کسب و کار

کسب و کار,بازاریابی

۳ نکته مهم درباره اختلال نقص توجه و بیش فعالی در کودکان

ای‌دی‌اچ‌دی (ADHD) مخفف اختلال نقص توجه و بیش فعالی در کودکان (و البته سایر بزرگسالان) است که به اختلال کم توجهی – بیش فعالی هم معروف است. این یک اختلال ذهنی است که بارزترین مشخصه آن فعالیت بیش از حد و اشکال در توجه‌کردن است. گاهی کودکانی که ADHD  دارند از مشکلات رفتاری رنج می‌برند که نمی‌توانند آن‌ها را کنترل کنند. عموما، این نوع از موارد به عملکرد ضعیف کودک در مدرسه و مشکلات در خانه منجر خواهد شد.

اختلال نقص توجه و بیش فعالی در کودکان

۱. نشانه‌ها و علائم کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه و بیش فعالی

وقتی کودکان‌تان فوق‌العاده فعال هستند این طور فرض نکنید که حتمن باید به ADHD مبتلا باشند. بیش‌فعالی فقط یکی از نشانه‌های ADHD است و لزوما همه‌ی کودکان بیش فعال ADHD ندارند. برای بیشتر آموختن درباره‌ی ADHD، در قسمت زیر به بعضی از نشانه‌ها و علائم عمومی که معمولا در کودکان مبتلا به ADHD یافت می‌شوند اشاره می‌شود.

نشانه‌ها و علائم عمومی یافت شده در کودکان مبتلا به ADHD

۱. رایج‌ترین نشانه کودکان مبتلا به ADHD آن است که بیش از حد بر خود تمرکز دارند. به نظر می‌رسد به آنچه در اطراف‌شان می‌گذرد، مانند احساسات و نیازهای آدم‌ها، اهمیتی نمی‌دهند.

۲. آرام ماندن برایشان دشوار است. به همین خاطر است که کودکان مبتلا به ADHD  می‌توانند در وضعیت‌های خاص واقعا احساس بی‌قراری بکنند مثلا وقتی که باید منتظر باشند یا آرام بنشینند.

۳. کودکان مبتلا به ADHD  ممکن است اغلب از کودکان عادی بداخلاق‌تر باشند چون برای‌شان کنترل احساسات دشوار است.

مطلب مرتبط: کاراته کودکان: ۱۵ فایده‌ کاراته برای اختلال کم توجهی – بیش فعالی در کودکان

۴. عدم تمرکز نیز یکی از نشانه‌های دیگر کودکان مبتلا به ADHD است. ممکن است برای آن‌ها چیزهای زیادی جذابیت داشته باشند اما فقط همین! ممکن است کاری را شروع کنند اما قصد نداشته باشند آن‌ را تمام کنند، بلکه چیز دیگری را کاملا جایگزین آن کنند و با آن به بازی بپردازند.

۵. به خاطر عدم تمرکز گاهی کودکان مبتلا به  ADHD  نمی‌توانند مثل آدم‌های معمولی در یک گفتگو شرکت کنند. ممکن است آنچه را آدم‌ها به آن‌ها می‌گویند بشنوند و احتمالا کلماتی را هم درک کنند اما به طور کلی برای‌شان غیر ممکن است که آن را تکرار کنند.

در واقع نشانه‌ها و علائم بیشتری برای کودکان مبتلا به ADHD  وجود دارد اما ۵ مورد ذکر شده در فوق برجسته‌ترین آن‌ها هستند. والدین یا آدم‌های اطراف ممکن است کودکان مبتلا به ADHD  را مزاحم به حساب بیاورند اما شما باید حالت ذهنی آن‌ها را درک کنید: آن‌ها واقعا نمی‌خواهند چنین کاری بکنند مشکل این است که نمی‌توانند احساسات‌شان را کنترل کنند.

۲. داستان پسر مبتلا به اختلال نقص توجه و بیش فعالی

اجازه دهید داستان دیگری را برای‌تان تعریف کنیم … دیلن پسری سالم و پر انرژی، با روحیه‌ای شاد، و باهوش به نظر می‌رسید. هنگامی که این پسر به کلاس سوم رفت، به تدریج نشانه‌های مهمی از مشکلات رفتاری در وی ظاهر شدند. روز به روز مشکل دیلن برای حفظ تمرکز در کلاس درد افزایش می‌یافت. این کودک دائما با بی‌قراری با وسایل میز خود بازی می‌کرد. مثلا آن‌قدر با سر خودکار بازی می‌کرد و سروصدا راه می‌انداخت تا صدای معلم‌اش نیز در می‌آمد.

وی همیشه دفتر و کتاب، کارت اتوبوس، و کیف‌اش را گم می‌کرد. افکارش به جهات و موضوعات مختلف پراکنده بود و هنگامی که باید داخل کلاس بر سر موضوعی تمرکز می‌کرد، به طور کلی قادر نبود حواس‌اش را جمع کند. رفتارها و بی‌توجهی‌های دیلن بر سایر دانش‌آموزان کلاس نیز تاثیر گذاشته بود. این وضعیت بر توانایی یادگیری دیلن نیز تاثیرگذار بود.

پیش‌تر، دیلن عملکرد خوبی داشت و نمرات بالایی کسب می‌کرد؛ ولی به تازگی، نمرات کلاسی‌اش پایین بودند و عملکرد دیلن نیز افت کرده بود. نمرات پایین دیلن عمدتا بازتاب فقدان تمرکز، عدم انجام تکالیف، و عدم پیروی از دستورات معلم بودند. ناتوانی دیلن در حفظ تمرکز، گوش ندادن به حرف‌های معلم، و رفتار بی‌قرار وی تا حدودی زیادی در حضور ذهن و توجه‌اش به مطالب کلاسی اختلال ایجاد می‌کردند و در نهایت، باعث ایجاد تاثیر منفی بر نمره‌های دیلن می‌شدند.

والدین دیلن رفتارهای فرزندشان را در طی یک سال گذشته، به صورت بیش فعالی و کم توجهی توصیف می‌کردند. دیلن یک نمونه‌ی آشکار از کودکان مبتلا به اختلال کم‌توجهی – بیش‌فعالی (ADHD) است.

۳. انواع اختلال نقص توجه و بیش فعالی

به گفته‌ی متخصصان، سه نوع اختلال کم‌توجهی – بیش‌فعالی وجود دارد: کم‌توجهی، بیش‌فعالی، و تکانشگری.

رفتارهای مربوط به ADHD از نوع کم‌توجهی عبارت هستند از عدم توجه به جزییات، به سرعت دچار خستگی شدن، دشواری در حفظ تمرکز بر یک کار واحد، گم کردن مکرر لوازم شخصی، دشواری در سامان‌دهی به افکار، مشکل در گوش دادن به حرف‌های دیگران، حرکات آهسته یا مکررا غرق رویا شدن، کم بودن سرعت تحلیل‌شان در مقایسه با همتایان خود، و دشواری در پیروی از دستورالعمل‌ها.

برخی از رفتارهای مربوط به آدم‌های مبتلا به ADHD شدید از نوع بیش‌فعال و تکانشگر عبارت هستند از پیچ و تاب دادن بدن، عدم توانایی در نشستن بی‌حرکت در یک نقطه، بی‌وقفه حرف زدن، بازی کردن با وسایل کوچک در دست (معمولا در موقعیت‌هایی که انجام این کار مناسب به نظر نمی‌رسد)، انجام کارها خارج از نوبت (عدم توانایی برای انتظار)، پاسخ سریع و بی‌فکر به سوالات، دشواری در شرکت در فعالیت‌هایی که نیازمند سکوت و حفظ آرامش هستند، دائما در حرکت و عجول بودن.

بیش‌تر این بیماران معمولا دچار ترکیبی از این مشکلات می‌شوند و به ندرت ممکن است فقط به بیش‌فعالی، کم‌توجهی، یا تکانشگری مبتلا شوند. هیچ آزمایش مستقلی برای تشخیص ابتلا به اختلال کم‌توجهی – بیش‌فعالی (ADHD) وجود ندارد؛ بلکه معمولا برای تشخیص این وضعیت، الگوهای رفتاری بیمار ارزیابی می‌شود. هم‌چنین، باید ثابت شود این رفتارها برای توانایی فرد در کارکردهای روزانه اثری مخرب به همراه دارند. یک روانشناس یا روانپزشک می‌تواند ابتلا یا عدم ابتلای یک کودک را به اختلال کم‌توجهی – بیش‌فعالی (ADHD) تشخیص دهد. روانپزشک قادر است برای درمان کودکان مبتلا به اختلال کم‌توجهی – بیش‌فعالی دارو تجویز کند.

در نهایت، این والدین هستند که باید تصمیم بگیرند که آیا کودک‌شان از این داروها استفاده کند یا خیر. کودکان زیادی توانسته‌اند نحوه‌ی کنترل علائم اختلال کم‌توجهی – بیش‌فعالی را از طریق روش‌های درمانی رایج بیاموزند.


ترجمه: تحریریه سایت کسب و کار بازده – امیر رضا مصطفایی

منبع: lifehack

۳ نکته مهم درباره اختلال نقص توجه و بیش فعالی در کودکان


 

برچسب ها

بازده

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پربازدیدترین ها

کسب و کار

کسب و کار,بازاریابی