص فوبیا، اختلال اضطراب اجتماعی و اختلال اضطراب پس از سانحه مورد استفاده قرار می‌گیرد. مواجهه درمانی بر این اصل استوار است که اگر شما از چیزی بترسید، بهترین راه برای غلبه کردن بر این ترس روبرو شدن با آن است.

در طول فرآیند مواجهه درمانی، درمانگرتان به‌تدریج شما را با چیزها یا موقعیت‌های اضطراب‌زا آشنا می‌کند. این کار معمولاً با استفاده از تکنیکی معروف به ” حساسیت‌زدایی منظم” انجام می‌شود. این تکنیک دربردارنده‌ی سه مرحله است:

آرام شدن

درمانگر به شما یاد می‌دهد چطور خودتان را آرام کنید. او با این کار به شما کمک می‌کند تا با اضطراب‌تان مبارزه کنید. برخی از تمرینات آرامش‌بخشی عبارتند از آرمیدگی پیش‌رونده‌ی عضلانی، تنفس عمیق، مراقبه و تصویرسازی هدایت‌شده.

 فهرست کردن

فهرستی از عواملی که اضطراب‌تان را تحریک می‌کنند تهیه می‌کنید و آن‌ها را بر اساس میزان شدت اثرگذاری‌شان اولویت‌بندی می‌کنید.

مواجهه شدن

در مرحله‌ی پایانی، شما به‌تدریج با استفاده از تکنیک‌های آرامش‌بخشی- در صورت لزوم- روی فهرست چیزها یا موقعیت‌هایی که اضطراب‌تان را تحریک می‌کند کار می‌کنید.

روانشناس شما ممکن است به شیوه‌های متعددی شما را در مواجهه با محرک‌هایی قرار بدهد که اضطراب‌تان را برمی‌انگیزند. برخی از متداول‌ترین این روش‌ها به شرح زیر است:

مواجهه‌ی خیالی: در این نوع از مواجهه، روانشناس یا درمانگر به شما آموزش می‌دهد تا به وضوح عامل یا موقعیتی را تصور کنید که اضطراب‌تان را تحریک می‌کند.

مواجهه‌ی واقعی: در این روش، شما در زندگی واقعی با عامل یا موقعیتی مواجه می‌شوید که اضطراب‌تان را تحریک می‌کند. به این ترتیب، در این نوع از مواجهه، ممکن است از فرد مبتلا به اضطراب اجتماعی خواسته شود در برابر جمعیتی سخنرانی کند.

مواجهه‌ی واقعیت مجازی: در برخی موارد، واقعیتی مجازی را می‌توان به کار برد که امکان استفاده از آن در مواجهه‌ی واقعی شدنی نیست. درمان واقعیت مجازی با استفاده از تکنولوژی، عوامل مواجهه‌ی واقعی و خیالی را با هم ترکیب می‌کند. این روش در درمان سربازان و افراد مبتلا به اختلال اضطراب پس از سانحه بسیار موثر بوده است.

۳. رفتار درمانی دیالکتیک(DBT)

رفتار درمانی دیالکتیک یک نوع بسیار موثر از رفتاردرمانی شناختی است. این روش که اساساً برای معالجه‌ی اختلال شخصیت مرزی به کار می‌رفته حالا در درمان انواع بیماری‌های روانی از قبیل اضطراب هم به کار می‌رود.

تمرکز رفتار درمانی دیالکتیک بر این است که به شما کمک کند تا یک نگرش منطقی (متضاد) برای خودتان طراحی کنید، آن را بپذیرید و تغییر کنید. در طول درمان مبتنی بر رفتاردرمانی دیالکتیک، شما یاد می‌گیرید که هم اضطراب خودتان را بپذیرید و هم همزمان به صورت آگاهانه در صدد تغییر آن اقدام کنید. این روش درمانی شبیه همان کلیشه‌ای است که می‌گوید خودتان را همان‌طوری که هستید دوست بدارید و همچنان برای تغییر و ساختن خود بهترتان تلاش کنید.

رفتار درمانی دیالکتیک چهار مهارت قدرتمند را به فرد آموزش می‌دهد:

خودآگاهی: اتصال با لحظه‌ی حال و توجه به گذار افکار( از جمله اضطراب) بدون اینکه تحت تسلط و تاثیر آن‌ها قرار داشته باشید.

تحمل غم و اضطراب: اینکه در صورت رویارویی با یک موقعیت پراسترس، اضطراب خودتان را مدیریت کنید.

اثربخشی بین‌‌فردی: یاد بگیرید چطور نه بگویید یا آن‌چه نیاز دارید را درخواست کنید.

تعادل عاطفی: مدیریت کردن اضطراب قبل از اینکه از کنترل خارج شود.

۴. درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد

درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد نوع دیگری از درمان است که تاثیراتی قابل‌توجه در درمان اختلالات اضطرابی به همراه داشته است. این روش درمانی مبتنی است بر شناسایی ارزش‌های خودتان در زندگی و رفتار کردن به شیوه‌هایی متناسب با ارزش‌هایتان.

۵. هنردرمانی

هنردرمانی یک روش درمانی تجربه‌محور و غیرکلامی است. در این روش درمانی از هنرهای بصری( از جمله نقاشی، مجسمه‌سازی، صورت‌گری) برای بیان و پردازش احساسات استفاده می‌شود یا هنر برای تمرین خودآگاهی و آرامش‌بخشی به کار می‌رود. اگرچه می‌توان هنردرمانی را به عنوان یک روش درمانی مستقل به کار برد اما عمدتاً این روش در ترکیب با سایر روش‌های درمانی (از جمله رفتاردرمانی شناختی) به کار می‌رود.

هنردرمانی یکی از روش‌های نوین درمانی است و به همین دلیل پژوهش‌های بیشتری برای اثبات اثربخشی آن در کاهش علائم اضطراب می‌طلبد.

۶. روان‌‌درمانی

بر اساس این مدل فرویدی، علائم اضطراب در کشمکش‌های ناخودآگاه منعکس می‌شوند. هدف روان‌درمانی حل و برطرف کردن آن‌هاست. در روان‌درمانی، شما و روان‌درمان‌گرتان به بررسی افکار، ترس‌ها و خواسته‌هایتان می‌پردازید تا به این ترتیب به درک بهتری از تصویر ذهنی شما از خودتان برسید و اضطراب‌تان را کاهش بدهید. روان‌درمانی یکی از فشرده‌ترین شیوه‌های درمانی است. شاید سال‌ها طول بکشد تا با استفاده از این روش الگوهای فکری خودتان را شناسایی کنید.

دو عبارت روان‌درمانی و روان‌درمانی تحلیلی اغلب به جای یکدیگر به کار می‌روند اما روان‌درمانی درواقع زیرمجموعه‌ای از روان‌درمانی تحلیلی است.

۷. درمان بین‌فردی

درمان بین‌فردی بر نقش‌های اجتماعی و روابط متمرکز می‌شود. در این روش درمانی، فرد به کمک درمانگر خود به شناسایی هر مساله‌ی بین‌فردی که ممکن است با آن درگیر باشد می‌پردازد. اندوه حل‌نشده، درگیری‌های خانوادگی یا دوستانه، تغییرات کاری یا نقش‌های اجتماعی و هر نوع مشکل یا مساله‌ای در ارتباط با دیگران نمونه‌هایی از این مسائل  بین‌فردی هستند. در مرحله‌ی بعد، فرد روش‌هایی سالم برای ابراز احساسات خود را یاد می‌گیرد و یاد می‌گیرد تعاملات خود با دیگران را با استفاده از چه روش‌هایی بهبود ببخشد.

روان‌درمانی بین‌فردی اصولاً با هدف معالجه‌ی افسردگی‌های حاد ابداع شده است. با این‌همه، در صورتیکه اضطراب فرد عمدتاً به روابط او با دیگران مرتبط ‌شود( همان اتفاقی که در اختلال اضطراب اجتماعی رخ می‌دهد) امکان درمان با این روش و اثربخشی آن هم وجود دارد.

از درمان اختلالات اضطرابی چه انتظاراتی داشته باشیم؟

یکی از سوءتفاهم‌هایی که درباره‌ی درمان وجود دارد این است که فرد گمان می‌کند فوراً حال‌اش بهتر شده است. برخی اوقات شاید چنین نتیجه‌ای به دست آمده باشد. اما اکثر مواقع، پیش از آنکه احساس بهتری را تجربه کنید، حال‌تان وخیم‌تر می‌شود. جالب است بدانید بدتر شدن حال و احوال‌تان نشانه‌ای از پیشرفت در مسیر درمان است.
معمولاً به این دلیل که خودتان قادر نبوده‌اید به تنهایی به اضطراب‌تان رسیدگی کنید، وارد فرآیند درمان می‌شوید. فرآیند درمان مشتمل است بر بررسی و کاویدن اضطراب شما و علل بوجودآورنده‌ی آن در ابعادی عمیق‌تر و به گونه‌ای معنادارتر. به این ترتیب، ممکن است جهشی موقتی در اضطراب‌تان را مشاهده کنید.

هیچ زمان تصورتان از درمان چیزی شبیه به یک داروی سریع‌الاثر نباشد. درمان فرآیندی است که منحصربه‌فرد و خاص هر نفر است. نوع درمانی که شما نیاز دارید، مهارت‌هایی که شما یاد می‌گیرید و مدت زمانی که باید در فرآیند درمان باقی بمانید تماماً به نوع اضطرابی که دارید و شدت علائم‌تان بستگی دارد.

یادتان باشد اگرچه همواره در روند درمان احساس خوشایندی را تجربه نخواهید کرد اما در نهایت آن‌چه پشت سر می‌گذارید بسیار ارزشمند خواهد بود.

چطور از درمان بهترین نتیجه را بگیرید؟

تلاش کردن برای ایجاد تغییر امری خطیر و چالش‌برانگیز است. حضور در فرآیند درمان اضطراب هم از این قاعده مستثنی نیست. با این وجود، در صورتیکه استمرار و مداومت بورزید، شاهد پیشرفت‌تان خواهید بود.

در این‌جا راه‌کارهایی را می‌خوانید که به شما کمک می‌کنند بیشترین نتیجه را از روند درمان بگیرید. مطمئن باشید که تداوم در این‌ها نتایجی مطلوب را برایتان رقم خواهد زد:

  • وانمود نکنید که حال‌تان خوب است.
  • سوال بپرسید.
  • هر چیز و همه چیز را به درمان‌گرتان بگویید.
  • تمرین‌ها را خارج از جلسه‌ی درمان هم انجام بدهید.
  • روی اهداف‌تان متمرکز بمانید.
  • سبک‌زندگی سالمی را در پیش بگیرید.
  • عضو یک گروه حمایتی اجتماعی شوید.
  • آن دسته از استرس‌هایی که اضطراب‌تان را تشدید می‌کنند از زندگی‌تان حذف کنید.

به این ترتیب، خواهید دید که تلاش کردن و قرار گرفتن در روند درمانی بیشترین تاثیر را در چگونگی نتایج حاصل از درمان خواهد داشت.

سخن آخر

اگر شما هم در زندگی‌تان با اضطراب دست و پنجه نرم می‌کنید و این اضطراب عملکردتان را در زندگی روزانه‌تان مختل کرده، لازم است که از یک پزشک یا متخصص سلامت ذهن کمک بگیرید. درصورت تشخیص نوعی اختلال اضطرابی در شما، ممکن است یک طرح درمانی موثر که شامل یکی از روش‌های درمانی بالا باشد برای شما توصیه شود تا به این ترتیب، با علائم اضطرابی مبارزه کرده و اضطراب خود را مدیریت کنید.


ترجمه: تحریریه سایت کسب و کار بازده – فاطمه یحیی

منبع: verywellmind

۷ مهمترین روش های درمان اختلالات اضطرابی


 

پربازدیدترین ها

کسب و کار

کسب و کار,بازاریابی