کسب و کار

کسب و کار,بازاریابی

۱۰ نشانه بیماری خود ایمنی و راه مقابله با آن

بیماری خود ایمنی یک دیو چندسر است. این بیماری انواع گوناگونی دارد که هریک از آن‌ها تأثیرات و سختی‌های متفاوتی دارد، و به این ترتیب علائم هشدار دهنده‌ی مختلفی برای هریک از بیماری های خود ایمنی وجود دارد. آرتریت روماتوئید، اسکلُروزِ چندگانه (MS) و بیماری گریوز (نوعی پرکاری خودایمنی تیروئید م.) تنها تعداد کمی از ۸۰ نوع بیماری خودایمنی رو به افزایشی هستند که در پزشکی معاصر شناخته شده‌اند. آنچه در تمام این بیماری‌ها مشترک است یک سیستم ایمنی است که فعالیت آن کمتر یا بیشتر از حدمعمول است.

۱۰ نشانه بیماری خود ایمنی و راه مقابله با آن

بیماری خود ایمنی چیست

بیماری خود ایمنی یا Autoimmune disease به دسته‌ای از بیماری‌ها گفته می‌شود که بر اثر خودایمنی ایجاد شوند. بیماری خودایمنی هنگامی رخ می‌دهد که دستگاه ایمنی بدن به اشتباه حمله به خود بدن را آغاز می‌کند. بیماری‌های خودایمنی می‌توانند اندام‌ها و بافت‌هایی از جمله گلبول‌های سرخ خون، عروق خونی، غده تیروئید، لوزالمعده، عضلات، مفاصل و پوست را درگیر کنند.

به‌نظر متناقض است، ولی همان سیستمی که وظیفه‌ی دفاع از بدن شما را بر عهده دارد اگر سخت به فعالیت خود ادامه دهد می‌تواند به بدن‌تان آسیب برساند. اگر یک عامل غیرقابل شناسایی باعث یک واکنش خودایمنی شود (همان چیزی که در بیشتر بیماری‌های خودایمنی اتفاق می‌افتد)، پادتن‌های تولید شده در نهایت سردرگمی به بافت‌های سالم حمله‌ور می‌شوند.

مطلب مرتبط: لکه های پوست :۲۵ درمان خانگی لکه های تیره که واقعا اثر می‌کنند

در ادامه ۱۰ نشانه بیماری خود ایمنی آمده است

۱. کاهش وزن ناگهانی:

این نشانه یکی از رایج‌ترین علائم اولیه در اکثر بیماری های خود ایمنی به‌شمار می‌رود. کاهش وزن بدون هرگونه تغییری در فعالیت‌های فیزیکی و یا رژیم غذایی- صرف نظر از علت آن- امری طبیعی به شمار نمی‌رود. این نشانه غالبا با بیماری‌هایی همچون سلیاک، بیماری‌های التهابی روده و بیماری گریوز در ارتباط هستند.

۲. درد مفاصل یا ماهیچه‌ها:

شاید متوجه شده باشید که ماهیچه‌های بدون آن‌که کار خاصی انجام داده‌باشید دردناک است، یا به هنگام خم کردن برخی از مفاصلتان احساس ناخوشایندی داشته باشید. این علامت همچنین می‌تواند دردی موقتی و آشکارتر ولی تکرار شونده به همراه داشته باشد.

۳. عملکرد ذهنی ضعیف:

شاید به‌یکباره متمرکز و علاقه‌مند باقی‌ماندن به چیزی برای فرد دشوار شود. احساس مه آلودگی ذهنی با شرایط بسیار مختلفی ارتباط داده شده‌است، در این میان با برخی بیماری‌های خودایمنی از جمله ام اس و میاستنی گراویس نیز ارتباط دارد.

مطلب مرتبط: ۹ نشانه‌ لوپوس (سل پوستی) که همه زنان باید تشخیص دهند

۴. جوش‌ها و بیرون زدگیهای پوستی تکرار شونده:

این نشانه می‌تواند با بیماری خود ایمنی مرتبط باشد که از حساسیت به نور خورشید نشأت می‌گیرد و به لک‌های پوستی خارش‌دار منجر شود. بسیاری از انواع کهیرها یا بثوراتی را که به‌طور ناگهانی بروز می‌کنند، و برخی اوقات با عواملی مانند خشکی هوا و مواد غذایی مشخصی قابل شناسایی هستند، می‌توان با بیماری‌های خودایمنی در ارتباط دانست.

۵. خستگی یا افزایش وزن:

خستگی و افزایش وزن ناگهانی نیز با چندین اختلال خود ایمنی مانند بیماری سلیاک و هپاتیت خودایمنی در ارتباط هستند. خستگی‌های گاه‌و‌بی‌گاه یا نوسانات وزن، طبیعی به نظر می‌رسد، ولی اگر غالبا و یا به شکلی ناگهانی اتفاق می‌افتد زمان آن رسیده‌است علت اصلی آن را پیدا کنید.

۶. خشکی:

خشکی یک مورد مشترک در میان بیماری های خود ایمنی است و ممکن است در چندین ناحیه ظاهر شود. پوست، دهان و چشم‌ها مهمترین نواحی هستند که باعث ناراحتی بیماران مبتلا به اختلالات خودایمنی می‌شوند.

۷. بی حسی:

بی‌حسی یکی از مشخص‌ترین علائمی است که به سادگی قابل تشخیص است. اگر یک بیمار حس خود را از دست بدهد یا گاها در دست‌ها یا پاهایش، یا هر قسمتی از بدن، احساس گز گز کند، می‌توان آن را با واکنش بیش فعالانه‌ی پادتن‌ها در ارتباط دانست.

مطلب مرتبط: لکه های سفید روی پوست : علت ها و درمان ها

۸. لخته شدن خون و سقط جنین:

متأسفانه برخی از نشانه‌های بیماری های خود ایمنی ناخوشایندتر هستند و نسبت به دیگر علائم، تأثیر بیشتری بر روند زندگی افراد دارند. لخته شدن خون در سرخرگ می‌تواند به مخاطرات سلامتی جدی منجر شود. سقط جنین نیز بعضی اوقات با سندرم پادتن آنتی فسفولیپید و بیماری سلیاک مرتبط دانسته شده‌است. برخی بیماری های خود ایمنی همچنین می‌توانند کبودی‌های بی‌دلیلی را بر بدن‌تان ایجاد کنند.

۹. ریزش مو یا لکه‌های پوستی:

بیماری های خود ایمنی خاصی، مانند طاسی سکه‌ای (منطقه‌ای)، مستقیما بر فولیکول‌های مو اثرمی‌گذارند و باعث لکه‌های طاسی می‌شوند. در برخی موارد لکه‌های تغییررنگ‌داده‌ای روی بافت بدن ایجاد می‌شوند و معمولا سفیدرنگ و با پوسته پوسته شدن همراه هستند. دلایل دیگری برای ریزش مو وجود دارد که به بیماری‌های خودایمنی مرتبط نیست.

۱۰. مشکل گوارشی یا دردهای شکمی:

درد شکمی ممکن است به صورت حملات کوتاه یا با دردهای خفیف طولانی مدت همراه باشد. دفعات نامنظم هضم، بیرنگ شدن ادرار یا مدفوع یا وجود خون در آن‌ها نیز می‌تواند نشان دهنده‌ی واکنش های خود ایمنی ناخواسته باشد.

بیماری خود ایمنی را از بین ببریم

بیش از ۸۰ نوع بیماری خودایمنی مختلف وجود دارد که بعضی اوقات شناسایی آنها کار چندان دشواری است، ولی این مسئله به‌این معنی نیست که افراد مجبورند تمام مدت عمرشان را با بیماری خودایمنی بجنگند. معمولا پزشکان هم کار زیادی از دست‌شان برنمی‌آید، از این‌رو قدرت پیشگیری در دستان بیمار است. در این‌جا، شناسایی کامل بیماری نخستین گام است. اگر علائم نگران کننده‌ی شدیدی در فرد مشاهده می‌شود، بهترین کار این است که یک پزشک متخصص مشورت کنید. یک پزشک غالبا می‌تواند تعریف دقیقی از بیماری ارائه دهد و از این‌رو می‌توانید محرک‌ها یا گزینه‌های موجود برای درمان آن را شناسایی کنید.

موثرترین راه مبارزه با یک بیماری خود ایمنی ، شناسایی محرکی است که پادتن‌های پرکار را در بدن پراکنده می‌کند یا پادتن‌های کم کار تولید می‌کند. چند محرک اصلی وجود دارند که افراد عموما در پی آنها هستند:

  • محرک‌های خوراکی مانند غلات، رژیم غذایی نامتعادل و پرسدیم
  • ذرات موجود در هوا مانند گرده‌ها و گردوغبار
  • عوامل زیست محیطی مانند آلاینده‌ها و مواد شیمیایی موجود در هوا
  • کمبود ویتامین
  • داروهای خاص

شناسایی این محرک‌ها و به‌یاد داشتن آن‌ها، به شما و پزشک‌تان در شناسایی نوع اختلال خودایمنی‌تان کمک بسازایی خواهد کرد. خودتان را از این عوامل دورنگه‌دارید و ببینید شرایط بهتر می‌شود یا تغییری نمی‌کند. بسیاری از پزشکان به بیماران توصیه می‌کنند که رژیم غذایی خود را تغییر دهند و مصرف مواد غذایی التهاب آور را قطع کنند.

اگر بسیاری از اختلالات پوستی از جمله پسوریازیس خشک یا پراکنده شوند، وخیم‌تر خواهند شد. استفاده‌ی روزانه از لوسیون،  – به‌ویژه پس از استحمام- پوست شما را مرطوب نگه می‌دارد و از انتشار این بیماری خودایمنی بهتر محافظت می‌کند.

به‌خاطر داشته باشید که بیشتر این علائم و نشانه‌ها به‌خودی‌خود هرگز دلیل قطعی بر وجود یک بیماری نیستند. نشانه‌های ذکر شده در بالا عمومی هستند، چرا که بسیاری از آنها نشانه‌های عمومی طیف گسترده‌ای از بیماری‌ها یا شرایط خاص هستند. احتمالا یک یا دو نشانه از آنچه در بالا گفته شد در شما وجود داشته‌باشد که به بیماری غیر از بیماری خودایمنی مرتبط است، ولی هیچ یک از این موارد را نباید نادیده بگیرید. ممکن است پزشک ترجیح بدهد یک نشانه‌ی جزئی را بدون ریشه‌یابی آن درمان کند، ولی بدون یافتن علت اصلی آن ممکن است آینده‌ی بدتری را برای بیمار رقم بزند.


ترجمه: تحریریه سایت کسب و کار بازده – فاطمه یحیی

منبع: healthyandnaturalworld

۱۰ نشانه بیماری خود ایمنی و راه مقابله با آن


 

برچسب ها

*
هرگونه نشر ، بازتولید یا بازنشر تمام یا بخشی از محتوای سایت بازده بدون کسب مجوز، غیرقانونی است و تحت پیگرد قانونی قرار خواهد گرفت.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کسب و کار

کسب و کار,بازاریابی