کسب و کار

کسب و کار,بازاریابی

چرا ترکیب شیمیایی پلاستیک ها خطرناک است؟

بیسفنول‌ای یا بی‌پی‌اِی، یک ماده‌ی شیمیایی موجود در پلاستیک ها است (مثلا بسته‌بندی موادغذایی) که ممکن‌است در عملکرد سلول‌های ما اختلال ایجادکند. آیا میزان بی‌پی‌اِی آن‌قدر هست که به ما آسیب بزند؟ آیا باید از محصولات جایگزینی که برچسبِ “بدون بی‌پی‌ای” دارند بترسیم؟ باید بگوییم که این موضوع پیچیده است.

پلاستیک

بی‌پی‌اِی چیست؟

زمانی را که بطری‌های نالجین تازه به بازار آمده بودند، به‌خاطر دارید؟ اوایل دهه‌ی ۲۰۰۰ ما جت‌پک نداشتیم اما بطری‌آب ساخته شده از پلاستیک سخت داشتیم که از مواد به کار رفته در ساخت شیشه‌های ضدگلوله تولید شده‌ بودند. وقتی آنها را روی زمین می‌انداختید نمی‌شکستند و طعم پلاستیک به آب نمی‌داند. این آینده بود. آینده خوب بود.

این بطری‌ها از پلاستیک سختی به نام پلی‌کربنات یا به طور خاص‌تر پلی‌کربنات بیسفنول‌‌ای ساخته می‌شدند. بیسفنول‌ای یا بی‌پی‌ای چنین شکلی دارد:

ظروف پلاستیکی

اگر می‌خواهید پلاستیک پلی‌کربنات بسازید، باید کمی بی‌پی‌ای، مولکول دیگری به نام فسژن(که‌بخش کربنات را فراهم می‌کند) و چند ماده‌ی شیمیایی دیگر را با هم در یک زنجیره به شکل بی‌پی‌ای-کربنات- بی‌پی‌ای-کربنات- بی‌پی‌ای-کربنات پیوند بدهید. همه‌ی پلاستیک‌ها، یا پلیمرها، زنجیره‌ای مثل این هستند: پلی‌اتیلن زنجیره‌ای از اتیلن است و پلی‌استایرن زنجیره‌ای از استایرن، و غیره. اینجا می‌بینید که پلی‌کربناتِ پلاستیک بی‌پی‌ای به چه صورت است(براکت نشان دهنده‌ی تکرار است):

هیچ چیزی همیشگی نیست، حتی پلاستیک فوق العاده محکم. در طول زمان، پلیمر تجزیه می‌شود، و ذرات آن از زنجیره جدا می‌شوند. وقتی بی‌پی‌ای در زنجیره است نمی‌تواند به شما آسیبی وارد کند، اما آدم‌ها نگران ذرات آزاد شده‌ی بی‌پی‌ای هستند. حرارت به روند تجزیه شدن سرعت می‌دهد، بنابراین هر چیزی که در مایکروویو گذاشته‌‌شود یا در مقابل نور خورشید قرار‌بگیرد، احتمال‌ِ وجود نوع نگران کننده‌ی بی‌پی‌ای در آن بالاتر است.

در اینجا دلیل اصلی نگرانی آدم‌ها را می‌بینید: بی‌پی‌ای کمی به شکل استرادیول(نوعی استروژن) است. شباهت آن‌قدری هست که بتواند در گیرنده‌های استروژن در هسته سلول‌های ما بگنجد. این گیرنده‌ها باعث ایجاد تغییر در شیوه‌ی خواندنِ دستورالعمل‌های دی‌ان‌اِی می‌شوند. استروژن بیش‌از اندازه، در محل اشتباه و یا در زمان اشتباه، می‌تواند در تکوین رویانی تداخل ایجاد کند یا روی رشد تومورها تاثیر بگذارد.

ظروف پلاستیکی

آیا بی‌پی‌ای مضر است؟

اگر کسی به شما یک شیشه استروژن بدهد، آن را نمی‌نوشید. اما نوشیدن آب از یک بطری پلی کربنات به هیچ وجه برای‌تان آن حس را ندارد. نخست این‌که بی‌پی‌ای بسیار کمی از بطری وارد آب می‌شود. و دوم این‌که اتصال بی‌پی‌ای نسبت به استروژن ۱۰۰۰۰ بار ضعیف‌تر است.
سوال این است که آیا بی‌پی‌ای می‌تواند مانند استروژن عمل کند- می‌دانیم که می‌تواند. سوال این است که آیا مقداری که از بطری وارد آب می‌شود (و از مقدار موجود در دیواره‌ی غذاهای کنسرو شده، و کاغذ حرارتی رسید فروشگاه که صورت‌حساب روی‌شان چاپ می‌شود) آن‌قدری هست که بتواند مضر باشد؟ برخی از دانشمندان و گروه‌های زیست محیطی می‌گویند این ترکیب زیان‌بار است. دیگران، از جمله کسانی که با صنعت پلاستیک مرتبط هستند، می‌گویند زیان‌بار نیست.

در اینجا خلاصه‌ای از پژوهش سازمان بهداشت جهانی را می‌بینیم:

  • سارمان بهداشت جهانی در سال ۲۰۱۰ به این نتیجه رسید که شواهد از “هیچ‌گونه نگرانی وجودندارد” در بعضی موارد، تا “اطلاعات ناقص است” در موارد دیگر، متغیر است.
  • سازمان غذا و داروی امریکا در سال ۲۰۱۴ نوشت “یک حاشیه ایمنی مناسب برای بی‌پی‌ای در سطح فعلی تماس با مواد غذایی (همان دیواره‌ی داخلی کنسرو و بسته‌بندی‌های دیگر) وجوددارد ” و این‌که “بی‌پی‌ای به کار رفته در سطوح فعلی امن است.”
  • هیات اروپایی ایمنی مواد غذایی در ژانویه ۲۰۱۵ به این نتیجه رسید که برای هر گروه سنی که گاهی در معرض این مواد قرار می‌گیرند هیچ نگرانی وجود ندارد و برای کسانی که زیاد درمعرض این مواد هستند، نگرانی کمی وجود دارد.
  • انجمن متخصصین غدد درون ریز در یک بررسی در سال ۲۰۱۵ نوشت: پژوهش اخیر ” هر گونه شکی را در زمینه‌ی تاثیر[مختل‌کنندگان غدد درون ریز مانند بی‌پی‌ای] بر افزایش بیماری‌های مزمن مربوط به چاقی، دیابت، تولید مثل، تیروئید، سرطان، و اعصاب و غدد و عملکرد رشدعصبی رفع می‌کند.

در این نتایج کوهی از جنجال پنهان شده‌است. هیچ شواهد قطعی و محکمی وجود ندارد که نشان بده بی‌پی‌ای مضر است-اما باورکردن این مطالب سخت است وقتی بهترین پژوهش‌ها توسط صنعت، تامین مالی می‌شوند، و مطالعات “مستقل” کوچک هستند و قابل تکثیر نیستند.

نشریه‌ی مادر جونز کشف کرده‌است که حداقل یکی از شرکت‌ها نتایج آزمون خود را پنهان کرده‌است، و گروه کاری محیط زیست، دولت ایالات متحده را متهم کرده‌است به اعتماد بیش از حد به مطالعاتی که صنعت تامین مالی آنها را بر عهده دارد. این یک حقیقت تلخ است که نتایج پژوهش‌ها با منافع کسانی که تامین مالی آنها را برعهده دارند، مطابقت دارد. این مسئله گاهی اوقات به دلیل تعصب ناخودآگاه رخ می‌دهد، و گاهی اوقات حاصلِ انتخاب‌های عمدی در طراحی مطالعه و گزارش است. به عنوان مثال منتقدین می‌گویند موش‌های مورد استفاده در بسیاری از مطالعات حیوانیِ بی‌پی‌ای، از نوعی هستند که واکنش شدیدی دربرابر استروژن ندارند.

این فقط یکی از انتقاداتی است که مجله چشم‌اندازهای سلامت محیط‌زیست در مقاله‌ای در ۲۰۰۵ منتشر کرد. طبق این مقاله بی‌پی‌ای در دوزهای پایین سمی است و چندین دهه پژوهش به‌طور کامل این واقعیت را از قلم انداخته‌است. بیش‌تر مواد یک رابطه‌ی مستقیم دوز-واکنش دارند: مثلا اگر الکل بیش‌تری بنوشید بیش‌تر مست می‌شوید.

محققان برای استدلال این‌که بی‌پی‌ای در سطوح پایین خطرناک است، باید نشان بدهند که بی‌پی‌ای از این قاعده پیروی نمی‌کند. آمارگر پاتریک مک‌نایت این ایده را برای وب‌گاه “ادراک آماری” بررسی کرد و متوجه‌ شد پژوهش روی اثرات دوز کمِ این ترکیب، نامنسجم است. این امکان وجود دارد که دوز کم خطرناک باشد، اما شواهد فعلی قانع‌کننده نیستند. ما هنوز هم باید تحقیقات بیشتری انجام بدهیم.

تقریبا نتیجه‌ی همه‌ی تحقیقات همین است، چه تحقیقاتی که مخالف بی‌پی‌ای هستند و چه تحقیقات موافق: تحقیقات کافی روی بی‌پی‌ای انجام نشده‌است.

یا به‌طور دقیق‌تر، تحقیقات زیادی انجام شده‌است اما معمولا سوالاتی را که ما درباره‌شان کنجکاوِ هستیم پاسخ نمی‌دهند. مثلا تحقیقات بسیار کمی درباره‌ی تاثیر بی‌پی‌ای روی انسان واقعا زنده صورت گرفته‌است. بیش‌تر کارها روی سلول‌های درون ظروف آزمایشگاه بوده‌اند یا تاثیر بی‌پی‌ای روی موش و ماهی را بررسی کرده‌اند.

و هنوز هم اطلاعات کمی درباره‌ی بی‌پی‌ای داریم و حتی از ترکیبات شیمیایی پلاستیک‌های “بدون بی‌پی‌‌ای” بسیار کمتر می‌دانیم. یکی از جایگزین‌های بی‌پی‌ای، بیسفنول اس است که به‌ نظر می‌رسد مختل‌کننده‌ی غدد درون ریز باشد. یک مطالعه‌ی صورت گرفته در آزمایشگاه درباره‌ی ۵۰۰ محصول پلاستیکی که در ژورنال چشم‌اندازهای سلامت محیط‌زیست منتشر شد، نشان داد که تقریبا همه‌ی محصولاتِ مورد آزمایش( حتی آن‌هایی که برچسبِ “بدون بی‌پی‌ای” داشتند) فعالیت استروژنی از خود نشان دادند.

سازمان حفاظت از محیط‌ زیست، فهرستی از جایگزین‌های ممکن را برای بی‌پی‌ای در کاغذ حرارتی(که به طور گسترده‌ای در رسید‌های ثبت نقدی استفاده می‌شوند) مرور کرد و هیچ جایگزین ایمن‌تری پیدا نکرد. در جدول مقایسه‌ی دقیق آنها فقط ستون مربوط به بی‌پی‌ای با آمار و ارقام خطرناک پر شده‌بود و باقی ستون‌ها حاوی یک سری حدس‌وگمان به صورت پانوشت‌ بودند.

اگر می‌خواهید از بی‌پی‌ای اجتناب کنید

اصلا دوست ندارم یک آدم هشداردهنده باشم. نیازی نیست از بی‌پی‌ای اجتناب کنید. احتمال دارد دوز پایین آن خطرناک نباشد اما شواهد محکمی نداریم که کاملا مطمئن باشیم. ضرری ندارد اگر پلاستیک‌ها را به جای مواد دیگر استفاده کنید به‌خصوص اگر ظاهر و کارایی آنها را ترجیح بدهید.

اگر به خاطر احتیاط، از پلاستیک‌های حاوی بی‌پی‌ای استفاده نمی‌کنید، احتمالا باید از پلاستیک‌های دیگر هم اجتناب کنید. گذشته از این، ایمنیِ محصولات شیمیایی جدید تا زمانی که بازار را دربر نگرفته‌اند، اثبات نمی‌شود. بنابراین وجود برچسب “بدون بی‌پی‌ای” روی یک بطری نشان می‌دهد این بطری یک ماده‌ی شیمیایی‌را که مورد مطالعه قرار گرفته‌است ندارد ولی درعوض ماده‌ی شیمیایی جدیدی دارد که ما آن را نمی‌شناسیم.

ممکن است این ماده بهتر باشد یا بدتر. اگر می‌خواهید از پلاستیک‌هایی که حاوی مواد تجزیه‌کننده‌ی غدد درون‌ریز هستند اجتناب کنید، استراتژی‌های زیر ممکن است کمک‌‌کننده باشند:

  • مواد غیر‌پلاستیکی را انتخاب‌کنید، مانند شیشه‌ یا استیل ضد زنگ. این گزینه‌ها هرچند کمی گران‌تر اما برای چیزهایی مانند ظروف غذا و بطری‌های آب دردسترس هستند. تا جایی که می‌توانید از ظروف شیشه‌ای استفاده‌ کنید.
  • از گذاشتن ظروف پلاستیکی در مایکروویو اجتناب کنید، در غیر این صورت آنها را در معرض فشار حرارتی و نورخورشید ندهید. حتی اگر از ظروف پلاستیکی برای ذخیره‌ی موادغذایی استفاده می‌کنید، می‌توانید مواد غذایی را به یک کاسه منتقل کنید و بعد آن را در مایکروویو بگذارید، و مطمئن شوید که ظرف پلاستیکی را با دست می‌شورید و آن را در ماشین ظرفشویی قرار نمی‌دهید.
  • از غذاهای کنسرو شده اجتناب کنید، زیرا دیواره‌ی قوطی‌های کنسرو با اپوکسی پوشیده شده‌است که به طور معمول بی‌پی‌ای دارد. این نگرانی درباره‌ی مواد غذایی تازه یا یخ زده وجود ندارد در بسته‌ی تترا، همان ظروف آب میوه‌ی جعبه‌مانند و چهارگوش، از پلاستیکی استفاده می‌کنند که (فعلا) با فعالیت استروژنی مرتبط نیست.
  • برگه‌ی رسیدها‌ی‌تان را نلیسید. بله، می‌خندید، اما شما یک نوزاد شش ماهه نیستید. در آن سن، بچه‌های من فکر می‌کردند که برگه‌ی رسید خوشمزه است. دردست داشتن رسید با دست خشک سطح بی‌پی‌ای را در بدن شما افزایش نمی‌دهد، حتی با وجود این‌که حاوی مواد شیمیایی است، بنابراین اگر فقط رسید را در دست تان بگیرید، هیچ مشکلی نخواهیدداشت.

برخی از مردم برای جلوگیری از داشتن پلاستیک در زندگی‌شان تلاش زیادی می‌کنند. اگر چنین چیزی به نظرتان کمی افراطی است، این راهنمایی‌ها را گاهی امتحان کنید. برای مثال، من در خانه باقی‌مانده‌ی غذا را در ظروف شیشه‌ای در خانه نگهداری می‌کنم، ولی هنوز هم از پلاستیک برای بسته‌بندی ناهارم استفاده می‌کنم. شاید ۵۰ سال بعد این اقدامات احتیاطی به نظر احمقانه برسد، اما درحال‌حاضر کار درست همین است.


ترجمه: تحریریه سایت کسب و کار بازده-سارا فیضی

نویسنده: بث اسکوآرکی

منبع: وایتلز لایف هکرز


 

(مشاهده ۲۴ نفر, فقط امروز)
هرگونه نشر ، بازتولید یا بازنشر تمام یا بخشی از محتوای سایت بازده بدون کسب مجوز، غیرقانونی است و تحت پیگرد قانونی قرار خواهد گرفت.
راحت و سریع با زدن دکمه + انتشار بده

برچسب ها

0 دیدگاه در “چرا ترکیب شیمیایی پلاستیک ها خطرناک است؟”

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پربازدید ترین های هفته

No top posts yet

Page generated in 1٫410 seconds. Stats plugin by www.blog.ca

کسب و کار

کسب و کار,بازاریابی

پشتیبانی سایت