کسب و کار

کسب و کار,بازاریابی

۱۱ باور نادرست درباره زوال عقل یا دمانس که باید بدانید

در این مقاله قصد داریم باورهای نادرستی را که در جامعه درباره‌ی بیماری زوال عقل یا دمانس وجود دارند، برطرف کنیم. امروزه، طبق تخمین‌ها، ۵.۸ میلیون نفر از آدم‌های ۶۵ سال به بالا در ایالات متحده دچار زوال عقل هستند.  از آن‌جا که میانگین طول عمر در بین مردم ایالات متحده در دهه‌های اخیر افزایش یافته است، برخی از متخصصان پیش‌بینی می‌کنند، شمار افراد سالمند مبتلا به زوال عقل تا ۲۰۵۰ ممکن است به رقم ۱۳.۸ میلیون نفر برسد.

باور نادرست درباره زوال عقل یا دمانس

جای تعجب نیست، چنین آمار و ارقام قابل توجهی بتوانند باعث ایجاد ترس و نگرانی در میان مردم شوند؛ و همان‌طور که می‌دانید، ترس معمولا باعث ایجاد باورهای نادرست می‌شود. در ادامه، به ۱۱ باور نادرست درباره‌ی زوال عقل و بیماری آلزایمر اشاره می‌کنیم که باید آن‌ها را از ذهن‌تان خارج کنید.

۱. با افزایش سن، ابتلا به زوال عقل یا دمانس اجتناب ناپذیر است

این ادعا درست نیست. دمانس یا زوال عقل جزئی از روند طبیعی افزایش محسوب نمی‌شود.

بر اساس گزارشی که در نشریه‌ی انجمن آلزایمر آمریکا منتشر شد، بیماری آلزایمر که شایع‌ترین شکل زوال عقل یا دمانس است، حدود ۳ درصد از آدم‌های ۶۵ الی ۷۴ ساله را در ایالات متحده گرفتار می‌کند.

از آن‌جا که با افزایش سن، خطر ابتلا به این بیماری در آدم‌ها افزایش می‌یابد، حدود ۱۷ درصد از افراد ۷۵ الی ۸۴ ساله، و ۳۲ درصد از آدم‌های ۸۵ سال به بالا دچار زوال عقل یا دمانس می‌شوند.

۲. زوال عقل و بیماری آلزایمر یکسان هستند

این جمله کامل نیست، ولی نادرست هم نیست. آلزایمر نوعی زوال عقل است، و حدود ۶۰ الی ۸۰ درصد از کل موارد زوال عقل را به خود اختصاص می‌دهد. سایر انواع زوال عقل یا دمانس عبارت هستند از زوال عقل پیشانی گیجگاهی (FTD)، زوال عقل عروقی، زوال عقل مخلوط، و زوال عقل با اجسام لویی.

مؤسسه ملی کهنسالی در ایالات متحده زوال عقل را این چنین توصیف می‌کند: “‌از دست دادن کارکرد شناختی – قدرت تفکر، یادآوری، و تعقل – و توانایی رفتاری تا حدی که در فعالیت‌ها و زندگی روزانه‌ی بیمار اختلال ایجاد کند.‌”‌

با این‌که انواع مختلف زوال عقل دارای برخی ویژگی‌های مشترک هستند، هر کدام از آن‌ها از لحاظ آسیب‌شناسی دارای ویژگی‌های مجزایی نیز هستند.

بیماری آلزایمر در اثر انباشت پلاک‌ها و گره‌هایی در مغز ایجاد می‌شود. این ساختارها در کار سلول‌های مغز اختلال ایجاد می‌کنند و در نهایت، باعث مرگ آن‌ها می‌شوند. در مقابل، مرگ سلول‌های مغزی در زوال عقل عروقی به دلیل فقدان اکسیژن – مثلا بر اثر سکته‌ی مغزی – اتفاق می‌افتد.

هم‌چنین، زوال عقل پیشانی گیجگاهی (FTD) هنگامی ایجاد می‌شود که ساختارهای ناهنجار پروتئینی در بخش‌های پیشانی و گیجگاهی مغز باعث مرگ سلول‌های مغزی در این نواحی ‌شوند.

۳. یکی از اعضای خانواده دچار زوال عقل شده است، بنابراین، من هم دچار این وضعیت خواهم شد

یکی دیگر از باورهای نادرست درباره‌ی زوال عقل این است که این بیماری کاملا ژنتیکی و ارثی است. به عبارت دیگر، برخی‌ها معتقدند اگر یکی از اعضای خانواده‌شان به زوال عقل مبتلا شده باشد، قطعا آن‌ها نیز در آینده به این وضعیت مبتلا خواهد شد. این باور درست نیست.

با این‌که برخی از انواع زوال عقل دارای دلایل ژنتیکی هستند، در بیش‌تر موارد ارتباط کاملی میان این وضعیت و مسائل ژنتیکی وجود ندارد.

همان‌طور که پیش‌تر گفته شد، جدای از عوامل ژنتیکی، مهم‌ترین عامل خطر ابتلا به زوال عقل افزایش سن است. با وجود این، اگر یکی از والدین یا اجداد پیش از رسیدن به ۶۵ سالگی دچار زوال عقل شده باشند، احتمال انتقال این وضعیت به ژنتیکی به نسل‌های بعدی بیش‌تر خواهد بود.

با این حال، ابتلای زودرس به بیماری آلزایمر تا حدودی نادر است. این اتفاق حدودا در ۵.۵ درصد از تمام موارد ابتلا به بیماری آلزایمر مشاهده شده است.

از آن‌جا که بیش‌تر موارد ابتلا به زوال عقل به بیماری آلزایمر مربوط می‌شود، می‌توان نتیجه گرفت این وضعیت در بیش‌تر موارد ارثی و ژنتیکی نیست. زوال عقل پیشانی گیجگاهی، که شیوع کم‌تری دارد، ارتباط نزدیک‌تری با مسائل ژنتیکی دارد؛ ولی اگر یکی از والدین یا اجداد دچار این وضعیت شده باشند، به این معنی نیست که فرزندان یا نوه‌ها نیز قطعا به این وضعیت دچار خواهند شد.

امروزه، به طور تخمینی از هر صد هزار نفر ممکن است ۱۵ الی ۲۲ نفر به زوال عقل پیشانی گیجگاهی مبتلا شوند. از این میان افراد، حدود ۱۰ الی ۱۵ درصد دارای سابقه‌ی نزدیک خانوادگی ابتلا به این وضعیت هستند.

۴. زوال عقل یا دمانس فقط سالمندان را گرفتار می‌کند

سن یکی از عوامل خطر ابتلا به زوال عقل است، ولی این وضعیت در موارد نادر می‌تواند بزرگسالان جوان‌تر را نیز گرفتار کند. برخی از دانشمندان تخمین می‌زنند از هر صد هزار نفر بزرگسال ۳۰ الی ۶۴ ساله، حدود ۳۸ الی ۲۶۰ نفر – معادل ۰.۰۳۸ الی ۰.۲۶ درصد از آدم‌ها – دچار زوال عقل زودرس بشوند.

این آمار در میان آدم‌های ۵۵ الی ۶۴ ساله، به میزان نزدیک به ۴۲۰ نفر در صد هزار نفر – یعنی ۰.۴ درصد – افزایش می‌یابد.

۵. استفاده از تابه‌ی آلومینیومی باعث ابتلا به بیماری آلزایمر می‌شود

در دهه‌ی ۱۹۶۰، دانشمندان سطوح بالایی از آلومینیوم را به بدن خرگوش‌ها تزریق کردند. آن‌ها دریافتند، این خرگوش‌ها دچار آن دسته از ضایعات عصبی شدند که مشابه‌ی مواردی بودند که در مغز آدم‌های مبتلا به بیماری آلزایمر نیز مشاهده می‌شوند.

هم‌چنین، برخی از مطالعات متوجه‌ی وجود آلومینیوم در پلاک‌های عامل بروز بیماری آلزایمر شده‌اند. با وجود این، آلومینیوم در مغز افراد سالم نیز وجود دارد، و پژوهشگران هنوز نتوانستند ارتباط مستقیمی میان این عنصر و افزایش احتمال ابتلا به بیماری آلزایمر پیدا کنند.

پس از انتشار نتایج این مطالعات، یک باور نادرست دیگر در مورد زوال عقل تا به همین امروز در میان مردم گسترش یافته است؛ بر اساس این باور نادرست، مصرف نوشیدنی‌های موجود در قوطی‌های آلومینیومی یا آشپزی با ظروف آلومینیومی می‌تواند خطر ابتلا به بیماری آلزایمر را افزایش دهد.

با وجود این، از زمان انجام آن مطالعات تاکنون، دانشمندان ارتباط مشخصی میان افزایش خطر ابتلا به بیماری آلزایمر و استفاده از ظروف و قوطی‌های آلومینیومی پیدا نکرده‌اند.

با این‌که پژوهشگران سرانجام به ارتباط دقیق میان آلومینیوم و بیماری آلزایمر پی خواهند برد، به نظر نمی‌رسد مصرف این عنصر از طریق رژیم غذایی نقش چندانی در افزایش خطر ابتلا به این بیماری داشته باشد.

طبق گزارش انجمن آلزایمر: “آلومینیوم موجود در غذاها و نوشیدنی‌ها به گونه‌ای است که به آسانی توسط بدن جذب نمی‌شود. بنابراین، میزان جذب آلومینیوم توسط بدن کم‌تر از ۱ درصد میزان موجود در غذاها و نوشیدنی‌ها است. بیش‌تر آلومینیومی که وارد بدن می‌شود، توسط کلیه‌ها پاکسازی و دفع خواهد شد.‌”‌

با وجود این، طبق گزارش همین انجمن، برخی از پژوهشگران “‌میزان بالای آلومینیوم موجود در آب نوشیدنی به طور بالقوه می‌تواند در پیشرفت بیماری آلزایمر در آدم‌های مبتلا به این بیماری نقش داشته باشد.‌”‌

۶. ابتلا به زوال عقل یا دمانس به معنی پایان زندگی عقلانی است

خوشبختانه این باور نیز درست نیست. بسیاری از آدم‌های مبتلا به زوال عقل می‌توانند به زندگی فعال و عقلانی خود ادامه دهند. برخی از آدم‌ها می‌ترسند اگر پزشک تشخیص دهد آن‌ها به زوال عقل مبتلا شده‌اند، دیگر قادر نخواهند بود به تنهایی به پیاده‌روی بروند و فورا مجبور می‌شوند رانندگی را کنار بگذارند.

درست است که چنین تغییرات و اصلاحاتی در شرایط زندگی فرد مبتلا، به مرور زمان و پس از پیشرفت بیماری، لازم است، ولی در موارد خفیف ابتلا به زوال عقل، لزوما قرار نیست هیچ تغییر خاصی در زندگی این فرد ایجاد شود. با وخیم شدن وضعیت زوال عقل در فرد بیمار، احتمال بروز تغییراتی در زندگی وی وجود دارد، ولی به این معنی نیست که این فرد نتواند زندگی عقلانی و کاملی داشته باشد.

جرمی هیوز، مدیر عامل سابق انجمن آلزایمر در بریتانیا در این مورد می‌گوید، “‌بسیاری از آدم‌ها تصور سیاه و نادرستی درباره‌ی زوال عقل دارند – بسیاری احساس می‌کنند ابتلا به زوال عقل به این معنی است که فرد بیمار فورا تمام توانایی خود را برای ادامه‌ی یک زندگی عادی از دست می‌دهد؛ در حالی‌که این سوء برداشت‌ها و باورهای نادرست دائما به چهره‌ی ترسناک و سیاه این بیماری دامن می‌زنند و باعث منزوی شدن هر چه بیش‌تر آدم‌های مبتلا به آن می‌شوند.‌‌”‌

جرمی هیوز می‌گوید، “‌ما می‌خواهیم به آدم‌ها اطمینان بدهیم، با شروع بیماری زوال عقل زندگی آن‌ها به پایان نمی‌رسد.‌”‌

۷. از دست دادن حافظه همیشه نشان دهنده‌ی زوال عقل است   ‌

با این‌که ضعف و از دست دادن حافظه می‌تواند یکی از علائم اولیه‌ی ابتلا به زوال عقل باشد، لزوما به معنی آغاز این بیماری نیست. حافظه‌ی انسان می‌تواند غیر قابل پیش‌بینی باشد، و همه‌ی آدم‌ها ممکن است گاهی اوقات چیزهایی را فراموش کنند. با وجود این، اگر ضعف حافظه در جریان روزمره‌ی زندگی اختلال ایجاد کند، بهتر است با یک پزشک مشورت شود.

با این‌که مشکلات حافظه معمولا به عنوان علامت اولیه‌ی بیماری آلزایمر شناخته می‌شود، این مسئله درباره‌ی سایر انواع زوال عقل صدق نمی‌کند. برای مثال، نشانه‌ها و علائم اولیه‌ی زوال عقل پیشانی گیجگاهی می‌توانند شامل این موارد باشند: تغییر در وضعیت خلقی و شخصیتی، دشواری در تکلم، و رفتار وسواسی.

۸. زوال عقل همیشه قابل پیشگیری است

متاسفانه، این باور نیز نادرست است. با این حال، نکته‌ی مهم این است که برخی عوامل می‌توانند خطر ابتلا و پیشرفت برخی انواع زوال عقل را کاهش دهند یا ابتلا به آن‌ها را به تاخیر بیندازند.

برای مثال، هفته‌نامه‌ی پزشکی لنست در ۲۰۲۰، طی یک گزارشی در خصوص پیشگیری، مداخله، و مراقبت از بیماری زوال عقل، به ۱۲ عامل اشاره کرد که می‌توانند خطر ابتلا به این بیماری را افزایش بدهند:

الف. تحصیلات پایین
ب. فشار خون
پ. اختلال شنوایی
ت. مصرف سیگار
ث. چاقی مفرط
ج. افسردگی
چ. کم تحرکی
ح. دیابت
خ. پایین بودن سطح تعاملات اجتماعی
د. مصرف الکل
ذ. آسیب تروماتیک مغزی
ر. آلودگی هوا

تلاش برای اصلاح یا رفع برخی از این عوامل نسبت به برخی دیگر از آن‌ها دشوارتر است، ولی انجام کارهای لازم برای اصلاح هر یک از آن‌ها ممکن است به کاهش خطر ابتلا به زوال عقل کمک کند. طبق توضیح نویسندگان این گزارش،

“‌به طور کلی، این ۱۲ عامل خطر که به هر شکل، قابل رفع یا اصلاح هستند، مسئول ۴۰ درصد از موارد ابتلا به زوال عقل در سراسر جهان به شمار می‌رود؛ به این ترتیب، رفع یا اصلاح آن‌ها از لحاظ تئوری می‌تواند باعث پیشگیری یا به تاخیر انداختن ابتلا به این بیماری شود.‌”‌

با وجود این، طبق توضیحات دکتر نانسی سیکات، عصب‌شناس مرکز پزشکی سیدرز-ساینای لس‌آنجلس، “کاهش خطر ابتلا به زوال عقل نیازمند اعمال تغییرات و اصلاح سبک زندگی از دوران جوانی است، نه این‌که منتظر بمانید به دوران سالمندی برسید.‌”‌

۹. مصرف ویتامین‌ها و مکمل‌ها می‌تواند از بروز زوال عقل پیشگیری کند

این باور نیز ‌مانند مورد بالا نادرست است. تا امروز، هیچ گونه شاهد و مدرک علمی محکمی پیدا نشده است که نشان دهد مصرف مکمل‌های غذایی حاوی ویتامین یا مواد معدنی بتوانند خطر ابتلا به زوال عقل را کاهش بدهند. در ۲۰۱۸، بنیاد همیاری کاکرین با هدف ایجاد شفافیت در مورد این مسئله به انجام یک بررسی پرداخت.

آن‌ها داده‌هایی را از بیش از ۸۳۰۰۰ شرکت کننده در ۲۸ مطالعه‌ی علمی جمع‌آوری و تحلیل کردند. با این‌که نویسندگان این گزارش به  وجود “‌برخی محدودیت‌های عمومی در شواهد به دست آمده‌”‌ اذعان کردند، نتیجه‌گیری کلی آن‌ها از این بررسی این چنین بود:

“‌هیچ‌گونه مدرک مشخصی دال بر اثربخشی پیروی از برنامه‌ی مصرف مکمل‌های حاوی ویتامین یا مواد معدنی بر افراد میانسال یا سالمندی که از لحاظ شناختی سالم بودند، برای پیشگیری از ضعف قدرت شناختی یا زوال عقل پیدا نکردیم؛ با وجود این، محدودیت در این شواهد اجازه‌ی نتیجه‌گیری قطعی به ما نمی‌دهند.‌”‌

۱۰. همه آدم‌های مبتلا به زوال عقل خصوصیت تهاجمی پیدا می‌کنند

در برخی از موارد، آدم‌های مبتلا به زوال عقل احساس می‌کنند درک جهان اطراف‌شان به طور فزاینده‌ای برای آن‌ها دشوار شده است. این سردرگمی می‌تواند برای آن‌ها آزاردهنده و ناامیدکننده باشد، و برخی از این افراد ممکن است با رفتارهای خشونت‌آمیز به این هیجان‌ها واکنش نشان دهند. با وجود این، تعمیم این وضعیت به همه‌ی مبتلایان به زوال عقل درست نیست.

طی مطالعه‌ای بر روی ۲۱۵ بیمار مبتلا به زوال عقل، پژوهشگران متوجه شدند ۴۱ درصد از این شرکت کنندگان در طول ۲ سال زمان مطالعه، نشانه‌هایی از خشونت را از خود بروز داده‌اند. پژوهشگران با بررسی عوامل افزایش دهنده‌ی خطر ایجاد این رفتارهای تهاجمی، دو عامل درد بدنی و کاهش کیفیت رابطه‌ میان بیمار و شخص مراقبت‌کننده را به عنوان عوامل اصلی در بروز رفتارهای خشونت‌آمیز این بیماران شناسایی کردند.

۱۱. زوال عقل هرگز کشنده نیست

متاسفانه، زوال عقل می‌تواند کشنده باشد. بر اساس نتایج مطالعه‌‌ای که به تازگی در مجله علمی جاما نورولوژی منتشر شد، زوال عقل ممکن است بیش‌تر از چیزی که متخصصان تاکنون فکر می‌کردند، ‌بتواند به عنوان عامل شایع برای مرگ و میر در جوامع شناخته شود. نویسندگان این مقاله دریافته‌اند “‌در طول دوره‌ی ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۹ می‌توان نزدیک به ۱۳.۶ درصد از آمار مرگ و میر را بر اثر ابتلا به زوال عقل دانست.‌”‌

زوال عقل باعث ترس و نگرانی آدم‌ها می‌شود – به خصوص وقتی به دوره‌ی سالمندی پا می‌گذارند؛ و این نگرانی به دلایل مختلف قابل درک است. با وجود این، مقابله با باورهای نادرستی که به این ترس‌ها و نگرانی‌ها دامن می‌زنند، بسیار حائز اهمیت است.

تا به امروز، بسیاری از پژوهشگران به طرز خستگی ناپذیر در حال تلاش برای ایجاد راه‌های مناسب‌تری جهت درمان یا پیشگیری از بروز زوال عقل بوده‌اند. دانشمندان امیدوار هستند در آینده بتوانند تاثیرات زوال عقل را بر زندگی آدم‌ها کم‌تر کنند، و به این ترتیب، ترس و نگرانی ناشی از آن را به حداقل برسانند.


ترجمه: تحریریه سایت کسب و کار بازده – امیر رضا مصطفایی

منبع: medicalnewstoday

۱۱ باور نادرست درباره زوال عقل یا دمانس که باید بدانید


برچسب ها

بازده

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پربازدیدترین ها

کسب و کار

کسب و کار,بازاریابی