کسب و کار

کسب و کار,بازاریابی

۸ دلیل که زنان رهبران و روسای خوبی نیستند

۸ دلیل که زنان رهبران و روسای خوبی نیستند

در این نوشتار ۸ دلیل آورده می شود که چرا زنان رهبران و روسای خوبی نیستند.

مک کنزی به تازگی پژوهش جامعی منتشر کرده است با عنوان «زنان در محیط کار» که به بررسی مشاغل زنان در بازار کار امروزی امریکا می‌پردازد. پژوهش مذکور، که چیزی حدود ۳۰۰۰۰ نفر از ۱۱۸ شرکت مختلف را تحت پوشش قرار داده است، طیف وسیعی از صنایع از جمله شرکت‌های مالی و اعتباری، حوزه‌ی بهداشت و درمان، رسانه، فناوری و خرده‌فروشی را در بر می‌گیرد. نتایج این تحقیق اهمیت زیادی دارند چرا که به ما نشان می‌دهند چرا نمی‌توان زنان زیادی را با نقش رهبری در دنیای کسب و کار یافت. اگر بتوانیم مشکل را درک کنیم، شاید راه‌حل‌های مناسبی نیز برای آن پیدا کنیم.

زنان رهبر

برخی از مهم‌ترین یافته‌های این پژوهش که می گوید چزنان رهبران و روسای خوبی نیستنداز این قرار هستند:

۱. زنان برای رهبری با موانع بیشتری مواجه می‌شوند

خیلی‌ها علت این امر را این می‌دانند که زنان زندگی شغلی را با نرخ بالاتری نسبت به مردان ترک می‌کنند. یا اینکه دشواری‌هایی که زنان برای برقراری تعادل میان زندگی و کار با آنها مواجه می‌شوند را دلیل آن می‌دانند. اما مسئله پیچیده‌تر از اینهاست. یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد زنان برای پیشرفت و رسیدن به موقعیت رهبری، با موانع و دشواری‌های بیشتری مواجه می‌شوند. نرخ پیشرفت به قدری کند است که رسیدن به برابری جنسیتی در سطح معاون ارشد ۲۵ سال و در سطح مدیر ارشد به ۱۰۰ سال زمان نیاز دارد.

۲. خانم‌ها در مقایسه با آقایان نسبت به شغل خود وفادارتر هستند

یک بار دیگر بر خلاف انتظار، نرخ ترک شغل زنان به طور متوسط برابر با مردان یا کمتر از آنان است. زنانی که نقش رهبری دارند به طور اخص با احتمال بیشتری در شرکت خود باقی می‌مانند. این احتمال در مورد زنانی که جزو گروه مدیران ارشد شرکت‌ها هستند دو برابر می‌شود.

۳. احتمال پیشرفت زنان کمتر است؛ اما نه به دلیل بی‌استعدادی

اگر نرخ پیشرفت زنان به اندازه‌ی مردان بود، باید در فرآیندهای ارتقای شغلی سهمی مساوی با مردان می‌داشتند، اما اینگونه نیست. زنان حدود ۴۵ درصد از ورودی نیروی کار به شرکت‌ها را تشکیل می‌دهند. اما این درصد در سطح مدیریت به ۳۷ درصد و در سطح مدیریت ارشد به ۱۷ درصد سقوط می‌کند. این نشان دهنده‌ی این حقیقت است که زنان برای پیشرفت در هر سطحی با موانع بیشتری روبه‌رو می‌شوند.

۴. خانم‌ها برای رسیدن به رهبری ارشد با موانعی روبه‌رو هستند

علاوه بر موانعی که بانوان در سطوح پایین‌تر با آنها مواجه می‌شوند، نقش‌های تعداد کمی از آنها به مقام مدیریت ارشد ختم می‌شود. اغلب زنانی که به سمت معاونی می‌رسند در حوزه‌هایی مثل نیروی انسانی و فناوری اطلاعات فعالیت می‌کنند. این در حالی است که مردان بیشتر در نقش‌های مأموریت محوری حاضر می‌شوند که ظرفیت بیشتری برای ارتقا به موقعیت رهبری ارشد دارند. از طرف دیگر، احتمال رسیدن زنان فعال در حوزه‌های عملیاتی به سطح ارشد، کمتر از زنانی است که در حوزه‌های پشتیبانی مشغول فعالیت هستند.

۵. خانم‌ها فارغ از فرزند داشتن یا نداشتن، با مشکلِ «از دست دادن انگیزه» مواجه می‌شوند

خانم‌ها و آقایانی که در سطح پایینی و میانی شرکت‌ها مشغول هستند، آرزوهای مشابهی برای پیشرفت و ارتقای شغلی خود دارند. اما آن دسته از زنانی که در سطح ارشد فعالیت می‌کنند نسبت به مردان هم رده‌ی خود تمایل کمتری به پیشرفت شغلی نشان می‌دهند. با وجود تفاوتی که در اشتهای مردان و زنان برای رهبری وجود دارد، هر دو در برقراری تعادل میان کار و زندگی خود استرس‌ها و نگرانی‌های مشابهی دارند. با این وجود، زنان در هر سن و سالی که باشند، با یا بدون فرزند، احتمال اینکه «استرس و فشار کاری» را مهم‌ترین نگرانی‌های خود بدانند بیشتر است. مردان برقراری تعادل میان زندگی و کار را مهم‌ترین مسئله‌ی پیش روی خود معرفی می‌کنند، و والدین از هر دو جنسیت، با احتمال بیشتری برای پیشرفت و ارتقا تا سطح مدیریت ارشد ابراز تمایل می‌کنند. این یافته‌ها بیانگر یک توضیح امکانپذیر دیگر نیز هستند: زنان در مسیر رسیدن به موقعیت رهبری با استرس بیش از اندازه‌ای روبه‌رو هستند.

۶. زنان با یک زمین بازی نابرابر مواجه‌اند

تعداد زنانی که فکر می‌کنند جنسیت‌شان مانع دستیابی آنها به فرصت پیشرفت می‌شود چهار برابر مردان، و تعداد زنانی که فکر می‌کنند جنسیتشان دستیابی به پیشرفت را به طور کلی سخت‌تر می‌کند دو برابر مردان است. در محیط کار احتمال اینکه از خانم‌ها بشنوید از محول شدن مسئولیتی کنار گذاشته شده‌اند و یا فرصت پیشرفت در اختیارشان قرار نگرفته در مقایسه با مردان بیشتر است. در کل خانم‌های بیشتری هستند که نسبت به آقایان حس می‌کنند به خاطر جنسیت خود در مسائل مهم از آنها نظرخواهی کمتری می‌شود.

۷. تنوع جنسیتی در محیط‌های کاری اولویت محسوب نمی‌شود

با اینکه اکثریت قریب به اتفاق شرکت‌ها اینطور گزارش می‌دهند که تنوع جنسیتی برایشان یکی از اولویت‌های مهم محسوب می‌شود، بیش از نیمی از کارکنان آنها صحت این ادعا را زیر سؤال می‌برند. تنها یک سوم کارکنان حس می‌کنند این مسئله برای مدیر مستقیم خود اولویت دارد. اگر کارمندان مونث را از این تعداد جدا کنیم، این میزان از این نیز پایین‌تر خواهد آمد.

۸. مردان و زنان، شبکه‌های ارتباطی متفاوتی دارند

مردان و زنان بر سر اهمیت ارتباطات و اسپانسرشیب برای موفقیت اتفاق نظر دارند، اما تجربه‌ی متفاوتی در این زمینه دارند. شبکه‌ی ارتباطی خانم‌ها و آقایان با اینکه از لحاظ اندازه با هم برابر است، از لحاظ ترکیب با هم تفاوت دارند. از آنجا که احتمال تقبل نقش رهبری توسط مردان بیشتر از زنان است، زنان به ارتباطات سطح بالای کمتری دسترسی دارند تا در مسیر پیشرفت یاری‌شان کند. در کل بانوان کمتر به وجود چنین کمکی اذعان می‌کنند. تغییر ساختار و فرهنگ کار برای برطرف کردن موانع پیش روی خانم‌ها در مسیر پیشرفت و ایجاد محیطی با فرصت‌های برابرتر نیازمند تلاشی همه جانبه و بلند مدت است اما برای شرکت‌هایی که می‌خواهند عملکرد خود را در بالاترین سطوح نگه دارند باید مسئله‌ای حیاتی باشد.

سایت کسب و کار بازده

۸ دلیل که زنان رهبران و روسای خوبی نیستند

منبع: وب سایت دیجیاتو

(مشاهده ۳۷ نفر, فقط امروز)
هرگونه نشر ، بازتولید یا بازنشر تمام یا بخشی از محتوای سایت بازده بدون کسب مجوز، غیرقانونی است و تحت پیگرد قانونی قرار خواهد گرفت.
راحت و سریع با زدن دکمه + انتشار بده

برچسب ها

0 دیدگاه در “۸ دلیل که زنان رهبران و روسای خوبی نیستند”

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Page generated in 2٫028 seconds. Stats plugin by www.blog.ca

کسب و کار

کسب و کار,بازاریابی

پشتیبانی سایت