کسب و کار

کسب و کار,بازاریابی

۳ نکته برای افزایش سریع بهره وری

۳ نکته برای افزایش سریع بهره وری

همه دوست داریم در زمان کم بیشترین بهره وری را داشته باشیم. در این نوشتار با ۳ نکته برای افزایش سریع بهره وری آشنا خواهید شد.

آیا تا به حال خود را برای به تاخیرانداختن یک پروژه مقصر دانسته‌اید؟ شاید کارتان قرار‌دادن اسلایدها کنار هم برای ارائه‌ای باشد که  می‌خواهید انجام دهید. شاید کارتان تماس با مشتریان جدید باشد. شاید برای میلیون‌ها دانشجو، این بدان معناست که تا ساعت ۲ بامداد دست روی دست بگذارند و آن‌گاه به سراغ آن مقاله بروند، آن هم مقاله‌ای که فردا نوبت ارائه‌ی آن است. خب اگر تا به حال این احساس گناه را داشته‌اید، ما امروز بر آن هستیم نگاه شما را به این تعویق‌کارها تغییر دهیم. امروز می‌خواهم به شما نشان دهم چرا به عقب‌انداختن کارها، بهره‌وری شما را می‌افزاید و شما را موفق‌تر می‌سازد – با این فرض که شما آن را به سود خود به کار بگیرید.

 

instantly.jpg

در فرهنگ ما که پیوسته در حال تغییر است، ما از تعویق‌کارها، چهره‌ای اهریمنی ترسیم می‌کنیم. هر کسی هر کاری را که به تعویق   می‌اندازد، یکی از سه مورد زیر است:

  • تنبل

  • بی‌انگیزه

  • فاقد شرایط احراز شغل

ولی این خودش این سوال را پیش روی ما قرار می‌دهد که چرا ما کارهای‌مان را به تعویق می‌اندازیم؟ پاسخ در زیست‌شناسی است.

از نظر زیست‌شناختی، در بدن ما دو سامانه‌ی عصبی اصلی وجود دارد که حالات و فعالیت‌های ما را به ما دیکته می‌کنند.

  • سامانه‌ی عصبی سمپاتیک. سامانه‌ی عصبی سمپاتیک مسئول پاسخ‌های “بجنگ یا بگریز” است. این سامانه شما را در وضعیت برانگیخته قرار می‌دهد و شما را پُر از آدرنالین و کورتیزول می‌سازد و به این ترتیب شما را آماده‌ی رویارویی با خطر در بزنگاه‌ها می‌کند.
  • سامانه‌ی عصبی پاراسمپاتیک. سامانه‌ی عصبی پاراسمپاتیکِ شما مسئول وضعیت استراحت است. این سامانه شما را پس از پاسخ “جنگ یا گریز”، آرام می‌سازد و با ترشح سروتونین فراوان، شما را به وضعیت عادی بازمی‌گرداند.

چرا این مسئله مهم است؟ از نظر زیست‌شناختی، بدن ما می‌کوشد تا جایی که ممکن است از مصرف انرژی بکاهد. چرا؟ چون اگر شما همه‌ی انرژی خود را صرف پیاده‌روی و تمیز‌کردن محیط پیرامون خود کنید، دیگر از کجا انرژی کافی برای فرار از یک خرس خواهید آورد(یا چیز دیگری هست که بدن‌تان درخواست کند)‌؟

خلاصه این که، ما و در واقع همه جانوران بر این اساس طراحی شده‌ایم. ما تا زمان بروز موقعیت‌های خطرناک، انرژی خود را حفظ می‌کنیم. زمان پدیدار‌شدن این موقعیت‌ها یا می‌گریزیم یا در شرایطی پر‌فشار به جنگ می‌پردازیم، سپس دوباره به موقعیت استراحت و تغذیه بازمی‌گردیم.

آیا تا کنون شیری را دیده‌اید که تمام طول روز و شب به شکار بپردازد؟ بی‌شک نه. آنها زمان زیادی را صرف استراحت در کنار دریاچه، بازی یا خواب می‌کنند. سپس هنگامی که نیازمند شکار یا دفاع از خود هستند، در وضعیت شدید و البته موقت درندگی قرار می‌گیرند. بنابراین اگر ما می‌خواهیم کار خوبی انجام دهیم، باید این طبیعت مهم خود را بدانیم.

“اگر شش ساعت به من بدهید تا تنه‌ی درختی را خرد کنم، چهار ساعت اول را صرف تیزکردن تبر خواهم کرد”

– آبراهام لینکلن

۱.خوب به تعویق بیندازید!

“زمانی که کاری قدرتمند انجام می‌دهیم، خود این کار کم‌ترین اهمیت را در موفقیت ما دارد.”

بنابراین شما چگونه کار را به خوبی به تعویق می‌اندازید؟ اگر شما این بلاگ را می‌خوانید احتمالا ۷ عادت انسان‌های بسیار بهره‌ور از مرحوم استیون کُوی را شنیده‌اید. آیا عادت ۷ را به یاد می‌آورید؟ درست است: تیز‌کردن اره.

یکی از آموزگاران قدیمی من در دبیرستان عادت داشت بگوید: “برخی مواقع، فقط درباره‌ی پروژه یا مقاله‌ای که روی آن کار می‌کنی، فکر کن. برخی مردم فکر می‌کنند که این کاری محسوب نمی‌شود. ولی به باور من این سخت‌ترین کاری است که شما احتمالا می‌توانید انجام دهید.”

کل ایده‌ی تیز‌کردن اره، ایجاد این اطمینان است که شما از نظر ذهنی و فیزیکی آماده‌ی انجام یک کار قدرتمند هستید. این امر می‌تواند اَشکال گوناگونی داشته باشد:

  • خوابیدن
  • خوردن مواد مغذی
  • درون‌پویی(مراقبه)
  • بارش مغزی/فیلم نامه‌ی مصور
  • رفتن به پیاده‌روی
  • خوردن غذا با یک شخص محبوب
  • آماده‌سازی مواد
  • برنامه‌ریزی
  • اندیشیدن

“به تعویق‌انداختن، یعنی بدن‌تان می‌گوید شما نیاز دارید اندکی عقب بکشید و درباره‌ی کاری که می‌خواهید انجام دهید بیش‌تر بیندیشید ” _ جیمز آلتوچر

۲.محدودیت زمانی ندارید؟ نتیجه‌ای هم در کار نیست.

آیا تا به حال تمام روز را به انجام کاری اختصاص داده‌اید؟ شما احتمالا فکر کرده‌اید: “ببین چه‌قدر زمان برای انجام این کار دارم.” و در پایان روز شما احتمالا فکر کرده‌اید: “این روز چگونه به آخر رسید؟” چرا؟ شما برای خودتان ساختاری را در نظر نگرفتید. محدودیت زمانی واقعا به ما این اجازه را می‌دهد که کارها را به سرانجام برسانیم. زمانی که ما در آستانه‌ی پایان یک ضرب‌العجل هستیم، می‌دانیم که چاره‌ای جز به پایان‌رساندن آن نداریم. ولی اگر ضرب‌العجلی در کار نباشد، ما تنها بهانه‌تراشی می‌کنیم تا فیس‌بوک را چک کنیم، سریال خانه‌ی‌پوشالی را ببینیم و زمان را هدر دهیم. هدر‌دادن زمان، شکل ضعیفی از “به تعویق‌انداختن” است.

تیز‌کردن اره به شما اجازه می‌دهد به همه‌ی خرده‌کاری‌های پیرامون کارتان برسید تا انجام این کار زمان زیادی را از شما نگیرد.

بیاید نگاهی به همه‌ی سناریوهای فرضی برای انجام ۳ ساعت کار، پس از پایان یک شیفت‌کاری کامل، داشته باشیم. کدام‌ یک از این‌ها موثرتر خواهد بود:

الف.کار دیرهنگام در ساعت هفت عصر پس از ده ساعت کار روزانه، به خودتان می‌گویید “هر‌طوری شده تمامش می‌کنم”، در حالی که احساس خستگی و گرسنگی می‌کنید و دارید از حال می‌روید.

ب.ساعت هفت عصر به خانه می‌روید، غذایی سالم می‌خورید، به پادکست مورد علاقه‌تان گوش می‌دهید، به دوستی قدیمی زنگ می‌زنید و صبح پس از آن دو ساعت زودتر از خواب برمی‌خیزید و در حالی که سرحال و هوشیار هستید به سراغ کار اضافه می‌روید.

فکر می‌کنم پاسخ بسیار روشن است. پس چرا ما اغلب چنین کاری نمی‌کنیم؟ پاسخ؟ کوتاهی.

برای تیز‌کردن اره، احساس تقصیر و کوتاهی نداشته باشید.

من عادت دارم که پس از تدوین یک سناریوی تصویری برای پروژه یا بلند‌شدن از پای رایانه و زدن یک چرت سرحال‌کننده، احساس گناه شدیدی داشته باشم. یک بار که خود را از این تلقین‌های منفی رها ساختم، فهمیدم چه‌قدر این روش قوی است. فکر می‌کنم دلیلی داشت که دکتر کُوی این عادت را در آخر قرار داد‌: این سخت‌ترین چیز برای درونی‌سازی است، ولی مهم‌ترین عامل موفقیت شما هم هست.

۳.زمانی که وقتش فرا می‌رسد، چگونه کار بزرگ انجام می‌دهید؟

حالا اگر زمانش فرا برسد، چگونه کار بزرگ‌تان را انجام می‌دهید؟ چگونگی انجام آن این جا آمده است: ریتم خود را بشناسید. بسیاری از مردم در ساعت‌های‌سنتی نمی‌توانند بهترین عملکرد خود را داشته باشند. من خودم یک جغد شبانه هستم و می‌دانم بیش‌ترین بهره‌وری‌ام پس از نیمه شب است. سعی نکیند که آن را پنهان کنید یا خودتان را با استانداردهای دیگران تطبیق دهید. ریتم خود را داشته باشید.

بهترین محیط را بیابید. فارغ از این که این چه معنی‌ای برای شما دارد، شما باید بهترین محیط را برای متمرکزترین حالت خود بیابید. شاید این همان میز شما، اتاق کنفرانس شما یا یک کتابخانه باشد. این مکان ممکن است بتواند یک کافی‌شاپ یا دفتر کار خانگی شما باشد. بهترین چیزی که با شما جور می‌شود را بیابید.

زمان کم‌تری به خود بدهید. فکر می‌کنید یک کار یک ساعت طول می‌کشد؟ شما ۴۵ دقیقه برای آن زمان بگذارید. این فشار افزوده شده، شما را مجبور می‌کند که با بیش‌ترین بازدهی تمرکز کنید و به کار بپردازید. ما همیشه می‌توانیم بسیار پربازده‌تر از آن‌چه باور داریم، کار کنیم.

به کارتان ریسک و پاداش بیفزایید. شاید شما پس از انجام کارتان یک شام زیبا با همسرتان در پیش داشته باشید، یا شاید مجبور خواهید بود در صورت تمام‌نکردن پروژه تا ضرب‌العجلی که تعیین کرده‌اید، ۱۰۰ دلار به دوست‌تان بدهید. هر سازوکاری هم که باشد، با افزودن پاسخگویی، شما اجازه خواهید یافت تا به شکلی موثر و مناسب به انجام کار بپردازید.

ما انسان‌ها، زمانی بیش از اندازه صرف می‌کنیم تا با ویژگی‌های زیستی خودمان بجنگیم. ولی ما نمی‌توانیم با گرایش‌های طبیعی خود بجنگیم. پس چرا به جای این کار، این گرایش‌ها را به سود خود به کار نمی‌گیریم؟

پس زمان بعدی که برای به تعویق‌انداختن کارها دچار احساس گناه شدید فقط به یاد بیاورید: تا زمانی که به درستی آماده نشده‌اید، به تعویق‌انداختن کارها، احتمالا کلیدی برای موفقیت شما ا­­­ست.


نویسنده: برنتون ویی

ترجمه: تحریریه نشریه بازده

منبع : لایف هک

۳ نکته برای افزایش سریع بهره وری


(مشاهده ۹ نفر, % فقط امروز% visits today)
راحت و سریع با زدن دکمه + انتشار بده

برچسب ها

0 دیدگاه در “۳ نکته برای افزایش سریع بهره وری”

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Page generated in 1٫137 seconds. Stats plugin by www.blog.ca

کسب و کار

کسب و کار,بازاریابی

پشتیبانی سایت