کسب و کار

کسب و کار,بازاریابی

۱۰ شگفت‌انگیزترین حقیقت درباره آلزایمر و زوال عقل

بر طبق تعریف ویکی‌پدیای انگلیسی Dementia زوال عقل یا دمانس در پزشکی و روان‌پزشکی، اختلال مزمن و گاهی حاد فرایندهای روانی به علت بیماری عضوی مغز که با تغییر شخصیت و موقعیت‌ناشناسی و اختلال در حافظه و داوری و اندیشه همراه است. شایع‌ترین نوع دمانس، زوال عقل سالخوردگی یا بیماری آلزایمر است. بسیاری از افراد برداشت های اشتباهی درباره زوال عقل و آلزایمر دارند . در ادامه با ما همراه باشید تا ۱۰ شگفت‌انگیزترین حقیقت درباره آلزایمر و زوال عقل را بدانید.

حقیقت درباره آلزایمر

حقیقت درباره آلزایمر و زوال عقل

۱. تقریبا نیمی از بزرگسالان نمی‌دانند زوال عقل می‌تواند به مرگ بینجامد

بر اساس نتایج یک نظرسنجی که توسط موسسه‌ی پژوهش‌های آلزایمر در بریتانیا به عمل آمد، فقط ۵۱ درصد از بزرگسالان به این حقیقت باور دارند دمانس می‌تواند به مرگ منجر شود. به این ترتیب، تقریبا نیمی از آدم‌ها در بریتانیا از این مسئله خبر ندارند؛‌ این در حالی است که امروزه، دمانس یا زوال عقل به عنوان یکی از علت‌های اصلی مرگ و میر در بریتانیا شناخته می‌شود.

فیپس در این مورد می‌گوید، “‌بیماری‌هایی که به زوال عقل منجر می‌شوند، معمولا بیماری‌های فیزیکی هستند که در نهایت باعث مرگ بیمار می‌شوند – این قبیل بیماری‌ها عمر آدم‌ها را کوتاه می‌کنند. ولی بیش‌تر آدم‌ها از این مسئله خبر ندارند؛ به همین دلیل، به طول کلی جدیت کم‌تر در خصوص انجام پژوهش و پیشگیری در این مورد از خود نشان می‌دهند.

تا حدی که حتی آدم‌ها از این مسئله جک می‌سازند و با آن شوخی می‌کنند؛ مثلا به شوخی به همدیگر می‌گویند، آلزایمر یا زوال عقل گرفته‌ای! در حالی که آدم‌ها واقعا در مورد سایر بیماری‌های مرگبار جک نمی‌سازند و با آن شوخی نمی‌کنند. معمولا در بیش‌تر جوامع شوخی کردن با مسئله‌ای مانند سرطان آن‌چنان مناسب نیست. ولی آدم‌ها هم‌چنان درباره‌ی دمانس شوخی می‌کنند، زیرا نمی‌دانند بیماری‌هایی نظیر آلزایمر که می‌‌توانند به بروز دمانس یا زوال عقل منجر شوند، در نهایت باعث مرگ بیمار خواهند شد. این بیماری‌ها به سرعت زندگی بیمار را به سمت ایستگاه پایانی می‌کشانند.‌”‌

۲. وزن مغز آدم‌های مبتلا به آلزایمر ممکن است حدود ۱۴۰ گرم کم‌تر از مغز آدم‌های غیر مبتلا باشد

در ۲۰۱۶، کمپینی در خصوص بیماری آلزایمر در بریتانیا تحت عنوان ‌”‌سهم پرتقال‌”‌ برگزار شد؛ دلیل نامگذاری این کمپین این بود که وزن مغز فرد مبتلا به بیماری آلزایمر ممکن است حدود ۱۴۰ گرم کم‌تر از وزن مغز یک فرد عادی باشد – یعنی تقریبا به اندازه‌ی وزن یک پرتقال.

فیپس در این مورد می‌گوید، “‌در حقیقت، آدم‌های مبتلا به آلزایمر بخش قابل توجهی از مغزشان را از دست می‌دهند، ولی هیچ کس نمی‌تواند این مسئله را با چشم مشاهده کند. مثلا اگر فردی جلوی شما شروع به راه رفتن کند، و فقط به اندازه‌ی ۷۵ درصد از پاهای‌اش سالم باشد، به احتمال زیاد شما متوجه‌ی این مسئله خواهید شد؛ و در این صورت، احتمالا رفتار بهتری با وی خواهید کرد، یا به وی کمک می‌کنید، یا سعی خواهید کرد برای از دوش‌اش بردارید. چنین تاثیر فیزیکی را در بیماران مبتلا به دمانس یا زوال عقل نمی‌توانید مشاهده کنید.‌”‌

۳. علاوه بر از دست دادن حافظه، علائم بیش‌تری نیز وجود دارند

دیدگاهی نسبتا ساده‌انگارانه در مورد دمانس وجود دارد که می‌گوید، هر چه آدم‌ها پیرتر می‌شوند، فراموشکاری بیش‌تری به سراغ‌شان می‌آید. به گفته‌ی فیپس، از دست دادن حافظه شایع‌ترین علامت زوال است، ولی علائم متعدد دیگری نیز وجود دارد.

وی در این مورد می‌گوید، “‌هر چه زوال عقل پیشرفت می‌کند، علائم بیش‌تری ظاهر می‌شوند؛‌ این علائم شامل نشانه‌های فیزیکی نیز هستند. این علائم تا جایی پیشرفت می‌کنند که بیمار ممکن است نتواند به راحتی حرکت کند، در تکلم دچار مشکل شود، و حتی به سختی بتواند غذا را ببلعد – در نهایت، این علائم باعث می‌شوند فرد بیمار به طور کلی قادر به حرکت نباشد، و آن‌چنان ضعیف و نحیف شود که به راحتی از تخت تا صندلی سقوط کند یا در برابر عفونت‌ها آسیب‌پذیر شود و قادر به مبارزه با آن‌ها نباشد.‌”‌

۴. یک سوم از عوامل خطر ابتلا به این بیماری تحت کنترل ما هستند

به گفته‌ی فیپس، آدم‌ها معمولا خطر ابتلا به زوال عقل یا دمانس را درک می‌کنند. در حقیقت، حدود یک سوم از موارد ابتلا به زوال عقل مربوط به عوامل خطری می‌شوند که قادر هستیم آن‌ها را تحت کنترل خود در بیاوریم.

افزایش سن بزرگ‌ترین عامل خطر ابتلا به دمانس به شمار می‌رود؛ زیرا این وضعیت عمدتا آدم‌های سالمند را مورد هدف قرار می‌دهد. برخی از آدم‌‌ها از لحاظ ژنتیکی در معرض خطر ابتلا به بیماری‌هایی نظیر آلزایمر قرار دارند؛‌ این دو عامل تقریبا خارج از قدرت کنترل ما هستند.

فیپس در این مورد می‌گوید، “‌ولی برخی عوامل مربوط به سبک زندگی نیز وجود دارند که می‌توانند بر میزان خطر ابتلا به زوال عقل تاثیر بگذارند. و به طور کلی در بین بیش‌تر جوامع، این عوامل شامل مواردی نظیر اعتیاد به سیگار، ابتلا به افسردگی، عدم فعالیت فیزیکی، بالا بودن فشار خون و غیره می‌شوند … این قبیل عوامل معمولا جزء مواردی هستند که می‌توانند بر سلامت قلب تاثیر منفی بگذارند.‌”‌

بر اساس نتایج به دست آمده از نظرسنجی‌های موسسه‌ی پژوهش‌های آلزایمر در بریتانیا، فقط حدود یک چهارم از بزرگسالان بریتانیایی می‌دانند اقداماتی وجود دارند که از طریق آن‌ها می‌توانند خطر ابتلا به دمانس یا زوال عقل را کاهش دهند.

فیپس در این مورد نیز می‌گوید، “‌اگر همه‌ی آدم‌ها خودشان را مجبور به انجام اقداماتی جهت کاهش فشار خون می‌کردند، یا اگر از ابتلای آدم‌ها به چاقی و اضافه وزن پیشگیری می‌شد، و اگر هیچ آدمی سیگار نمی‌کشید، احتمالا شاهد کاهش شمار آدم‌هایی می‌شدیم که به زوال عقل دچار می‌شوند. بنابراین، اقداماتی وجود دارند که آدم‌ها می‌توانند آن‌ها را انجام دهند و عوامل خطر ابتلا به زوال عقل را تحت کنترل خود در بیاورند؛‌ و به این ترتیب، خطر ابتلا به این وضعیت را در خود کاهش دهند‌.‌”‌

۵. سلامت قلب و سلامت مغز ذاتا با یکدیگر در ارتباط هستند

بسیاری از عوامل خطر مرتبط با دمانس یا زوال عقل مشابه‌ی عوامل خطر مربوط به مشکلات قلبی هستند؛ دلیل این مسئله آن است که سلامت قلب و سلامت مغز ذاتا با یکدیگر در ارتباط هستند.

به گفته‌ی فیپس، “‌مقدار عمده‌ی خونی که به وسیله‌ی قلب پمپاژ می‌شود، توسط مغز مورد استفاده قرار می‌گیرد؛ بنابراین، هر عاملی که به نحوه‌ی صحیح کارکرد قلب آسیب وارد کند، تاثیر مخربی بر سلامت مغزتان خواهد داشت. از این رو، امروزه شواهد کاملی وجود دارند که نشان می‌دهند، بسیاری از عوامل خطر ابتلا به زوال عقل نیز می‌توانند جزء عوامل خطر ابتلا به مشکلات قلبی شناخته شوند.‌”‌

بنابراین، با این‌که ممکن است آدم‌ها نظر مطمئنی در خصوص عوامل خطر ابتلا به زوال عقل ندارند، اگر به آن‌ها گفته شود این عوامل خطر مشابه‌ی همان عواملی هستند که می‌توانند باعث بروز بیماری قلبی و عروقی، سکته‌ی مغزی، و سکته‌ی قلبی شوند، آن‌گاه ممکن است آن‌ها نظرشان را در این مورد تغییر دهند.

۶. دوره‌ی میانسالی مهم‌ترین دوره برای کاهش خطر ابتلا به زوال عقل است

طبق گزارش انجمن آلزایمر بریتانیا، بسیاری از مهم‌ترین عوامل خطر قابل اجتناب برای زوال عقل در دوره‌ی میانسالی، سنین میان ۴۰ الی ۶۴، ظاهر می‌شوند؛ از جمله دیابت نوع ۲ و افزایش فشار خون.

هم‌چنین، آدم‌هایی که در دوره‌ی میانسالی یا بعد از آن دچار دوره‌های از افسردگی می‌شوند نیز بیش از دیگران در معرض خطر ابتلا به دمانس یا زوال عقل قرار دارند.

۷. گاهی اوقات این بیماری فقط بینایی و ادراک را تحت تاثیر قرار می‌دهد

گاهی اوقات از دست دادن حافظه به عنوان علامتی برای زوال عقل تلقی نمی‌شود – البته تا وقتی که به مراحل بسیاری پیشرفته برسد. برای مثال، نوعی از زوال عقل که تری پرچت را مبتلا کرده بود، بر نحوه‌ی پردازش مغز از اطلاعاتی تاثیر گذاشته بود که از طرف دستگاه بینایی به مغز وارد می‌شد.

به گفته‌ی فیپس، “‌بنابراین، تری پرچت تا مراحل پایانی این بیماری به فقدان حافظه مبتلا نشد، ولی به طور کالی، واقعا نمی‌توانست ببیند. وی نمی‌توانست تایپ کند، و شکاف‌های بزرگی در بینایی‌اش وجود داشتند که به وی اجازه نمی‌داند چیزها را ببیند.‌”‌

موسسه‌ی پژوهش‌های آلزایمر در بریتانیا یک تجربه‌ی واقعیت مجازی از زوال عقل را به صورت آنلاین ایجاد کرده است؛ نام این پروژه “‌قدم زدن با دمانس‌”‌ است که سعی دارد برخی از مشکلاتی را که زوال عقل می‌تواند در ادراک بینایی بیماران ایجاد کند به سایر آدم‌ها نشان دهد.

فیپس در این مورد می‌گوید، “مسئله‌ای که غالبا این بیماران با ما در میان می‌گذارند این است که آن‌ها چاله‌های کوچکی را که معمولا روی زمین و خیابان وجود دارند، به صورت گودال می‌بینند، زیرا آن‌ها با ادراک بینایی، ادراک عمق، و ادراک رنگ مشکل دارند. مثلا، در ورودی‌های برخی از فروشگاه‌ها پادری‌های بزرگ مشکی پهن می‌کنند … برخی از بیماران مبتلا به دمانس یا زوال عقل این پادری‌های مشکی را مانند یک پرتگاه عظیم می‌بینند.‌”‌

تصور کنید با یک گودال بسیار بزرگ روی زمین مواجه شده‌اید. این وضعیت می‌تواند گیج کننده و هشدار دهنده باشد. به گفته‌ی فیپس، شاید آدم‌های مبتلا به دمانس هرگز نتوانند به فروشگاه بروند، یا نتوانند وارد حمام بشوند، زیرا کف براق حمام در چشم آن‌ها شبیه محوطه‌ای پر از آب دیده می‌شود.

فیپس در این مورد نیز می‌گوید، “‌اگر ۱۰۰ درصد از مغزتان فعال باشد، به احتمال زیاد قادر هستید تفاوت میان درخشندگی و رطوبت را درک کنید. ولی اگر مغزتان دچار آسیب شده باشد، قادر نخواهید بود قضاوت درستی میان این دو مسئله داشته باشید. این تاثیرات ممکن است کوچک به نظر برسند، ولی تاثیر بزرگی بر زندگی بیماری خواهند داشت.‌”

۸. همین خطاهای ادراکی کوچک ممکن است باعث پرخاشگری و سردرگمی شوند

تغییرات کوچک می‌توانند تاثیرات بزرگی بر نحوه‌ی زندگی آدم‌های مبتلا به زوال عقل بگذارند. ممکن است یک مسئله‌ی کوچک با راه‌حل آسان باعث سردرگمی آن‌ها شود، ولی مشکل دیگر بیماران مبتلا به دمانس یا زوال عقل این است که آن‌ها قادر نیستند این مشکل را بیان کنند.

فیپس در این مورد می‌گوید، “‌امروزه جنبش بزرگی به راه افتاده است؛ در این جنبش، پزشکان برای آدم‌هایی که نشانه‌هایی از پرخاشگری و پریشانی از خود نشان می‌دهند، به جای آن‌که فورا به آن‌ها داروهای ضد روان‌پریشی بدهند، ابتدا سعی می‌کنند وضعیت و محیط اطراف وی را ارزیابی کنند. زیرا در مورد بیماران مبتلا به دمانس یا زوال عقل ممکن است چیزهای واقعا کوچک نظیر یک تغییر در برنامه‌ی روزانه یا تغییر در چراغ‌های خانه یا سایه‌هایی که در اطراف اتاق دیده می‌شوند، می‌توانند تاثیر بزرگی بر سطح اضطراب آن‌ها داشته باشند و باعث تحریک و پرخاشگری‌شان شوند.‌”‌

استفاده از برخی ترفندهای کوچک در محیط اطراف‌شان، نظیر افزایش میزان چراغ‌های خانه، یا باز گذاشتن پرده‌های اتاق می‌توانند تاثیر بزرگی بر کیفیت زندگی این بیماران بگذارند.

۹. اختلال خواب نیز می‌تواند یکی از عوامل خطر ابتلا به زوال عقل باشد

پژوهش‌ها نشان داده‌اند، کمبود و اختلال خواب نیز ممکن است با افزایش خطر ایجاد نشانه‌های اولیه‌ی بیماری آلزایمر در ارتباط باشد. بنابراین، بدخوابی می‌تواند به عنوان یکی از نشانه‌های اولیه‌ی ابتلا به دمانس یا زوال عقل تلقی شود.

بدخوابی هم می‌تواند به عنوان یکی از نشانه‌های زوال عقل، و هم‌چنین یکی از علت‌های ایجاد این وضعیت به شمار برود – یا این‌که به صورت هم‌زمان هر دو مورد را شامل شود.

پژوهش‌های دیگر نیز این ادعا را تایید کرده‌اند؛ طبق نتایج یک مطالعه، تجربه‌ی حتی فقط یک شب اختلال خواب می‌تواند به افزایش سطح پروتئین مربوط به بروز بیماری آلزایمر در بدن منجر شود.

۱۰. هیچ درمان و روشی برای جلوگیری از پیشرفت بیماری‌های عامل زوال عقل وجود ندارد

در حال حاضر، هیچ درمانی برای معالجه‌ی کامل بیماری‌هایی که باعث بروز دمانس یا زوال عقل می‌شوند، وجود ندارد؛ هم‌چنین هیچ روش درمانی نیز برای جلوگیری از پیشرفت این بیماری‌ها نیز وجود ندارد.

برخی داروها می‌توانند به مقابله با برخی علائم بیماری کمک کنند، ولی قادر نیستند پیشرفت این بیماری را در مغز متوقف کنند.

به گفته‌ی فیپس، به همین خاطر نیز درک این مسئله که زوال عقل قابل پیشگیری است، از اهمیت بالایی برخوردار است؛ زیرا افزایش آگاهی در این زمینه به افزایش تعداد پژوهش‌ها منجر خواهد شد.

فیپس در این خصوص می‌گوید، “‌به نظر می‌رسد نگاه نادرست آدم‌ها به این مسئله تا حدودی تغییر کرده است، و ظاهرا آدم‌ها بیش از گذشته به این موضع پی برده‌اند که برای تشخیص این وضعیت باید با افراد متخصص گفتگو کنند، یا می‌توانند با آدم‌های مبتلا به زوال عقل تعامل داشته باشند. از نظر من، سطح آگاهی درباره‌ی زوال عقل بسیار بهتر از گذشته است، ولی هنوز به درک مناسبی از این مسئله دست پیدا نکرده‌ایم.‌”‌


ترجمه: تحریریه سایت کسب و کار بازده – امیر رضا مصطفایی

منبع: businessinsider

۱۰ شگفت‌انگیزترین حقیقت درباره آلزایمر و زوال عقل


 

برچسب ها

بازده

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بازده

پربازدیدترین ها

کسب و کار

کسب و کار,بازاریابی